dinsdag 22 januari 2019

Lucien ‘Luc’ Van Tolhuyzen overleden

Het nieuws is een beetje naar de achtergrond geduwd door de jaarlijkse hoogmis van Cultuurraad en Jeugdraad afgelopen zaterdag, maar in het AZ Herentals is op 17 januari auteur en gewezen winnaar van de Cultuurprijs Luc Van Tolhuyzen overleden. Luc werd net geen 70 jaar.

Willy Van Tolhuyzen omschrijft zijn broer Luc als een man met vele talenten. “Hij was niet alleen schrijver van meerdere jeugdboeken, maar ook een getalenteerd kunstschilder. Deze hobby moest hij noodgedwongen stopzetten omwille van zijn ziekte.”

CULTUURPRIJS 1995
In 1996 werd Luc Van Tolhuyzen gehuldigd als laureaat van de Cultuurprijs ’95 voor ‘Twee doden en twee lijken’. Wijlen Walter Goovaerts, toenmalige voorzitter van de culturele raad, en Jos Dercon, toenmalig schepen van cultuur, waren daarmee duidelijk in hun nopjes. “Voor het eerst in vijftien jaar komt het geschreven woord aan bod, en dat stelt mij bijzonder tevreden”, stelde de voorzitter. “Luc is bovendien iemand die literatuur voor de jeugd schrijft. Dat lijkt makkelijk, maar dat is het zeker niet.” De voorzitter verheugde zich ook over het grote aantal kandidaturen (9!) dat werd ingediend. “Meteen het bewijs dat er na al die jaren nog geen sleet zit op de onderscheiding en op de formule.”
Schepen Dercon pakte uit met een opvallend lange speech en waande zich daarbij soms weer heel even in het klaslokaal. Hij stak daarbij zijn bewondering voor de twee jeugdboeken van de laureaat - ‘Vroeger is nooit lang geleden’ en ‘Twee doden en twee lijken’ - niet onder stoelen of banken. “Het zijn twee knappe boeken met een rijke, spontane taal, originele woordspelingen en humoristische invallen. Ze zijn educatief, bieden een schat aan discussiestof en zetten zich af tegen racisme, discriminatie, milieuverloedering en als ik me niet vergis ook tegen bepaalde moderne muziekvormen. Het tweede boek toont ook al een duidelijke evolutie bij de schrijver zelf. Ik zou zeggen: haal deze boeken in huis voor de kinderen of de kleinkinderen en doe ook eens de moeite om ze zelf te lezen.”
Wijlen burgemeester Tuur Baeten wees ook op de andere talenten van Luc: “We hebben hier in het gemeentehuis een schitterend schilderij met een prachtige symboliek van hem hangen. Ik heb me zelfs laten vertellen dat Luc het graag terug zou willen.”
Luc Van Tolhuyzen had zijn (bijzonder kort) dankwoordje op een papiertje genoteerd. “Een schrijver schrijft omdat hij van zichzelf vindt dat hij het op papier beter kan uitleggen. En wat moet je dan doen in situaties als deze? Een speech afsteken”, zo opende hij. Wannéér zijn derde boek uitkomt liet hij voorlopig nog in het midden: “De schrijver tikt, de uitgever beschikt. Intussen gun ik mijn tekstverwerker alvast weinig rust”, besloot hij.

