Vernietig het CST. Nu!

Het CST moet volgens Alain Grootaers niet in de gereedschapskist worden gestopt, noch in de ijskast zoals nu door de politiek wordt gesuggereerd. “Nee, het CST moet onmiddellijk worden vernietigd, want het is een onzinnig, onwerkbaar en onmenselijk controlemechanisme van de staat, straks van de EU en van grote privé-ondernemingen die niet alleen uw privacy maar meteen ook een hoop van uw constitutionele rechten op de vuilhoop gooien”, aldus Grootaers in een opiniestuk op Doorbraak.

”

Het CST heeft op geen enkele manier zijn deugdelijkheid in het bestrijden van deze pandemie bewezen. Wel integendeel; het heeft burgers een vals gevoel van veiligheid gegeven zodat het net het tegengestelde deed van wat het zogenaamd moest doen. Ook nu nog zien we dat gebeuren: wie een zelftest doet en positief wordt bevonden gaat niet nog eens een PCR test doen uit schrik om het groene vinkje op zijn CST te verliezen en ergo zijn rechten afgepakt te zien. Het ergste van de CST is dat het de samenleving verscheurt, aangestuurd door een onverantwoordelijke, eigenwijze minister van volksgezondheid en een dweil van een eerste minister die alle wetenschappelijke evidenties tegen het gebruik van de CST straal negeren. De vraag is dan: waarom?

De arrogantie van een Franse president

Het wordt tijd dat openlijk wordt gezegd waar het hele CST in de eerste plaats voor diende: een cadeautje voor gevaccineerden toen bleek dat het vaccin niet de beloofde bescherming bood tegen ziekte en besmettelijkheid en dus ook niet het verhoopte rijk der vrijheid opleverde en een lokkertje voor de niet-gevaccineerden om alsnog hun prik te gaan halen. Een pestmaatregel die zijn voorgaande niet kent; in Frankrijk gaf president Macron het ruiterlijk toe in een nog grotere vlaag van arrogantie dan we normaal van een Franse president gewend zijn, en dat kan tellen.

De Antwerpse provinciegouverneur Cathy Berx, regelmatig te gast op de conferenties van het World Economic Forum en de Bilderberg Group, gaf deze week alvast een schot voor de boeg in een interview met De Tijd: ‘We moeten de twee jaar aan opgebouwde expertise niet zomaar weggooien want los van Covid 19 duiken er nog tal van andere infectieziekten op’, aldus Berx.

Laat dat gerust even bezinken: die ziektes zijn er niet altijd al geweest en kunnen prima verzorgd worden, nee: ze duiken ineens op! En dan is het ‘zonde om expertise weg te gooien’.

Welke expertise vraagt een normaal denkende mens zich dan af: de expertise om drones in te zetten om te controleren of je niet met vijf in plaats van vier aan de kalkoen zit? De expertise om tieners die met zijn vijven naar Netflix kijken een nacht en een dag in de gevangenis te smijten? Het morele kompas van deze vrouw draait zo erg dol dat alleen een zelfknuffelend wit jasje en de troostende woorden ‘kom, kom, dit spuitje zal je kalmeren’ nog soelaas kunnen bieden, vrees ik.

eID

‘Waar maakt die Grootaers zich nu weer druk over’ hoor ik u al mompelen, want het is elke week weer wat natuurlijk. Wel, het gaat over het bewust creëren van een ‘nieuw normaal’ dat al veel langer gepland was door de EU en dat nu ook daadwerkelijk wordt uitgerold. De EU werkt al aan een digitale identiteit die vanaf 2023 zowel online als offline als toegangsbewijs kan gelden. Die eID (ja ja, het kind heeft al een naam) wordt, net als de coronapas, een app op de telefoon die overal kan of zelfs moet worden gebruikt.

Volgens de Europese Commissie is de eID straks nodig bij het openen van een bankrekening, het bewaren van een medisch recept in een app, het inchecken in een hotel en het ophalen van, daar heb je ‘m, medische certificaten. De verwevenheid van overheid en multinationals is dan een feit en overigens is het nu al zover: wie met British Airways wil vliegen wordt na aankoop van een ticket naar een Amerikaanse biometrisch bedrijf doorgestuurd en in hun app worden je paspoort- en vaccinatiegegevens opgeslagen, samen met een foto van uw gezicht, uiteraard.

Computer says no

En als de computer van het bedrijf ‘no’ zegt mag je niet vliegen. De normalisering van gezondheidscontroles is daarmee een feit. De grenzen zijn opgerekt: uw werkgever mag uw gezondheidsgegevens opvragen, het restaurant om de hoek is door de CST gepromoveerd tot politieagent en mag/moet uw identiteit controleren voor u binnen mag, idem voor concerten, festivals en theatervoorstellingen.

Wat twee jaar geleden werd weggelachen als een samenzweringstheorie van gekkies is nu bittere realiteit. In Canada heeft premier Trudeau intussen de truckers die tegen de vrijheidsberovende maatregelen zoals de CST-passen protesteren tot vijand nummer één uitgeroepen en de opdracht gegeven om hun centen op de bank te blokkeren. Terwijl op een gemiddelde Black Lives Matters-bijeenkomst meer vernield werd dan op deze vreedzame blokkade.

Wie nog altijd denkt dat dit hele theater echt om een virus draait is wel erg naïef. En de zelfverklaarde goede zielen ter linkerzijde blijven maar hardnekkig wegkijken.

Alain Grootaers (Doorbraak, 17 februari 2022)

Onderteken de petitie voor de afschaffing van het CST!

Nu duidelijk wordt dat ook dit coronavirus endemisch zal worden, mogen QR-codes geen plaats krijgen in de ‘gereedschapskist’ van een vrije democratie om vrijheden te vervangen door privileges. Om die reden roept Factor V de regering en het parlement op om per direct het Covid Safe Ticket in België in al zijn verschijningsvormen af te schaffen.

Het Overlegcomité vergadert vrijdag 11 februari om 14 uur in het Egmontpaleis. Factor V lanceert in aanloop naar dit overleg een petitie en vraagt om eindelijk een einde te maken aan de discriminerende CST. “Wij spreken ons uit tegen het Covid Safe Ticket in al zijn verschijningsvormen”, klinkt het. “De schade die erdoor wordt veroorzaakt, staat niet in verhouding tot eventuele voordelen voor de volksgezondheid.”

”

De snelheid waarmee het virus muteert en de beperkte werkzaamheid van vaccins tegen besmetting, zorgen ervoor dat klassieke groepsimmuniteit door vaccinatie onhaalbaar is en dat SARS-CoV-2 voorlopig als endemisch virus in België zal blijven circuleren. Dit is het moment om na te denken over de toekomst. De inbreuk op onze grondrechten is niet noodzakelijk, laat staan proportioneel. Wij willen een onverdeelde samenleving waarin deelname niet afhankelijk is van het vrijgeven van privé medische gegevens onder de vorm van een gezondheidspas.

De huidige vaccins bieden geen langdurige bescherming tegen besmettingen en overdracht van het virus, waardoor ze uiteindelijk weinig bijdragen aan het verminderen van virusverspreiding. Vaccinatie beschermt wel (in ieder geval tijdelijk) tegen ernstig verloop van een SARS-Cov-2 besmetting. Ook zijn er behandelingen mogelijk om van bij de eerste symptomen toe te passen en zo het risico op ernstige verwikkelingen te verminderen. Het beperken van de vrijheid van niet-gevaccineerde burgers om zo besmettingen onder hen te voorkomen, zal nauwelijks invloed hebben op de belasting van de zorg.

Deze maatregel vermindert voornamelijk de bewegingsvrijheid van (jonge) mensen zonder onderliggende ziektes, die weinig risico hebben op een ernstig verloop van Covid-19. Ook wordt het onderscheid tussen gevaccineerde en niet-gevaccineerde burgers steeds minder belangrijk door de toename van immuniteit na een doorgemaakte infectie en de opkomst van nieuwe varianten.

Een Covid Safe Ticket op basis van vaccinatie vormt een ongerechtvaardigde inperking van grondrechten die schadelijk is voor de samenleving, zeker nu de endemische fase bereikt lijkt. Burgers kunnen hiermee door sociale of economische omstandigheden worden gedwongen een medische behandeling te ondergaan die zij eigenlijk niet nodig hebben en niet willen. Dat is fundamenteel in strijd met de integriteit van het lichaam. Daarnaast zorgt het voor uitsluiting en isolatie van niet-gevaccineerde of ‘niet-geboosterde’ burgers, wat de sociaaleconomische ongelijkheid vergroot. Tenslotte draagt het bij tot de toenemende polarisatie en verdeeldheid in onze maatschappij.

Een Covid Safe Ticket dat uitsluitend is te verkrijgen met een negatieve test zou de ongelijkheid tussen bevolkingsgroepen kunnen opheffen en zou tot een bescheiden afname van virusverspreiding kunnen leiden. Maar het kan niet voorkomen dat mensen uiteindelijk toch besmet raken, onder andere vanwege de beperkte gevoeligheid van de test. Dit systeem gaat bovendien nog steeds uit van de gedachte dat een bewijs van gezondheid een voorwaarde mag zijn voor toegang tot de samenleving. De maatschappelijke nadelen van dit systeem, de precedenten dat dit creëert en de kosten van de benodigde infrastructuur staan niet in verhouding tot de kleine vermindering van virusverspreiding die het oplevert.

Nu duidelijk wordt dat ook dit coronavirus endemisch zal worden, mogen QR-codes geen plaats krijgen in de ‘gereedschapskist’ van een vrije democratie om vrijheden te vervangen door privileges. Om die reden roepen wij de regering en het parlement op om per direct het Covid Safe Ticket in België in al zijn verschijningsvormen af te schaffen.

Factor V vraagt om te petitie mee te ondertekenen en de oproep massaal te delen. De initiatiefnemers maken ook een belofte: “Wij gaan vrijdag deze handtekeningen persoonlijk afgeven aan premier Alexander De Croo!”

Vlaams parlement beslist om CST te verlengen

Gisteren nam het Vlaams parlement de onbegrijpelijke beslissing om het CST te verlengen, met een zeer brede meerderheid dan nog. Hieronder leest u waarom historicus en jurist Joren Vermeersch daar onmogelijk mee akkoord kan gaan.

”

De absolute records aan besmettingscijfers de afgelopen dagen tonen helder aan dat het CST geen besmettingen tegenhoudt, om de simpele reden dat de vaccins zelf onvoldoende beschermen tegen besmetting. Het CST kan dus onmogelijk de 'veilige vrijheid' bieden die velen eraan hechten. Zelfs vanuit het motief om mensen te stimuleren tot vaccinatie (zeg gerust: de arm omwringen) is het CST een totale mislukking gebleken. In de praktijk heeft dit digitale uitsluitingsinstrument enkel de scepsis, angst en achterdocht bij het ongevaccineerde deel van de bevolking nog verder aangewakkerd.

Waar het CST daarentegen wél effectief in was, was in het nodeloos en artificieel opdelen van onze maatschappij in ‘goeden’ en ‘slechten’, aangeblazen door regeringsleden die op TV kwamen vertellen dat de goeden “gelijk hadden om kwaad te zijn” op de slechten, die immers “asociale egoïsten” zijn. Via het CST konden zij de burger verplichten om de ‘slechten’ de deur te wijzen wanneer zij ergens wilden binnen gaan met hun gezin. Al doende verplichtten zij burgers om andere burgers te controleren, wat op zich ook al onaanvaardbaar is in een vrij land.

Ik heb mij daar als gevaccineerde, als zogenaamd ‘goeie’ burger dus, altijd met klem tegen verzet. Maar een groot deel van onze bevolking is hier gretig en enthousiast in mee gegaan. Tot op vandaag blijven velen deze systematische uitsluiting verdedigen, tegen elke wetenschappelijke logica in. Dat is voor mij nog de meest pijnlijke vaststelling van deze episode: het toont aan dat een groot deel van de bevolking al te makkelijk te manipuleren valt met leugenachtige haatretoriek vanuit de politiek en opgeklopte angstboodschappen vanuit de gesubsidieerde media. Het toont ook aan dat niet elke burger spontaan de morele rode lijnen herkent die een maatschappij nooit zou mogen overschrijden.

En toch... Gisteren stemden liefst 96 van de 124 Vlaams parlementsleden voor een verlenging van het CST. Daarmee maken ze in de praktijk de wonden in onze samenleving nóg dieper dan ze al waren en kloppen ze de polarisatie nóg verder op, zonder enige medische meerwaarde, laat staan enige medische noodzaak. We kunnen dat laatste niet genoeg benadrukken.

Waarlijk een trieste dag voor onze democratie.

Joren Vermeersch is historicus en jurist en werkt al sinds 2010 achter de schermen in de nationale toppolitiek. Vermeersch is ook auteur en Doorbraak-columnist.

Luc Bonneux: “Het CST is wat mij betreft een vorm van sluipend onfatsoen”

Epidemioloog Luc Bonneux fileert vandaag op Doorbraak de Belgische corona-aanpak. “Er zijn de voorbije maanden een aantal initiatieven genomen en ideeën op tafel gekomen die wat mij betreft ronduit gevaarlijk zijn”, stelt hij.

Luc Bonneux is arts en epidemioloog. Hij is verbonden aan het Nederlands Interdisciplinair Demografisch Instituut (NIDI) in Den Haag en de auteur van tal van boeken en studies rond algemene en demografische epidemiologie. Bonneux schrijft ook opiniestukken in De Standaard en columns voor De Tijd en is de initiatiefnemer van het ‘Wintermanifest’, dat oproept tot een ‘open covid-debat’. Hij benadrukt dat de virologische visie in de coronacrisis ‘te vaak primeerde op het algemeen belang’ en vindt dat de overheid en de experts te ver zijn gegaan met de coronapas.

100 procent tegen verplichte vaccinatie

De idee voor een verplichte vaccinatie is volgens Bonneux ronduit slecht en moet gewoonweg zo snel mogelijk van de agenda verdwijnen. “Ik ben 100 procent arts, 100 procent pro-vaccinatie maar 100 procent tegen verplichte vaccinatie.”

Bonneux helpt intussen zelf al maandenlang mee bij de vrijwillige vaccinaties en kent tegelijk ook heel wat mensen die zich niet willen laten vaccineren. “Niet omdat ze anti-vaxxers zouden zijn, wel omdat ze ongerust zijn over het vaccin. Moet ik hen dan binnenkort vastbinden en hen een spuit in de arm rammen? Of moeten we hen dan verplichten door hen sociaal zo maximaal mogelijk te isoleren?”

Ondertussen is amper drie procent van de 45-plussers in Vlaanderen niet gevaccineerd. “Wat is dan nog de toegevoegde waarde van zo’n verplichting, wat gaan we hier kwantitatief nog bij winnen? Er is geen wetenschappelijk fundament meer voor, het is een gemakkelijkheidsoplossing die vooral de politieke daadkracht moet illustreren en die deels ook voortvloeit uit een tunnelvisie.”

Gevaarlijk precedent

Ook het CST is wat Bonneux betreft een gevaarlijk precedent. “Hiermee zou je in theorie mensen op termijn ook kunnen verplichten om andere vaccinaties te aanvaarden, of om andere maatregelen te slikken. Aanvankelijk is dat CST nochtans met de beste bedoelingen ingevoerd: gevaccineerden zouden het virus niet meer kunnen overdragen, en dus werd die coronapas een soort toegangsbewijs om opnieuw volop aan het sociale leven te kunnen deelnemen. Wie zich niet wilde laten vaccineren, kon zich als alternatief ook laten testen, dat werkte dus behoorlijk.”

Helaas bleek dat die bescherming tegen overdracht van het virus een illusie was. “Toch is men het CST hardnekkig in stand blijven houden. Dit is wat mij betreft een vorm van sluipend onfatsoen, waarmee men mensen die zich niet wilden laten vaccineren vooral het leven zuur wilde maken. Terwijl het intussen wel duidelijk was geworden dat je met vaccinatie enkel jezelf beschermt. Op de koop toe raakten niet-gevaccineerde mensen finaal zelfs minder snel besmet dan gevaccineerden, eenvoudigweg omdat ze hun contacten veel meer beperkten. Antivaxxers hebben daar natuurlijk handig op ingespeeld. Maar nogmaals: ik kan iedereen enkel maar aanraden om vandaag ook nog die boosterprik te halen, voor een eventuele vierde prik kijk ik toch nog liever de kat uit de boom. We beschikken nog over te weinig data.”

