Met twee ritzeges en eindwinst in de Ronde van Groot-Brittannië bewees Nick Nuyens vorige week nog maar eens dat hij tot dé septembercoureurs van het internationale peloton behoort. Vorig jaar won hij Parijs-Brussel, de Grote Prijs van Wallonië en die van Prato op een rij. Zijn geheim voor een sterk najaar? “Eerst een goede verkoudheid vangen”, onthult hij vandaag in Sportwereld. “Die had ik in de Eneco Tour. Precies daarna komt telkens die topvorm.”
Eigenlijk heb je alles te verliezen. Wat indien je er drie keer op rij naast pakt?
“Dán nog kan mijn seizoen niet meer stuk. Ik zit alweer aan zes zeges, met daarbij toch de Omloop Het Volk. Ik vond van mezelf dat ik een goed voorjaar reed in functie van Tom (Boonen, red.). Ik werd bijvoorbeeld zevende in de Brabantse Pijl en zesde in Waregem.”
“Na een ontgoochelende GP Rik Van Steenbergen, ik was niet volledig hersteld van Engeland, ben ik dubbel gemotiveerd voor Parijs-Brussel, een koers die mooi staat op je erelijst. Ik vind niét dat ik alles te verliezen heb.”
Hoe evalueer je je seizoen?
“Ik heb opnieuw progressie gemaakt. Als de wereldtoppers bergop versnellen, kan ik soms al volgen. Vergeet niet dat ik na mijn universitaire studies communicatiewetenschappen nog maar drie jaar honderd procent bezig ben met wielrennen. Toen ik studeerde, vond ik het vervelend dat ik niet volop voor mijn hobby kon leven. Nu is het mijn geluk. Qua kracht alleen al heb ik nog een marge. Ik wil op termijn kopman worden. Dat moet perfect lukken binnen Quick.Step-Innergetic, waar ik nog een contract tot einde 2006 heb. Daarmee ga ik niet in concurrentie met Tom. Bettini en Boonen zaten in de Vuelta, maar ik eiste het leiderschap op in Engeland.”
Stoere taal voor iemand die van zichzelf zegt dat hij een twijfelaar is.
“Ik loop nog altijd niet over van zelfvertrouwen, maar mijn vrouw Evy (Van Damme, red.) merkte vorige week toch aan de telefoon op dat ik in het slotweekend van de Ronde van Groot-Brittannië anders praatte dan gewoonlijk. De twijfelaar in mij is beetje bij beetje aan het sterven. Ik ben me met de dag iets beter bewust van mijn mogelijkheden, al hou ik nog altijd meer van de schaduw dan van de volle schijnwerpers.”
Hoe is het met je Evy?
“Het goedaardig gezwelletje op de hypofyse berokkent haar nog altijd last. Het betert wel, maar trager dan verwacht. Haar seizoen zit erop. Evy fietst wel weer een beetje, maar dat kan je niet trainen noemen. Het zal haar zwaar vallen wanneer ik straks met Tom naar Madrid vertrek. Op dit WK had ze iets kunnen uitrichten. Mijn eerste Giro vergeet ik nooit. Het was daar dat ik hoorde dat er met Evy's gezondheid wat fout was en zelf liep ik er een voedselvergiftiging op.”
Hoe kijk je zelf tegen Madrid aan?
“Hét doel is Tom in Spanje aan die regenboogtrui te helpen met een sterke ploeg waarin iedereen voor Tom door het vuur gaat. Hij is de absolute kopman, maar ik kan een zéér belangrijke pion in het schaakspel zijn. Het parcours is lastiger dan aanvankelijk gezegd werd. Tom zolang mogelijk bijstaan, desnoods in een beperkt groepje, is mijn opdracht.”
Tiens, je zit in drie profseizoenen al aan dertien zeges, maar je hebt nog altijd geen enkel ProTourpunt!
“Dat kan me geen bal schelen. Ik win liever de Omloop Het Volk en Parijs-Brussel in hetzelfde jaar dan een ritje in de Ronde van Polen waarvoor je één punt krijgt. Het wordt tussen Soissons en de Heizel wel uitkijken. Er kan net zo goed vrij snel een grote groep wegrijden. Mijn intuïtie zal even belangrijk zijn als goede benen. Na Parijs-Brussel rij ik woensdag de Grote Prijs van Wallonië en ergens nog een kermiskoers vóór Madrid.” (Interview: Hugo Coorevits, Het Nieuwsblad)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten