11 juliviering

De lokale besturen uit meer dan drie kwart van alle Vlaamse steden en gemeenten presenteerden de voorbije week festiviteiten naar aanleiding van Feest van de Vlaamse Gemeenschap. Die festiviteitenprogramma’s kregen aanvulling van nog eens meer dan 1100 straat- of wijkinitiatieven en activiteiten van lokale verenigingen of andere plaatselijke organisaties.
Ook in onze gemeente werd het feest van de Vlaamse Gemeenschap gevierd. Onder het motto ‘Herenthout FEEST’ programmeerde de Culturele Raad gisteren optredens van Full Strength (***) en Andes (***) in GOC Ter Voncke.
Even voor half negen klom de verse groep van Paul De Winter op het GOC. Met Luc Ceulemans en Staf Dierckx heeft het voormalige Mee Draane-lid zich weten te omringen door twee prima muzikanten. Samen brachten ze eigenzinnige bewerkingen van het betere pop- en rockwerk. Speciaal voor de gelegenheid had het trio met covers van Kris De Bruyne (‘Amsterdam’, Zjef Vanuytsel (‘Hop Marlene’), The Scene (‘Blauw’) en Johan Verminnen (‘In de Rue des Bouchers’), ook wat Nederlandstalige muziek in hun set gestoken. De typische Paul De Winter-moppen tussen de nummers door deden denken aan Mee Draane. Zo maakte hij zich zorgen over het slanke voorkomen van accordeonist Luc Ceulemans. “Als je er een brood naar smijt, is het gesneden. Als je naar mij een brood smijt, is het op.” Eén van de opvallendste covers was ongetwijfeld het als bisnummer opgespaarde ‘Waltzing’s For Dreamers’ van Richard Thompson. “One step for aching, and two steps for breaking. Waltzing’s for dreamers and losers in love.” Heerlijk liedje.
Na de toespraak van schepen van cultuur Stijn Raeymaekers was het de beurt aan Andes. De publiekslievelingen uit ‘Zo is er maar één’ speelden een eerder akoestische set. Misschien maar goed ook want er waren opvallend weinig jongeren in het publiek. Jammer, want Andes speelde een voortreffelijke set. Hun songs klonken fris en tegelijk warm, catchy en energiek. Met Tomas Van Uffelen heeft de groep bovendien een uiterst charismatische zanger in de rangen. Ontwapenend in een tragere nummers, volksmenner in de uptempo songs. Van de eigen nummers bleven vooral ‘Mooie Woorden’ en de single ‘Dit Is Anders’ hangen. Maar ook Madonna’s ‘Papa Don’t Preach’, ‘Iedereen Is Van de Wereld’ van The Scene, ‘Hé Lekker Beest’ van Isabelle A. en het eerbetoon aan het adres van Michael Jackson, het door zanger Tomas solo gezongen ‘Billie Jean’, mochten terecht op veel bijval rekenen.

Setlist Andes >>> 1. Verdrinken en Verliezen // 2. Altijd Welkom // 3. Mooie Woorden // 4. Jij en Ik // 5. Geschiedenis // 6. Slaap! // 7. Pleinvrees // 8. Meer // 9. Papa Don’t Preach // 10. Iedereen Is Van de Wereld // 11. Weekend // 12. Hé Lekker Beest // 13. Mooie Dagen // 14. Dit Is Anders /// 15. Billie Jean

Setlist Full Strenght >>> Eerste deel - 1. Down On the Corner // 2. Stuck In the Middle With You // 3. Amsterdam // 4. Hop Marlene // 5. Allons Danser, Colinda / Mambo Two Step // 6. The Devil Went Down To Georgia // 7. Blauw >>> Tweede deel - 1. Who’ll Stop the Rain // 2. Have a Little Faith In Me // 3. Four Seasons In One Day // 4. Polle’s Ziekenbriefke // 5. Long Tall Glasses // 6. In de Rue des Bouchers // 7. Buona Sera // 8. Lucy In the Sky With Diamonds // 9. With a Little Help From Friends /// 10. Waltzing’s For Dreamers // 11. I Wanna Be Like You

Gehoord & gezien >>> Andes en Full Strenght, GOC Ter Voncke in Herenthout, op zaterdag 11 juli 2009

Arsenal - Turnhout 1-0

Op de Markt in Turnhout kregen we gisteren een herkansing om het Leuvense Arsenal (****) aan het werk te zien. Hun doortocht in de Marquee op Werchter hadden we immers gemist omdat we op dat moment naar The Killers op het hoofdpodium stonden te kijken.