DE OVERTOCHT
Een van zijn grootste ontgoochelingen liep Luc op in 2012. Hij was dat jaar met ‘De overtocht’ genomineerd voor De Zoute Zoen, een belangrijke manuscriptenprijs voor jeugdliteratuur in het Nederlandse taalgebied. “Toen ik bericht kreeg dat mijn inzending genomineerd was voor De Zoute Zoen, deed me dat veel plezier. En dan niet zozeer omdat het een belangrijke prijs is, maar vooral omdat ik dacht dat mijn manuscript dan zeker zou uitgegeven worden. Vroeger was dat ook het geval. De prijs heb ik nooit gewonnen, maar mijn inzendingen werden wel altijd gepubliceerd.”
Deze keer liep het jammer genoeg anders. Er werd hem in een mail van uitgeverij Davidsfonds kort en bondig duidelijk gemaakt dat hij een andere uitgever mocht zoeken voor ‘De overtocht’. “Je kan je wel indenken dat ik erg ontgoocheld was. Tenslotte waren er tachtig inzendingen en vond de jury mij blijkbaar bij de vijf beste. Als reden voor het niet uitgeven van mijn boek, werd o.a. opgegeven dat het moeilijke tijden zijn in het boekenvak. Jaarlijks worden bijvoorbeeld nog slechts dertig jeugdboeken bij Davidsfonds uitgegeven, terwijl er dat vroeger vijftig waren.” De ontgoocheling was uiteindelijk zó groot dat de auteur besliste om zijn nominatie voor de Cultuurprijs 2012 naast zich neer te leggen ... (Bron: De Nieuwe Schakel, april 1996)

IDENTIKIT >>> Luc van Tolhuyzen werd geboren in Herenthout (1949). Op zijn veertiende ging hij noodgedwongen van school, omdat er in die tijd na de lagere school niet echt veel mogelijkheden waren voor kinderen met een handicap. Dat vond hij jammer, want hij studeerde graag. Hij leerde dan maar thuis Frans en Engels. Ook geschiedenis heeft hem altijd geboeid. Voor zijn verhalen haalde hij inspiratie uit eigen ervaringen, de actualiteit, de geschiedenis ... Maar de echte inspiratie kwam al schrijvend, als de personages de teugels leken over te nemen en hij zelf nieuwsgierig werd naar de afloop. Luc is auteur van ‘Vroeger is nooit lang geleden’ (1994), ‘Twee doden en twee lijken’ (1995), ‘Slimoor’ (1999), ‘Een schaduw voor twee’ (1999), ‘De Watervalvogel’ (2000), ‘De uitverkorene’ (2001) en ‘Het Maanoog (2003)’. In 1996 won hij de John Flanders-prijs voor zijn verhaal ‘Getekend’, dat op 3 januari 1997 als 2.243ste Vlaamse Filmpje verscheen. In 2007 behaalde hij een eervolle vermelding voor ‘De Troetel Zeppelin’. Andere Vlaamse Filmpjes van zijn hand zijn: ‘Een kwestie van klinkers’ (2001, #3083), ‘Vliegen’ (2002, #3102), ‘Natte confetti’ (2003, #3126), ‘De boomhut’ (2004, #3157) en ‘Littekens (2006, #3177). Twee van zijn jeugdboeken kregen een vertaling naar het Duits: ‘Tote Schlossherrn lächeln nicht’ (1997) en ‘Mörderkind’ (2001). Luc was ook eindredacteur bij het maandblad Handiscoop.




Luc tekende niet alleen in De Schakel, maar ook voor Filmclub 67.

maandag 21 januari 2019

Literaire happening

Op vrijdag 1 februari organiseert schrijver Frans Schellekens naar aanleiding van de Poëzieweek een literaire happening met voordracht, muziek en zang in wijkhuis ’t Lindehofke. De avond wordt gepresenteerd door Pascal Sermeus. De opbrengst is ten voordele van de kansarme kinderen van ons dorp.

Organisator Frans Schellekens belooft een avond vol verrassingen, die zal baden in - en wij citeren - “een sfeer van feeërieke verlichting van lichaam en geest”. Hallo?!? Klinkt serieus Frans. Wat mogen allemaal verwachten? “Op het programma staan gedichten van Paulien Heylen en mezelf. Levensechte teksten die je kippenvel doen krijgen. Kortverhalen gebracht als eenakter, overgoten met een vleugje humor en aforisme.”
Voor de muzikale omlijsting zorgen Anne-Sophie Sermeus aan de piano en Lowie Schellekens op Spaanse gitaar. Als top of the bill is er het optreden van een vrouwenpopkoor met Herenthouts talent, dat enkele gedurfde soulnummers zal brengen.