Zweedse beleid

Bonneux steekt niet onder stoelen of banken dat hij al maandenlang voorstander is van het Zweedse beleid. “Daar hebben politici van bij het begin vooral heel veel proberen uitleggen aan de bevolking, ze hebben veel minder opgelegd. Omdat ze al heel snel beseften dat dit een marathon en geen sprint zou worden. Die strategie heeft ook gewerkt. Tegenstanders van het Zweedse beleid wijzen dan altijd op de volgens hen zeer specifieke volksaard van de Zweden. Welnu, mocht ik in een andere context wijzen op de zeer specifieke volksaard van pakweg Congolezen of Joden, ik kreeg de helft van het land over me heen. Wat de Zweden wél op ons voor hadden, was dat ze met Anders Tegnell en Johan Giesecke konden terugvallen op twee wetenschappers die absolute wereldtop zijn op vlak van de bestrijding van infectieziekten.”

Hier hadden voornamelijk de virologen het voor het zeggen, en dat zijn volgens Bonneux toch mensen met een relatief beperkte expertise op vlak van epidemiologie. “Infectieziektenbestrijding kijkt breder dan enkel maar het virus, en bestudeert ook de interactie tussen het virus, de bevolking en de bestrijdingswijze. Dit is een ander soort sport, en daarin excelleren de Zweden. Ook zij hebben, zeker in de aanvangsfase van de pandemie, gefaald in de ouderenzorg, maar uitgerekend op dat vlak oogt het Belgische rapport nog véél dramatischer.”

Je kan het interview met Luc Bonneux hier helemaal lezen.

Dr. Luc Bonneux. Beeld Belga

J’accuse ...!

Het artikel van de dag komt volgens tv-maker Dirk Theuns van een ontketende Alain Grootaers op doorbraak.be. “Het leest als een speech die het begin is van een volk dat gaat opstaan. Sterk werk!”, aldus Theuns.

“Omicron bewijst de impotentie van het beleid”, schrijft Grootaers in zijn wekelijkse column voor de onafhankelijke nieuwssite. Wij bieden het artikel hieronder integraal aan ...

”

“Omicron komt meer in de buurt van de griep”, zegt nu ook Marc Van Ranst (HLN, 12 januari). Dat meldden we dus hier twee maanden geleden al, op basis van de onderzoeken uit Zuid-Afrika, het Verenigd Koninkrijk en Denemarken. Toch bleven de door de Belgische Staat aangewezen virologen en hun acoliet koffiedikkijker Geert Molenberghs gretig paniek zaaien in de bevriende regimepers die al twee jaar kritiekloos het overheidsdiscours volgt en dezelfde wetenschappers interviewt wijl ze elke ernstige academische tegenstem verzwijgen of proberen te ridiculiseren.

In Denemarken heeft de krant Ekstra Bladet, gesticht in 1904 en dus geen eendagsvlieg, begin deze week mea culpa geslagen. “Wij hebben gefaald”, schreef de krant. “Wij zijn niet waakzaam genoeg geweest. Over het geheel genomen laten de boodschappen van de autoriteiten en politici aan het publiek in deze historische crisis veel te wensen over. En dus liegen ze.”

En ze liegen nog niet zo’n beetje, ook bij ons, met premier De Croo en Minister van Corona Vandenbroucke voorop. Tijd dus voor een j’accuse, want na twee jaar begint het besef langzaam door te dringen dat wat wetenschappers als Sam Brokken en Lieven Annemans bij ons en wereldvermaarde epidemiologen en virologen van de universiteiten in Stanford en Oxford -allen bedreigd in hun job omdat ze hun werk deden- al anderhalf jaar lang zeggen, klopt: dat een ademhalingsvirus niet te verslaan is en dat elke poging daartoe gedoemd is te mislukken door de specifieke aard van het coronavirus.

Dat is niet nieuw. Dat is al veel langer bekend, na decennia van observaties en wetenschappelijke publicaties. Onze tv-virologen en vaccinologen hebben al die tijd die kennis verborgen gehouden voor het grote publiek, verblind door hun ego, hun hybris, hun narcisme, paternalisme en belangenverstrengeling. Luchtweginfecties komen in golven die vanzelf wegebben. Dat is al jaren zo, maar plots trokken virologen en politici het laken naar zich toe. Ging een golf naar beneden, dan kwam dat zogezegd door het krachtdadig ingrijpen van de overheid en ging de golf weer omhoog dan was het volgens onze regering door de schuld van achtereenvolgens: ouderen, adolescenten, ongevaccineerden, schoolkinderen, peuters en baby’s in de crèche. Alleen het ongeboren leven ontbreekt nog als schuldige. 

In plaats van naar de wetenschap keken de leiders in Europa naar elkaar en rolden ze met spierballen, opgejaagd door opiniepeilingen. Opinies die gestuurd werden door de paniek die door dezelfde virologen werd aangejaagd, met de massamedia als dankbare en hijgende partner, want paniek is goed voor de business.

Het wordt tijd dat de leiders van dit land (en van Europa) dit toegeven. Ik richt me gemakshalve tot de premier en zijn schaduwpremier; meester Frank. 

U, heren, weigerde toe te geven dat massale tests ondoeltreffend zijn en alleen dienden om paniek te zaaien onder de bevolking, zodat ze uw absurde wetten zouden gehoorzamen.

U weigerde toe te geven dat genezing na een coronabesmetting meer bescherming biedt dan een vaccin, ondanks de beschikbare wetenschappelijke evidentie. 

U weigerde toe te geven dat gevaccineerden besmettelijk zijn, ondanks de waarnemingen.