Setlist >>> 1. Turn Me Loose // 2. Selvagem // 3. Switch // 4. The Coming // 5. Longee // 6. Lotuk // 7. Mr. Doorman // 8. Estupendo // 9. Personne Ne Bouge // 10. Saudade // 11. How Come /// 12. A Volta // 13. Lotuk

Gehoord & gezien >>> Arsenal, Turnhoutse Markt, op vrijdag 10 juli 2009

Elite en beloften in de Vonckstraat

Afgelopen woensdag stond er een wedstrijd voor elite en beloften op de Herenthoutse wielerkalender. Thomas Murray en Daniel Shand waren de eerste aanvallers. Na een hergroepering kregen we vooraan twaalf leiders. Yves Van Gorp, vorig weekend in Westmalle nog winnaar van de troosting in een wedstrijd achter derny’s, liet in de slotronde iedereen achter zich. Voor de 24-jarige Tielenaar was het de tweede zege van het seizoen. Jef Torfs eindigde tweede voor de Litouwer Kontotas.
Tijdens de wedstrijd maakte Theater Tarantel opnieuw filmopnames voor hun stuk ‘De koers: Bloed, zweet en tranen’. Hoofdrolspeler Chris Peeters liet zich onder andere inschrijven aan de tafel van de wielerbond en reed onder luid gejuich van de aanwezige toeschouwers solo over de eindmeet.

Herenthout feest!

Onder het motto ‘Herenthout Feest!’ wordt in onze gemeente op zaterdag 11 juli de feestdag van de Vlaamse Gemeenschap gevierd. De Culturele Raad haalt voor de gelegenheid twee groepen naar het GOC in de Vonckstraat: het van het Eén-programma ‘Zo is er maar één’ bekende Andes en Full Strenght, die nieuwe groep van Paul De Winter.

Wat >>> ‘Herenthout feest!’ met Andes en Full Strenght
Waar & wanneer >>> GOC Ter Voncke, Vonckstraat 17, op zaterdag 11 juli 2009, vanaf 19 uur
Info >>> Katia Delen, T 014-51 22 55