Wat >>> Literaire happening met voordracht, muziek en zang.
Waar & wanneer >>> Wijkhuis ’t Lindehofke, Bergensesteenweg 55, in Herenthout - Op vrijdag 1 februari 2019, tussen 19 en 21 uur.
Tickets >>> Kaarten kosten 4 euro en zijn verkrijgbaar via e-post. Je krijgt er een gezond hapje en een gratis koffie voor in de plaats.




Anne-Sophie Sermeus en Frans Schellekens, vorig jaar op Levensloop Neteland in Booischot.

Stef Bruyninckx matchwinnaar bij VC Herentals

Dorpsgenoot Stef Bruyninckx drukt meer en meer zijn stempel door als leider van zijn team en het bijhorende rugnummer 10 bij VC Herentals. Dit weekend ging hij samen met zijn ploegmakkers op bezoek bij De Kempen in de Eerste Provinciale van het voetbal.

Bij de rust keken de heren uit Herentals - tegen de gang van het spel in - tegen een 1-0 achterstand op. Na een dik uur wedstrijd achtte Bruyninckx zijn moment gekomen en boog in zijn eentje de achterstand om in een 1-2 voorsprong, tevens de eindstand. De twee doelpunten, binnen een tijdspanne van amper vijf minuten, van Stef stonden mooi te blinken op het scorebord!
“Ik vind dat de zege meer dan verdiend is”, glundert matchwinnaar Stef Bruyninckx vandaag in Het Nieuwsblad. “We zorgden voor het eerste gevaar en bleven voor dreiging zorgen. Scoren lukte net niet, omdat die laatste controle of die laatste pas net niet goed was.”
Tegen het spelbeeld in viel de 1-0 voor De Kempen. “Dat was een opdoffer, maar die goal bracht ons niet uit evenwicht”, gaat Bruyninckx verder. “Onder de pauze stemden we de violen gelijk. We besloten om door te gaan met onze eigen manier van voetballen. De kansen zouden wel komen. In het eerste kwartier van de tweede helft konden we onze kansen nog niet afronden, maar in enkele minuten tijd sloegen we de thuisploeg dan toch knock-out. De Kempen zorgde nog voor druk, terwijl we zelf vergaten om de match te beslissen op de tegenaanval.”


Stef Bruyninckx trok met twee doelpunten - zijn negende en tiende van het seizoen - eigenhandig de scheve situatie recht. “Maar belangrijker dan dat zijn de drie punten”, klinkt het bescheiden. (Foto: Maarten Straetemans)

DERDE PROVINCIALE C
In derde provinciale C ontving KFC Herenthout zaterdagavond Exc. Vorst. De eerste helft Achter ’t Kapelleke verliep erg gelijkopgaand. Net voor de pauze zette Kristof Smolders toch de 0-1 op het bord, maar amper een minuut later stelde El Harouat gelijk.
Vorst was meteen na de rust opnieuw succesvol, waarna Herenthout op zoek ging naar de gelijkmaker. Een kwartier voor tijd scoorde El Harouat opnieuw. (Bron: Herenthouts Sportleven, Het Nieuwsblad)

Doelpunten: 44’ Kristof Smolders 0-1, 45’ El Harouat 1-1, 49’ Michaël Smolders 1-2, 75’ El Harouat 2-2.

Opstelling KFC: Windey, Liétar, Van Dael, Snijers, Holemans, Janssens, El Harouat, Yves Van den Bosch, Thys, Zoubeir en Niels Le Blon.

LIEFHEBBERSVERBOND
De competitie in vierde afdeling van het Liefhebbersverbond blijft ongemeen spannend. De top 4 geeft elkaar geen duimbreed toe en wonnen alle vier hun wedstrijd.