U negeerde dat Covid tientallen malen gevaarlijker is voor risicogroepen en oudere volwassenen, dan voor jongeren die niet tot de risicogroepen behoren.

U weigerde te luisteren naar wetenschappers wereldwijd die pleitten voor de zogenaamde ‘focused protection’ waarbij ouderen en kwetsbaren worden beschermd zodat de rest van de maatschappij kan doordraaien.

U en uw vrienden bij diverse media kozen ervoor om wetenschappers, professoren en artsen die het niet met uw aanpak eens waren belachelijk te maken, te belasteren, hun woorden te verdraaien en in diskrediet te brengen.

U heeft geen effectief systeem opgezet voor het melden van bijwerkingen van de vaccins. Artsen durven intussen nauwelijks nog een verband leggen tussen het vaccin en bijwerkingen, uit angst hun licentie te verliezen.

U duwt kinderen, die helemaal geen hinder ondervinden van Covid19 wanneer ze geen onderliggende ziekte hebben (0,0009% sterfte inclusief jongeren met onderliggende ziektes), in een vaccinatieprogramma waarvan de lange termijneffecten niet gekend zijn.

Maar de waarheid komt boven. En die is dat u miljarden euro’s hebt verspild zonder enig resultaat. Dat u hebt geïntimideerd, ineffectieve tests heeft gebruikt, destructieve lockdowns hebt georganiseerd en dat u daardoor bedrijven en zelfstandigen hebt geruïneerd en mensen in de eenzaamheid en tot zelfmoord hebt gedreven.

U heeft gezinnen, families, gemeenschappen tegen elkaar opgezet. U heeft apartheid onder uw bevolking georganiseerd door de introductie van het onwetenschappelijke en ineffectieve CST ticket, dat tot meer in plaats van minder besmettingen heeft geleid.

U heeft er voor gezorgd dat kinderen zich schuldig voelen en bang zijn. U hebt de economie, de mensenrechten, de psychische en lichamelijke gezondheid geschaad. U hebt de cultuur, dat wat ons mens maakt, kapot gemaakt.

U hebt, zonder wetenschappelijke basis, mensen die ervoor kozen zich niet te laten vaccineren, gebrandmerkt als vijanden en als verspreiders van ziekten. U bevordert discriminatie, en u ontzegt mensenrechten op grond van de eigen medische keuze voor de integriteit van het lichaam. U liegt dat wie vaccinaties neemt dat doet voor een ander, voor de gemeenschap. Een standpunt dat elke epidemiologische rechtvaardiging ontbeert.

U heeft de samenleving verdeeld.

Intussen heeft u geweigerd om in grijpen daar waar de problemen zich wél voordeden: de IC’s in de ziekenhuizen. Wel integendeel: in plaats van de capaciteit op te schalen koos u ervoor om nog meer verpleegkundigen uit het beroep te duwen door Covid-vaccinatie verplicht te stellen, terwijl u gevaccineerde en positief geteste verpleegkundigen verplicht om te gaan werken.

Stilaan begint het besef te rijpen dat uw beleid meer schade heeft aangericht en meer slachtoffers heeft gemaakt dan het virus. De economie die u hebt geruïneerd, de werklozen die u hebt veroorzaakt, en de kinderen wier onderwijs u hebt vernietigd - zij zijn de ‘nevenschade’ als gevolg van uw daden. U heeft daar zelf financieel niet onder geleden en u zal er de tol niet voor betalen, want u wacht straks de luxueuze uitgang richting Europa of de zachte zetels van een directiecomité. U staat aan de foute kant van de geschiedenis en u begint het te beseffen.

Bronnen

• https://ekstrabladet.dk/nyheder/lederen/vi-fejlede/9072013
• www.aap.org/en/pages/2019-novel-coronavirus-covid-19-infections/children-and-covid-19-state-level-data-report/ 
• BARKER, C. I. S. & SNAPE, M. D. 2014. Pandemic influenza A H1N1 vaccines and narcolepsy: vaccine safety surveillance in action. The Lancet Infectious Diseases, 14, 227-238.
• EDWARDS, K., LAMBERT, P.-H. & BLACK, S. 2019. Narcolepsy and Pandemic Influenza Vaccination: What We Need to Know to be Ready for the Next Pandemic. The Pediatric Infectious Disease Journal, 38, 873-876.
• HANSEN, C. H., SCHELDE, A. B., MOUSTSEN-HELM, I. R., EMBORG, H.-D., KRAUSE, T. G., MØLBAK, K., VALENTINER-BRANTH, P. & INSTITUT, O. B. O. T. I. D. P. G. A. S. S. 2021. Vaccine effectiveness against SARS-CoV-2 infection with the Omicron or Delta variants following a two-dose or booster BNT162b2 or mRNA-1273 vaccination series: A Danish cohort study. medRxiv, 2021.12.20.21267966.
• HØEG, T. B., KRUG, A., STEVENSON, J. & MANDROLA, J. 2021. SARS-CoV-2 mRNA Vaccination-Associated Myocarditis in Children Ages 12-17: A Stratified National Database Analysis. medRxiv, 2021.08.30.21262866.
• JAIN, S. S., STEELE, J. M., FONSECA, B., HUANG, S., SHAH, S., MASKATIA, S. A., BUDDHE, S., MISRA, N., RAMACHANDRAN, P., GAUR, L., ESHTEHARDI, P., ANWAR, S., KAUSHIK, N., HAN, F., CHAUDHURI, N. R. & GROSSE-WORTMANN, L. 2021. COVID-19 Vaccination–Associated Myocarditis in Adolescents. Pediatrics, 148.
• LANE, S., YEOMANS, A. & SHAKIR, S. 2021. Reports of myocarditis and pericarditis following mRNA COVID-19 vaccines: A systematic review of spontaneously reported data from the UK, Europe, and the US and of the literature. medRxiv, 2021.09.09.21263342
• MILLER, E., ANDREWS, N., STELLITANO, L., STOWE, J., WINSTONE, A. M., SHNEERSON, J. & VERITY, C. 2013. Risk of narcolepsy in children and young people receiving AS03 adjuvanted pandemic A/H1N1 2009 influenza vaccine: retrospective analysis. BMJ : British Medical Journal, 346, f794.
• STURKENBOOM, M. C. J. M. 2015. The narcolepsy-pandemic influenza story: Can the truth ever be unraveled? Vaccine, 33, B6-B13.
• https://www.usatoday.com/in-depth/graphics/2021/10/08/covid-19-kids-cases-hospitalizations-deaths/8361479002/
• https://www.bmj.com/content/375/bmj.n2957/rr-1?fbclid=IwAR2kUZZvUaWWl-y5NiWTiEyR8ZVWfc2FPiazMLSFUvy68lBOf3LBzdt8JxY

Wintermanifest

Meer dan honderd academici en stemmen uit het middenveld pleiten in een manifest voor een duurzaam pandemiebeleid. Ze vragen aandacht voor de nevenschade van coronamaatregelen en verzetten zich tegen een te enge focus op virologie.

De achtergrond van de 111 wetenschappers en opiniemakers is even uitgebreid als divers. Het gaat onder meer om medische experten als kinderarts Tyl Jonckheer en gezondheidspsycholoog Stefaan Van Damme, en om filosofen Ignaas Devisch en Tinneke Beeckman. Ook CEO Heidi De Pauw van Child Focus, pedagoog Pedro De Bruyckere, psychiater Dirk De Wachter en kerkjurist Rik Torfs plaatsten hun handtekening onder het manifest.

Open vizier

De ondertekenaars willen met de reflectietekst geenszins het proces van het verleden maken, maar hopen het wetenschappelijke en publieke debat, als cruciale basis voor het COVID-beleid, nieuw leven in te blazen. “Ditmaal zonder taboes of voorafnames, en zonder ‘de wetenschap’ te vernauwen tot de kennis en mening van een beperkte en inhoudelijk weinig diverse groep die werd aangesteld door de overheid.”

Ze verdedigen de idee dat de complexiteit van de pandemie en het pandemiebeleid de nood aan brede informatiegaring alleen maar vergroot. Daarom betreuren ze dat wetenschappers met bedenkingen bij het beleid, op basis van gefundeerde wetenschappelijke inzichten en resultaten, nu te weinig aan bod komen en al te vaak worden weggezet als ‘wappies’ of complotdenkers, en in sommige gevallen zelfs worden bedreigd of geïntimideerd.

Een debat met open vizier vergt immers dat men afstapt van de idee dat er geen alternatief was of is. “Zelfs binnen Europa bestond een grote diversiteit in de aanpak van de pandemie, ook al beriepen alle landen zich op ‘de wetenschap’. Er zijn wel degelijk keuzes mogelijk in de balans tussen overheidsingrijpen gericht op het afremmen van de viruscirculatie enerzijds, en de veerkracht van de economische, sociale, culturele en mentale ontwikkeling van mens en maatschappij anderzijds”, klinkt het.

Het integrale Wintermanifest kan je hier in ‘full screen’ lezen. Zie hier voor de lijst van initiële ondertekenaars én voor een petitie waarmee je zelf ook je steun kan betuigen.

Beeld: iStock/Getty Images

‘Mondmaskers vanaf 6 jaar in scholen: is er wel sprake van een verplichting?’

Vandaag kan je op Knack.be een opiniestuk lezen van juriste Ayfer Aydogan over de mondmaskerplicht voor kinderen vanaf zes jaar. ‘Is er wel sprake van een verplichting van mondmaskerplicht op school vanaf zes jaar?’, vraagt Aydogan. En wat blijkt? Tot op heden is er helemaal geen plicht! “Er is immers geen enkele juridische beslissing, besluit, decreet of wet waarin die plicht is opgelegd.”

In haar opiniestuk houdt Aydogan de gebrekkige wetgeving en onduidelijke regels op federaal en Vlaams niveau tegen het licht. “Vindt u het niet beangstigend dat heel de samenleving op 3 dagen tijd de mondmaskerplicht voor waarheid heeft aangenomen? Ik wel”, zegt ze hierover.

Je kan het opiniestuk hieronder integraal lezen. Voor alle duidelijkheid: deze tekst gaat niet over de vraag of mondmaskers, QR-codes, vaccins, ... een goede zaak zijn of niet. Het gaat hier over slecht beleid en over hoe snel wij daar overheen kijken.

”

Het overlegcomité van vrijdag 3 december jl. heeft inmiddels al voor veel beroering gezorgd. De aangekondigde maatregelen konden weinigen bekoren. De overheid was te laks of te streng, te laat of te voortvarend.

Vooral de beslissing om kinderen vanaf 6 jaar op school een mondmasker te laten dragen, heeft in de samenleving veel weerklank gekregen. Een kleine moeite volgens sommigen, een groot drama volgens anderen en veel onbegrip voor tegengestelde meningen. Ik behoed mij voor het innemen van een standpunt in dat debat en laat dit over aan pediaters, kinderpsychologen, ... en leraren. Die laatsten gaan immers voor ieder ander de effecten van een mondmasker op het leerproces, de ontwikkeling en het welbevinden van de kinderen kunnen vaststellen.

