En geschiedenis werd er geschreven, gisteren in Antwerpen. Met een potig ‘Mr. Soul’ bijvoorbeeld, waarmee Neil Young, Rick Rosas, Ben Keith en Ralph Molina het elektrische gedeelte van de avond inzetten.
Dat hij nog steeds een krasse knar is, bewees Dinosaur Sr. met het spervuur aan scheurende gitaarsolo’s dat hij de schouwburg injoeg, met als exponent een schitterend aanzwellend ‘No Hidden Path’. Maar ook de wat rustige nummers in het tweede deel kwamen prachtig uit de verf. Het ingetogen ‘Oh, Lonesome Me’ deed in de verste verten niet denken aan het origineel van Don Gibson. En bij het hemelse ‘Winterlong’ - opgedragen aan de veel te jong gestorven Danny Whitten - werden links en rechts zelfs enkele tranen weggepinkt.
Daarvoor had Neil Young de zaal al muisstil gekregen met zijn akoestische set. Gezeten op een stoeltje, omsingeld door zeven akoestische gitaren en een banjo, met rechts van hem een vleugel en links van hem een piano, gaf hij een ronduit schitterend solo-optreden. Meteen werden we bij de keel gegrepen door ‘From Hank To Hendrix’, waarin Neil ons zonder omwegen even duidelijk maakte wat hij kwam doen: “From Hank to Hendrix, I walked these streets with you. Here I am with this old guitar, doin’ what I do”. Waarna hij ons vakkundig knock-out sloeg met een breekbaar ‘Ambulance Blues’, het sluitstuk van het meesterwerk ‘On The Beach’. En we waren nog maar twee nummers ver ... Andere hoogtepunten tijdens dat eerste deel waren ‘A Man Needs A Maid’, ‘After The Goldrush’, ‘Don’t Let It Bring You Down’, ‘Cowgirl In The Sand’ en ‘Old Man’.
Heerlijk om zien was de gespeelde improvisatie, waardoor het bijna leek dat de set ter plaatse in elkaar werd gebokst. Zo slenterde hij tussen de nummers door vertwijfeld van gitaar naar piano en weer terug, om ze even aan te raken, hopend dat die hem gingen zeggen welk nummer hij moest ‘kiezen’.
En dat werkte. Net zoals de setting waarin alles zich afspeelde. Het leek alsof Neil Young al zijn favoriete spullen van zolder had gehaald: oude instrumenten, flightcases, een houten indiaan die luisterde naar de naam Woody en met wie hij een gesprek begon, wat filmspots, een waaier van een propellerboot (?) en mysterieus oplichtende letters.
Tussendoor vertelde een duidelijk goedgemutste ome Neil ook verhaaltjes. Over hoe hij in 1970, toen hij de smoelschuiver ‘ontdekte’, werd gevraagd of hij soms Bob Dylan wou zijn. Hij snapte het toen niet allemaal, want hij probeerde toch al Dylan te zijn lang vóór die mondharmonica?!? Ook aan één van zijn gitaren hing een verhaaltje vast. Young vertelde dat de gitaar ooit had toebehoord aan één of andere ongelukkige die werd neergeschoten terwijl hij het ding rond zijn nek had hangen. Om zijn verhaal kracht bij te zetten, wees hij op de plaatsen waar de kogel was binnengekomen en er weer uit.
Schitterende vondst was ook de schilderende toermanager. Tijdens de tweede set plaatste hij telkens een beschilderd canvas in het voetlicht, waarmee het volgende nummer werd aankondigd. Naar verluidt werden de ‘kunstwerken’ achteraf verkocht voor 100.000 dollar, waarvan de helft voor het goede doel bestemd was.
Een stomend ‘Cinnamon Girl’, het openingsnummer van ‘Everybody Knows This Is Nowhere’, en een luidkeels meegebruld ‘Rockin’ In The Free World’ zorgden er in de bisronde voor dat iedereen dan toch uit die té krappe pluchen stoelen sprong. Na een staande ovatie in ontvangst genomen te hebben, stuurde Neil ons - en dat bijna drie uur (!) na ‘From Hank To Hendrix’ - naar huis met het verrassende ‘The Sultan’, in 1963 één van de twee nummers op zijn allereerste single, toen nog als lid van The Squires ...
Setlist >>> 1. From Hank To Hendrix // 2. Ambulance Blues // 3. Sad Movies // 4. A Man Needs A Maid // 5. No One Seems To Know // 6. Try // 7. Harvest // 8. After The Gold Rush // 9. Mellow My Mind // 10. Love Art Blues // 11. Don’t Let It Bring You Down // 12. Cowgirl In The Sand // 13. Old Man >>> 14. Mr. Soul // 15. Don’t Cry No Tears // 16. Dirty Old Man // 17. Spirit Road // 18. Bad Fog Of Loneliness // 19. Winterlong // 20. Oh, Lonesome Me // 21. The Believer // 22. No Hidden Path >>> 23. Cinnamon Girl // 24. Rockin’ In The Free World >>> 25. The Sultan
Gezien >>> Neil Young in de Stadsschouwburg in Antwerpen, op dinsdag 12 februari 2008
Momentopname uit ‘Heart Of Gold’
Geen opmerkingen:
Een reactie posten