Het was bij momenten Valvecke on ice, zaterdagmiddag op ’t Nief Deurp. Wie zich alvast in zijn element voelde, was spelverdeler Ward Vervloessem. Hij bleef het best overeind op het harde en gladde voetbalveld. Jammer genoeg haalde hij zaterdag opnieuw het einde van de wedstrijd niet.
Wie dat einde ook niet haalde, was sterkhouder Nick De Cat, die tien minuten voor tijd uitviel met een spierscheur. En omdat alle wissels waren opgebruikt, moest de B de wedstrijd afwerken met tien man. Gelukkig stond de 4-1 einduitslag toen al op het bord. Erger is dat Nick mogelijk vier tot zes weken out is.
De wedstrijd begint met een opgelegde kans voor Witvrouwen, maar Tars plaatst de bal aan de verkeerde kant van de paal. Even later wordt een schot van Ward vanuit de tweede lijn door de bezoekende keeper uit doel geranseld.
In minuut 15 komen de bezoekers voor de eerste keer aan het raam piepen. Thuisgoalie Mats Dillen heeft ongetwijfeld iets moois in gedachten wanneer hij zijn tegenstander op de rand van de zestien wil dribbelen. Zijn kunstje mislukt echter en de nummer 12 van Halder United heeft maar binnen te leggen. Gelukkig staat zijn vizier niet scherp en plaatst hij de bal tot wanhoop van zijn trainer naast de lege doelmond. Even later is diezelfde nummer 12 opnieuw ongelukkig bij de afwerking.
Het is voor de Valvecke het sein om een tandje bij te steken en er volgden kansen voor Aaron Dillen en Jarik Torfs. Op het half uur wordt een duidelijke penaltyfout op Tars niet gefloten, wellicht omdat hij net iets te opzichtig tegen de grond gaat. Het is echter uitstel van executie. Eerst heeft de keeper van Halder nog een geweldige save in huis op een schot van Jarik, waarna Steven in een reflex overtikt. Maar vijf minuten later is het dan toch raak. Man van de match Jarik zet voor en Tars wipt de bal over verdediger en keeper in doel: 1-0 (35’).
Net voor de koffie hebben Jarik en Aaron de 0-2 aan de voet, maar het schot van Jarik wordt door de keeper gepareerd en de ongelukkige Aaron mikt in de rebound ver over en naast. 1-0 bij de rust. Maar dat hadden er gerust meer kunnen zijn. Op voorwaarde dat de ballen erin zouden gaan zoals op training.
De tweede helft is acht minuten oud wanneer een slechte uittrap van de bezoekende keeper wordt onderschept door Jarik. De pas ingevallen Daan Ledegen kan aan de tweede paal vrij intikken: 2-0 (53’). Wedstrijd gespeeld, denk je dan. Maar dat is buiten de Valvecke zelf gerekend. Een foutieve ingooi van Sam Meylemans en defensief geklungel achterin en plots staat er uit het niets 2-1 op het scorebord. Ei zo na wordt het zelfs nog 2-2.
Even later zetten Daan en Stef Nevelsteen echter orde op zaken. Daan ontsnapt op links, zet voor en Stef tikt simpel binnen: 3-1 (70’). Twee minuten later slalomt Cat door de bezoekende verdediging en legt de 4-1 eindcijfers vast.
We noteren nog één grote kans voor Valvecke B. Steven ontbindt op links zijn duivels en loopt iedereen naar huis. Jammer genoeg plaats hij de bal voorlangs.

Eerste afdeling
FC Valvecke - VK Den Bierpot 5-0 (forfait)

Tweede afdeling
KV Mikaza - FC Fiat 4-3

Derde afdeling
FC Stoopke - FC ’t Hutteke 3-0
FC Fortuna - FC Vervoort 1-4
FC Silverbacks - FC Lindau 3-0

Vierde afdeling
KFC Diamantschijf B - VK Heultje B 8-0
FC Valvecke B - Halder United B 4-1

Veteranen
DC Wittegracht - FC Fiat 2-1

Van Loy vijfde op razendsnel parcours in Pontchâteau

Onze meervoudige sportvrouw van het jaar Ellen van Loy stond zondag aan de start van de Wereldbekerwedstrijd in het Franse Pontchâteau. Het werd een echte snelheidsrace, een groot contrast met het BK van vorig weekend. Van Loy finishte als eerste niet-Nederlandse op een knappe vijfde plaats.

Wederom was het Nederland boven in de vrouwencross. Het ganse podium werd bezet door onze Noorderburen. Marianne Vos won voor Denise Betsema en Maud Kaptheijns. Zelfs zeven Nederlandse dames in de top 10. De enige tegenstand voor de Oranje-brigade kwam van onze eigenste Ellen Van Loy en de Italiaanse Maria Alice Arzuffi. Door de afwezigheid van Sanne Cant is Vos ook eindwinnares van het Wereldbekerklassement.

MET GEBALDE VUISTEN
Een meer dan tevreden Ellen Van Loy kwam met gebalde vuist als vijfde de meet overgereden. Een resultaat dat duidelijk maakt dat Ellen serieuze progressie maakt momenteel. Stilletjesaan verdwijnen de naweeën van haar onfortuinlijke val in Overijse en de bijhorende knieblessure. Haar lichaamstaal maakte alles duidelijk: “Eindelijk! Koersen zonder pijn, ik sta er weer.”


Eerste Belgische, eerste niet-Nederlandse, en dat is dezer dagen in het vrouwenveldrijden al een enorme prestatie!

Bloedmaan, supermaan, totale maansverduistering én sneeuw

Een groot deel van de Europeanen, Amerikanen en Afrikanen konden vanochtend genieten van een totale maansverduistering. Ook in Herenthout was de volledige maansverduistering zichtbaar.

Tijdens een maansverduistering staan zon, aarde en maan op één lijn en komt de maan helemaal in de schaduw van de aarde te liggen. Het heldere weer vannacht vormde de ideale achtergrond voor de totale maansverduistering en de supermaan. Het spektakel begon rond vier uur vanochtend en was te zien tot zonsopgang. De maansverduistering was compleet om 6.12 uur, maar je kon er een glimp van opvangen tot iets na zonsopgang. Pas in 2029 kan je in ons land nog eens een totale maansverduistering zien.

SNEEUW
Het is vandaag koud en nevelig. Overdag is het bijna windstil, zonnig en droog, met in de loop van de dag vanuit het westen hoge wolkensluiers. In de Ardennen blijft de temperatuur net onder het vriespunt, in Vlaanderen net erboven. Aan zee wordt het tot 4 graden.
Een storing met (lichte) sneeuw trekt dinsdag vanaf het noordwesten door ons land. In de loop van de dag wordt het overwegend droog, met nog kans op enkele winterse buien aan de kust. In de Ardennen wordt het weer tot -2 graden, elders 1 à 4 graden. In de meeste regio’s valt een paar cm sneeuw.
Woensdagochtend is er kans op aanvriezende mist. Daarna is het wisselend tot soms zwaarbewolkt. Er kan nu en dan nog wat smeltende sneeuw of sneeuw vallen. We krijgen maxima van -2 graden in de Hoge Venen tot 3 graden aan de kust.
Donderdag en vrijdag blijft het wisselvallig, maar de kans op neerslag neemt verder af. Het blijft even koud. Het weekend wordt iets zachter, maar er komt weer neerslag. (Bron: BELGA)


Ook in Herenthout was de volledige maansverduistering zichtbaar. De maan zag er bloedrood uit, vandaar ook de term ‘bloedmaan’. Een en ander resulteerde in prachtige beelden. Onze fotograaf van dienst moest er wel zijn grootste lens voor boven halen. (Foto: Toon Gijbels)