Mondmaskers vanaf 6 jaar in scholen: is er wel sprake van een verplichting?

Leraren en scholen zijn trouwens het eerste aanspreekpunt van ouders die hun kind geen mondmasker willen laten dragen. Er zijn de voorbije dagen brieven en e-mails gestuurd naar de school, er is geprotesteerd aan de schoolpoort en er is gevraagd of het echt niet anders kan. De reacties die de ouders hebben gekregen van de school worden via sociale media ook onderling gedeeld. Opvallend is daarbij dat bijna alle scholen antwoorden in de trant van “Wij kunnen er niks aan doen. De overheid heeft deze mondmaskerplicht opgelegd en wij moeten ook maar de regels volgen.”

Aan de oprechtheid van de scholen twijfel ik niet. De vraag is echter of hun antwoord correct is. Moeten kinderen vanaf 6 jaar een mondmasker dragen op school? Is er wel sprake van een verplichting? Als jurist durf ik daarover wél een uitspraak te doen.

De beslissingen van het overlegcomité van 3 december zijn daags nadien verankerd in een Koninklijk Besluit. Dat besluit wijzigt een eerder Koninklijk Besluit dat gepubliceerd werd na een vorig overlegcomité, onder meer door alle verwijzingen naar de leeftijd van kinderen aan te passen naar 6 jaar. Wanneer men deze besluiten naast elkaar legt, komt men tot een zeer merkwaardige vaststelling. De federale overheid formuleert het dragen van een mondmasker door kinderen vanaf 6 jaar als een sterke aanbeveling. Nergens in de Koninklijke Besluiten is een verplichting voor deze kinderen op school terug te vinden! De stelling dat de overheid een mondmaskerplicht heeft ingevoerd aan deze kinderen is dus manifest fout, voor zover men de federale overheid bedoelt.

Is er dan een andere overheidsinstantie die de mondmaskerplicht sinds 3 december heeft opgelegd? Strikt genomen, zou dat kunnen. Het Koninklijk Besluit dat de beslissingen van het recente overlegcomité verankert, bepaalt immers: “in het kader van het leerplichtonderwijs worden de specifieke voorwaarden voor de organisatie van lessen en scholen door de ministers van Onderwijs vastgesteld op basis van het advies van experten, rekening houdend met de gezondheidscontext en de mogelijke ontwikkelingen daarvan. Deze voorwaarden hebben onder meer betrekking op het aantal dagen aanwezigheid op school, de normen die moeten worden nageleefd met betrekking tot het dragen van een mondmasker of andere veiligheidsuitrustingen binnen de inrichtingen (...)”.

In Vlaanderen zou minister van Onderwijs Ben Weyts dus de aanbeveling van het overlegcomité kunnen implementeren in de scholen via een ministerieel besluit. Tot op heden heeft hij dat echter niet gedaan. Meer nog, uit de media blijkt dat hij gekant is en blijft tegen een mondmaskerplicht voor kinderen. Het zou dan bijzonder vreemd zijn dat deze minister een aanbeveling zou verheffen tot een verplichting.

De conclusie is dat er op heden géén mondmaskerplicht geldt in de Vlaamse scholen voor kinderen vanaf 6 jaar. Er is geen enkele juridische beslissing, besluit, decreet of wet van welke overheidsinstantie dan ook waarin die plicht is ingeschreven. Er is alleen een collectieve veronderstelling dat die plicht er is. Scholen die verwijzen naar de overheid om de mondmaskerplicht op enigerlei wijze af te dwingen, zijn helaas niet correct geïnformeerd door hun onderwijskoepel. Het valt te verwachten dat de minister van Onderwijs de komende dagen druk bevraagd zal worden ...

De vraag is wat minister Weyts zal doen. Zal hij zelf een juridische basis voor een mondmaskerplicht creëren of zal hij volhouden? Zolang hij niets doet, kunnen kinderen vanaf 6 jaar die zonder mondmasker op school verschijnen in ieder geval aan geen enkele sanctie worden onderworpen.

Ayfer Aydogan is doctor in de rechten en advocaat. Ze is gastprofessor aan de UGent.

‘Niemand heeft een monopolie op kennis’

In ‘Vrije Tribune’ geeft Knack een forum aan organisaties, columnisten en gastbloggers. “Je kan naar allerlei cijfers en analyses kijken, en dat is ook onontbeerlijk om een discussie te informeren. Maar nadien rijst de vraag wat we daar nu mee moeten in een complexe maatschappelijke realiteit”, schrijft een groep van acht wetenschappers die door de omstandigheden verenigd zijn in hun kritiek op het gevoerde coronabeleid in ons land.

”

Hoewel er ongetwijfeld complotdenkers en mensen met verkeerde bedoelingen waren onder de betogers van de Mars voor de Vrijheid, laat de manifestatie wel zien dat er vandaag een groep mensen is die een ander beleid vraagt, een beleid waarin de sociale complexiteit van de maatschappij veel meer tot z’n recht komt. Al anderhalf jaar lang nu volgt de overheid het advies van dezelfde beperkte groep wetenschappers. Het spreekt vanzelf dat zij niet dé wetenschap of alle noodzakelijke kennis vertegenwoordigen. De eenzijdige focus op het louter medische aspect - en eigenlijk zelfs louter virologische aspect - van de huidige crisis is disproportioneel en valt steeds moeilijker uit te leggen. Volgens Thomas Gevaert, co-voorzitter van het artsensyndicaat ASGB, vinden ook veel artsen dat het tijd wordt om de eenzijdige focus op de biomedische aspecten op te geven.

