Verschueren is lichtjes op zijn pik getrapt vandaag. In de reeks over Huirtuit in Gazet van Antwerpen komt babyboomer Jef A. (45) eventjes langs z’n neus weg vertellen dat hij met zijn tijdschriftje - de naam ervan wordt in mijn bijzijn best niet uitgesproken - persoonlijk het initiatief heeft genomen om het soldatenblad van de plaatselijke Milac geen stille dood te laten sterven. “Toen de dienstplicht in 1994 werd afgeschaft, dreigde het blad te verdwijnen”, klinkt het ten huize A. “Ik (let op het zelfstandige naamwoord, in Van Dale omschreven als ‘de zelfstandige persoonlijkheid’ of het in deze context beter passende ‘ego’, eVER) nam de fakkel over, blabla ...”
Graag wil ik toch één en ander rechtzetten. Babyboomer Jef doet de waarheid namelijk een beetje onrecht aan. Uw vriend de nieuwe dagklapper - nieuwe, want ik wil in geen geval de échte dagklapper in verlegenheid brengen - is pas later mee op de kar gesprongen, toen hij te horen kreeg dat er plannen waren om het soldatenblad verder te zetten. Gaandeweg heeft Jef A. zichzelf wél meer en meer redactionele taken toegeëigend.
Om een lang verhaal kort te maken: in 2004 liet hij zijn compagnon en vriend in de steek, door hem te laten opdraaien voor gemaakte onkosten. Tegen oktober 2007 zal dat bedrag opgelopen zijn tot 8.344,42 euro, terwijl uw vriend jaarlijks meer dan 5.000 euro opstrijkt. Mij lijkt het dus eerder dat de eindredacteur, journalist, fotograaf, commercieel verantwoordelijke en boekhouder flink zijn beurs aan het spijzen is, met een tijdschrift waarvan de opbrengst beter ten goede zou komen aan het culturele verenigingsleven in Herenthout.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten