En nog: “De nummers gaan over opgroeien, niet meer in staat zijn om goed en slecht te onderscheiden, verward zijn door jezelf en de condities van deze tijd. Over het anders willen, maar niet weten hoe – en uiteindelijk beseffen dat ook jijzelf een welwillende klootzak bent.”
Waarvan akte ... En dan nu snel naar het concert!
Waarom? Daarom!
Maria Iskariot maakt een droomstart met dé perfect gepaste song om het optreden te beginnen: ‘Waaromdaarom’, ook het openingsnummer van het album ‘Wereldwaan’. En vanaf dan gaat het met een rotvaart richting 23 uur!
En of ze er zin in hebben! Het publiek trouwens ook. Kan ook moeilijk anders met zo’n indrukwekkende frontvrouw als Helena Cazaerck – master in de filosofie én een verleden als oorlogsverslaggever in Oekraïne.
Voor alle duidelijkheid: Cazaerck is niet naar Oekraïne gegaan omdat ze dood wilde. “Ik ben gegaan om te schrijven en omdat ik de mens – en dus mezelf – wil begrijpen”, zei ze hierover in HUMO. “Oorlog maakt nu eenmaal een groot deel uit van wie we zijn. Ik was zoekende en vond er toen antwoorden.”
Dat vind ik lekkerrr!
Geen riot grrrl om zonder handschoenen aan te pakken, dus. De ongetemde zangeres krijgt het publiek dan ook moeiteloos aan haar voeten. Zo laat ze tijdens de Gorki-cover ‘Dat vind ik lekker’ enkele mensen in het publiek de titel luidkeels brullen in haar microfoon. Tja, publieksparticipatie hoort er tegenwoordig nu eenmaal bij.
Een ander hoogtepunt is ‘Tijm’, dat lichtjes is gebaseerd op ‘Tame’ van de Pixies. Tijdens het nummer duikt Helena tot tweemaal toe het publiek in om al crowdsurfend de zaal te verkennen.
Eindigen doet Maria Iskarot met twee prijsbeesten uit de debuut-ep: de openingstrack ‘Bedankt’ – een ode en liefdesverklaring van Cazaerck aan haar vrienden, dat trouwens op verzoek wordt gespeeld – en ‘Lief Klein Kind’. Beide nummers doen denken aan Nirvana ten tijde van ‘Bleach’ en zijn dé perfecte uitsmijters van een uitermate begeesterende set. Alleen jammer dat Helena zo moeilijk te verstaan is – maar dat kan aan mij gelegen hebben ...
Beelden: © Jan Van Hecke


