“Bijna elk huis in de straat was een diamantatelier”

Walter Verheyen (Heikant) is een van de diamantslijpers van weleer die meewerkt aan het project ‘Briljante verhalen’. Gisteren liet hij in Het Nieuwsblad optekenen heel vereerd te zijn dat hij mag meewerken aan het project. “Ik vind het een mooi initiatief”, zegt Verheyen (65), die van zijn 16e tot zijn 58e diamantsnijder was. “Jongeren van vandaag weten niet dat er in de Kempen ooit diamantairs zijn geweest. En ik kan het je verzekeren: er zijn er véél geweest. Bijna elk huis in mijn vroegere straat was een diamantatelier.”
Walter werkte zelf 42 jaar in de diamantnijverheid. Eerst in de Kempen, later in Antwerpen. “Als snijder moest ik proberen ruwe diamanten zo zuiver mogelijk te maken. En natuurlijk moest ik hun grootte daarbij zoveel mogelijk behouden.”
In 2001 zei hij de diamantindustrie vaarwel. Toch lijkt het hem alsof het allemaal gisteren was. “De jongste 25 jaar heb ik in de diamantwijk in Antwerpen gewerkt, maar de knepen van het vak heb ik thuis bij mijn ouders geleerd. Als zestienjarige had je ook niet echt veel keuze. Studeren was bij ons thuis geen optie en omdat mijn ouders zelf een atelier hadden, ben ik er beginnen te werken.”
Volgens Verheyen verdiende je als diamantsnijder ook helemaal niet slecht. “De diamantnijverheid stond in de Kempen bekend voor haar zware verdiensten. Na veertien dagen had ik als zestienjarige meer verdiend dan een gemiddelde leraar in een hele maand.”
Als hij terugblikt op zijn eerste jaren als diamantbewerker, wordt Walter een beetje nostalgisch. “Het was een ongelooflijk mooie tijd. We werkten met twaalf jongeren in ons atelier. Als we in de week hard hadden gewerkt, was er op zondag een feestje. Mijn moeder bakte dan spek met eieren en mijn vader zorgde voor een bak bier. Ambiance verzekerd”, lacht hij.
Ook Antwerpen heeft mooie herinneringen nagelaten bij Walter. “In de diamantwijk heb ik met stenen van 60 en 70 karaat mogen werken. Dat zijn diamanten die miljoenen (Belgische franken, nvdr.) waard zijn. Sjeiks uit Saudi-Arabië en Koeweit kwamen dan zo’n diamant kopen op een manier zoals wij een nieuw paar schoenen kopen. Onvoorstelbaar.”
Maar vooral de dag dat Walter Verheyen een verloren diamant van zijn baas terugvond, staat voor altijd in zijn geheugen gegrift. “Ik was aan het rondwandelen in het fabriek toen ik plots iets blinkends op de grond zag liggen. Het was de diamant van mijn baas die hij een tijd daarvoor verloren had. Als ik de diamant had gehouden, had ik twee huizen kunnen bouwen. Maar ja, ik was te eerlijk”, glimlacht hij.


Foto: Lily Leys.