Rock Werchter - dag 4

“What the fuck is that over there?”, aldus Franz Ferdinand-zanger Alex Kapranos zaterdag op het hoofdpodium van Werchter. Hij doelde hiermee op de stofhoos of zandhoos die kort maar krachtig over het festivalterrein raasde. De zogenaamde dust devil zorgde trouwens voor één gewonde. Een onfortuinlijke festivalganger kreeg immers een stuk hout van de plankenvloer van het Marqueeplein in het aangezicht.
Maar er hing nog meer in de lucht. Zowel zaterdag als zondag kwam een dozijn ooievaars boven hetzelfde Marqueeplein gracieus poolshoogte nemen. Hopelijk zijn ze geen voorbode geweest van een rist al dan niet ongewenste tienerzwangerschappen en werden ze gewoon aangetrokken door de prima muziek die de lucht boven Werchter bezwangerde.
Less is more, een levenswijsheid die zeker geldt voor Seasick Steve (****). Gezeten op een houten stoel en enkel bijgestaan door een drummer, pakte de 68-jarige Californische zwerver de wei van Werchter moeiteloos in. Eén en ander deed me denken aan het memorabele concert van Ted Hawkins in de Lux in 1988. Hoogtepunt van zijn drie kwartierdurende set was ongetwijfeld het moment waarop hij een meisje op het podium uitnodigde en voor haar het liefdesliedje ‘Walking Man’ zong. Het afsluitende ‘Dog House Blues’ werd door bijna iedereen luidkeels meegebruld en rolde nog over de wei toen Steve al lang in de coulissen verdwenen was.
Net voor Lady Linn & Her Magnificent Seven (*****) het podium van de Marquee betraden, pakten zich boven de festivalweide van Werchter donkere wolken samen. Eén en ander was ook Sofie Lemaire opgevallen en toen even later de regen bij bakken uit de hemel viel, bleek dat de tent niet geheel waterdicht was. Er kwam zelfs een kuisploeg aan te pas om het podium droog te houden! La Linn en haar band speelde echter onverstoord verder. Een lust voor oor én oog. Lien de Greef straalde van geluk in haar hemelse rode jurk. Heerlijk was het om al die echte instrumenten op het podium te zien: een blazerssectie, een vleugelpiano, drums, een staande bas én een strijkkwartet. Her Magnificent Eleven ware beter geweest. Het van Eddy Grant geleende en luidkeels meegezongen ‘I Don’t Wanna Dance’ draaide uit op een ware triomftocht. Andere hoogtepunten: een heerlijk kabbelend ‘Cool Down’ en het als finale opgespaarde ‘A Love Affair’. Magistraal!
De set van The Script (***) viel wat magertjes uit. ‘We Cry’ en ‘The Man Who Can’t Be Moved’ zíjn twee goeie popsongs en kwamen live best sterk uit de verf. Maar twee ooievaars maken de zomer niet, als u begrijpt wat ik bedoel. Zanger Danny O’Donoghue deed nochtans z’n best en bespeelde het publiek - dat vooral bestond uit jonge meisjes - perfect. Tekenend hiervoor was het acapellagedeelte van het eerder vernoemde ‘The Man Who Can’t Be Moved’, waarbij hij zich tot een luidkeels meezingende rondborstige dame in het publiek richtte. Tussendoor werd de jarige drummer gevierd en de reputatie van de zuster van gitarist Mark Sheehan te grabbel gegooid. “This song is about my sister, because she’s a fucking slut”, zei hij net voor het inzetten van ‘Fall for Anything’. Afgesloten werd er met een tenenkrommende versie van Bowies ‘Heroes’. Hierin werd duidelijk dat de gouwgenoten van U2 één van hun eigen helden zijn.
Kaiser Chiefs (****) tekende op het hoofdpodium voor één van de meest energieke concerten van Rock Werchter. Zanger Ricky Wilson werkte zich de pleuris uit het lijf - was het om de op de eerste rijen ongetwijfeld talrijk aanwezige fens van Nine Inch Nails en Metallica te overtuigen? - en gaf hierbij een nieuwe betekenis aan het begrip okselvijver. De niet-aflatende Wilson bestreek zowat het hele podium, begaf zich regelmatig in de veiligheidszones tussen zijn publiek en klom tijdens ‘I Predict a Riot’ zelfs tien meter hoog de stellingen in van het linkse reuzenscherm! Hoogtepunten: het schitterende ‘Love’s Not a Competition (But I’m Winning)’, ‘Take My Temperature’ waarbij hij met het publiek een wedstrijdje om ter luidst Kaiser Chiefs roepen aanging en een ronduit verpletterend ‘Oh My God’.
Net als een paar jaar geleden veroverden de Vikings van Röyksopp (****) moeiteloos de Marquee. Torbjørn Brundtland en Svein Berge lieten zich voor de gelegenheid bijstaan door een bassist en een vioolspeler. Al vroeg in de set deed ‘Remind Me’ de plankenvloer een eerste keer daveren. Maar dé absolute prijsbeesten waren zonder meer het hypnotische ‘Eple’ en ‘Poor Leno’, niet toevallig ook twee kleppers uit het album ‘Melody A.M.’. Voor de vocalen van ‘The Girl and the Robot’ en ‘What Else Is There?’ lieten de twee Noren ene Anneli Drecker het podium opdraven. Zij kreeg de zware opdracht om Robyn en Karin Dreijer van The Knife te doen vergeten. Het zangeresje deed het meer dan behoorlijk, alleen jammer dat haar stem niet altijd even sterk overkwam.
De beker van de twee emmen - Milk Inc. en Metallica - liet ik wijselijk aan mij voorbijgaan. Er moesten immers nog vriendinnetjes van mijn jongste dochter naar huis gevoerd worden.

Setlist Seasick Steve >>> 1. Thunderbird // 2. Cheap // 3. Cut my Wings // 4. Diddly Bo // 5. Walking Man // 6. My Donny // 7. Fly // 8. Chiggers // 9. Dog House Boogie

Setlist Lady Linn & Her Magnificent Seven >>> 1. Bom // 2. That’s Alright // 3. Good Old Sunday // 4. Waiting // 5. I Am Aware // 6. Shopping // 7. Here We Go Again // 8. Cool Down // 9. I Don’t Wanna Dance // 10. Done // 11. Cry Baby // 12. A Love Affair

Setlist The Script >>> 1. Before the Worst // 2. Talk You Down // 3. Breakeven // 4. The End // 5. We Cry // 6. I You See Kay // 7. The Man who Can’t Be Moved // 8. Fall for Anything // 9. Rusty Halo // 10. Heroes

Setlist Kaiser Chiefs >>> 1. Never Miss A Beat // 2. Everything is Average Nowadays // 3. Everyday I Love You Less and Less // 4. Heat Dies Down // 5. You Want History // 6. Ruby // 7. Na Na Na Na Naa // 8. Love’s Not a Competition (But I’m Winning) // 9. Like it Too Much // 10. Modern Way // 11. Half the Truth // 12. I Predict a Riot // 13. The Angry Mob // 14. Take My Temperature // 15. Oh My God

Setlist Röyksopp >>> 1. Roÿksopp Forever // 2. You Don’t Have A Clue // 3. Remind Me // 4. Happy Up Here // 5. The Girl And The Robot // 6. Alpha Male // 7. Eple // 8. It’s What I Want // 9. This Must Be It // 10. Tricky Tricky // 11. What Else Is There // 12. Only This Moment // 13. Poor Leno // 14. Fat Burner