Het gemeentebestuur en de Culturele Raad hadden gisteren voor de jaarlijkse 11 juliviering niemand minder dan Dimitri Van Toren uitgenodigd om zijn ding te komen doen. Jazz Of The Kempen mocht het sober aangeklede GOC Ter Voncke een Huirtuits tintje geven. Eenvoud en soberheid mogen dan wel mooi en bewonderenswaardig zijn, deze viering was dat jammer genoeg niet.
Ook al is zijn ster tanende, Dimitri Van Toren verdiende mijn inziens een betere ontvangst. Zowel belichting als geluid waren ondermaats. Als je niet vertrouwd was met het werk van de Nederlandse bard, begreep je nauwelijks iets van de teksten. Halfweg het optreden viel Van Toren - die zich verder keurig in zijn lot schikte - even uit zijn rol, toen hij zijn ongenoegen liet blijken over het schurende geluid van de zwaaideuren. Ook het gegeven dat hij niet achter de coulissen kon verdwijnen, om even later onder luid applaus terug op te kunnen komen voor het verplichte bisnummer ‘Hé Kom Aan’, viel niet echt in goede aarde. Het kan best zijn dat Dimitri Van Toren al erger heeft meegemaakt, maar dat mag geen excuus zijn.
“Herenthout heeft alles van een stad”, zei hij nog aan het begin van de avond maar bij het aanhoren van Jazz Of The Kempen moet Dimitri Van Toren zich ongetwijfeld afgevraagd hebben in welk boerengat hij was terecht gekomen. Ronduit lachwekkend - of was het ironisch bedoeld (?!?) - was de aankondiging dat ‘Bij Ons In De Jordaan’, het eerste nummer dat het jazzken speelde, helemaal aansloot bij het thema van ‘Vlaanderen Feest!’. Een avond om snel te vergeten dus, met als enig lichtpunt het mooie ‘Ballade Van De Kleinigheden’ (geschreven door de Franse middeleeuwse dichter-dief-vagebond François Villon, in een vertaling van Ernst van Altena), waarvan Dimitri Van Toren de tekst maar al te graag zelf had gepend ...
“Ik ken de brokken in de melk,
ik ken de mensen aan hun frak,
ik ken de bloemen aan hun kelk,
ik ken de appel aan z’n tak,
ik ken Jan Vlijt en Jan Gemak,
ik ken de zon en ’t regenlied,
ik ken de snelle en de slak,
ik ken alleen mezelve niet.
Ik ken de monnik aan zijn pij,
ik ken het wambuis aan de sjaal,
ik ken de heer aan z’n lakei,
ik ken de nonnen aan hun voile,
ik ken de gokker aan z’n taal,
ik ken de wijn aan z’n gebied,
ik ken de zotten aan hun maal,
ik ken alleen mezelve niet.
Ik ken het muildier en de paarden,
ik ken hun last, hun pak, hun kracht,
ik ken de fiches en hun waarde,
ik ken – en neem me dus in acht –
de zonde van ’t Boheems geslacht,
ik ken Yvonne en Margriet,
ik ken de sterke Roomse macht,
ik ken alleen mezelve niet.
Prince, ik ken het altegader:
ik ken wie bleek, wie donker ziet,
ik ken de dood, ons aller vader,
ik ken alleen mezelve niet.”
GEZIEN Dimitri Van Toren en Jazz Of The Kempen, op zaterdag 7 juli 2007 in GOC Ter Voncke (Herenthout)
EXTRA Lees hier de originele tekst van François Villon.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten