Daarna was het de beurt aan het zeskoppige BOLD. Met drums, gitaar, piano en bas bracht BOLD een stevige mix van Nederlandstalige en Engelstalige popmuziek. Onze favorieten waren ‘I’m Still Standing’ van Elton John en Michael Jacksons ‘Human Nature’.
Salim Seghers heet eigenlijk Jos Aerts. Zijn platenproducer vond dat maar niks en stelde voor dat hij een artiestennaam zou aannemen. En dat werd dus Salim Segers. Salim was de voornaam van een Algiers jongetje dat destijds elk jaar bij hem thuis op vakantie kwam. Seghers koos hij bewust als een tegenzet voor Paul Severs, die in die periode enorm populair was in de Vlaamse muziekwereld. Seghers staat trouwens benkend om zijn fanreisjes. Zo trekt hij in de herfstvakantie voor de 39e keer naar Lloret de Mar! En ja: er zijn nog plaatsen, wist hij te vertellen.
Micha Marah opende met ‘Dancing in the Streets’ van Martha Reeves & The Vandellas. Ook op de setlist: het gewraakte ‘Hey nana’, waarmee ze ons land vertegenwoordigde op het Eurovisiesongfestival 1979 in de Israëlische hoofdstad Jeruzalem. Marah verfoeide het liedje en dreigde er destijds mee zich terug te trekken. De situatie leek te escaleren toen ze ‘Hey nana’ als plagiaat wilde laten registreren met de bedoeling het te diskwalificeren. Uiteindelijk reisde ze toch af naar Israël, werd 18e en wilde ze ‘Hey nana’ nooit meer zingen. Maar kijk: vandaag zong ze het op de Parkfeesten.
Tussen de bands door draaide Radijoo Kerkentoren zomerse plaatsjes uit de oude doos. Straks vervolledigen Louis Flion, Edje Ska & de Pilchards en DJ Drave Brown de line-up.
Op de foto met Michamarremarremarre!
