Koninklijke dubbelganger

Charel Cambré presenteerde tijdens de voorbije Boekenbeurs met ‘Albert & Co op reis naar Oostende!’ zijn tweede strip over ons koningshuis. En ook deze keer was Albert II - de Huirtuitse versie dan toch - zo loyaal om Charel te assisteren bij het signeren.
Lezers van deze blog weten ondertussen al dat die koninklijke dubbelganger niemand minder is dan Wim Wouters uit de Astridlaan. Voor zijn verschijning huurde hij in het stoetmagazijn een belegen legerkostuum. “Eigenlijk is dat niet helemaal correct”, vertelt Wim vandaag in Gazet van Antwerpen. “Onze koning is namelijk van de zeemacht. Ik zou dus een marinekostuum moeten dragen. Op mijn pak hangen drie sterretjes, terwijl Albert nog twee streepjes draagt”, weet onze plaatselijke royaltywatcher.
Echt voorbereiden voor zijn rol als koning Albert doet Wim niet. “Qua acteren doe ik zijn stem na en ik beef wat met mijn hoofd. Maar eigenlijk weet ik niet of sire die tic heeft.”
Wim kruipt puur voor het plezier in de huid van koning Albert. En als vriendendienst voor de tekenaar met wie hij samen in Imitato zit. Charel tekent in elk album een koninklijke figuur waaronder Wim dan handtekent met ‘Albert II van België’. “Dat is de officiële naam van onze vorst”, weet Wim, die in het dagelijkse leven bij Agfa werkt. “Daar drukten wij enkele jaren geleden de eerste officiële nieuwe identiteitskaart van onze koning. Sindsdien weet ik dat Albert met zijn familienaam ‘van België’ heet.”
Onze koning is trouwens de populairste figuur uit de reeks, op de voet gevolgd door Fabiola. “Haar teken ik het liefst”, verklapt Charel. “Met het figuur en karakter van de ex-vorstin kan je alle kanten uit.”
Charel verzint alle gags zelf. Hij volgt de familie zeker niet op de voet en ook tv-programma’s als ‘Royalty’ laat hij met veel plezier voor wat ze zijn. “Mijn grappen zijn niet tijdsgebonden, anders is het album snel gedateerd. Bepaalde gebeurtenissen pik ik natuurlijk wel op. Zoals Filip die een baard laat staan.”
Verder doet Charel zijn eigen goesting, maar er zijn grenzen. Zo werd een gag over prins Laurent die zich tot de islam had bekeerd, geweerd door het tijdschrift Story. Een grapje over de pruik van Fabiola kon dan weer wel. “Terwijl dat toch nét iets persoonlijker is”, besluit Charel.