Tegen het einde van 2021 zal de overheid om en bij de 35 miljard euro gespendeerd hebben aan de coronacrisis (aldus de prognose in De Tijd, 30 April). Het grootste deel daarvan is opgegaan aan het compenseren van de sluiting van de horeca en de evenementensector, massaal testen, het uitvouwen van de coronapas, en verwante maatregelen. Bij verschillende maatregelen die de afgelopen maanden zijn ingevoerd, kan de vraag gesteld worden of de effectiviteit wel is aangetoond. Dat je een virus als dit niet zomaar kan ‘containen’, zelfs niet met verregaande maatregelen, is iets wat iedereen die bekend is met complexe systemen, zal beamen.

Niemand heeft een monopolie op kennis.

De 2 miljard die naar ondersteuning van de zorgsector ging, lijkt dan weer een doekje voor het bloeden. In een alternatief scenario met minder maatregelen zou er meer geld kunnen vrijgemaakt worden om structurele ondersteuning van de zorgsector te voorzien. Er zijn heel wat mensen met een zorgdiploma die uit de zorg gestapt zijn, of er nooit in gewerkt hebben, omdat de arbeidsvoorwaarden in de sector zo slecht zijn. Veel van die mensen zouden op korte termijn gerekruteerd kunnen worden, met de juiste incentives en de nodige waardering.

Vaccinatie verkleint de kans op ziekenhuisopname of erger, en alleen de grootste sceptici zullen het grote nut van vaccinatie voor minstens ouderen en andere risicogroepen vandaag nog ontkennen of minimaliseren. Anderzijds is massale vaccinatie niet voldoende effectief gebleken om de verspreiding van het virus tegen te gaan. Een Covid Safe Ticket voor gevaccineerden heeft potentieel zelfs een averechts effect, omdat het een vals gevoel van veiligheid creëert. De vaccinatiegraad in België is ook uitzonderlijk hoog. De vraag is dan of de aanhoudende druk op niet-gevaccineerden wel proportioneel is met de winst die nog gemaakt kan worden, temeer omdat dergelijke druk ook leidt tot veel onvrede en chronische stress, en het vertrouwen in de overheid op lange termijn ondermijnt.

De verplichting tot vaccinatie in de zorg lijkt ons dan weer een maatregel die in grote mate voortspruit uit morele verontwaardiging eerder dan uit gebalanceerde overweging. Pertinenter dan de vraag “Willen we liever een gevaccineerde dan een ongevaccineerde zorgverstrekker” lijkt ons toch de vraag “Willen we liever een gevaccineerde zorgverstrekker dan helemaal geen zorgverstrekker”. Zelfs indien slechts een fractie van de zorgverleners niet akkoord is met de verplichting en de sector verlaat, al was het maar omdat ze zich in de steek gelaten of respectloos behandeld voelen na zich anderhalf jaar ten volle te hebben ingezet, zou dit grote gevolgen hebben. Deze pragmatische bedenkingen staan nog los van de vraag of het recht op lichamelijke integriteit in dit soort grijze zone niet prioritair is.

Ook zouden meer inspanningen geleverd moeten worden om de scheefgetrokken balans tussen de aandacht voor Covid-19 tegenover andere aandoeningen te verhelpen. Het valt bijvoorbeeld op (in de mortaliteitsdata (tot 9 november) van Epistat/Sciensano) dat een groot deel van de toegenomen sterfte tijdens deze vierde golf niet het gevolg is van Covid-19. Hoeveel mensen zijn er gestorven aan een andere aandoening, omdat ze te laat of helemaal niet naar het ziekenhuis zijn gestapt omdat dit hen constant wordt ontraden om coronapatiënten voorrang te geven? Druk op de ziekenhuizen is niets nieuw en gaat al terug tot minstens 2015. In 2018 riepen spoedartsen op om grieppatiënten niet te snel door te sturen naar het ziekenhuis, en ze indien mogelijk thuis te laten uitzieken. Zowel in de context van covid als meer algemeen moet er zonder exclusieven kunnen gepraat worden over zowel structurele uitbreiding van de zorg, herwaardering van de eerstelijn, als over het terugdringen van medische overconsumptie.

Je kan naar allerlei cijfers en analyses kijken, en dat is ook onontbeerlijk om een discussie te informeren. Maar nadien rijst de vraag wat we daar nu mee moeten in een complexe maatschappelijke realiteit. Een gedegen antwoord op die vraag kan nooit gegeven worden vanuit gelijk welke theoretisch-wetenschappelijke expertise, of dat nu virologie, vaccinologie, economie of sociologie is.

In een volwassen democratische samenleving zouden dit soort ethisch-maatschappelijke vraagstukken het voorwerp moeten zijn van publieke discussie waarbij iedereen evenveel of even weinig expert is. Maar de nuchtere vraag naar het ‘wat nu?’ is nauwelijks gesteld omdat we, al van het begin door de beelden van Bergamo, aangevuurd door de media, in een hysterische kramp zijn geschoten waarbij het virus, en iedere virusdode, ‘koste wat kost’ bestreden moest worden.

Er is vaak gezegd dat we in staat van oorlog zijn en dat het virus de vijand is. Wel, in een oorlog zijn we bereid om jonge, gezonde mensen te laten sterven om onze vrijheden te verdedigen. Hier offeren we zowel onze vrijheden als kwalitatieve levensjaren van onze jeugd op, in ruil voor extra levensjaren voor veelal oudere mensen die we ondertussen nog wat meer laten vereenzamen in WZC's of thuis. Dat is een keuze die je kan maken, maar laat het dan duidelijk zijn dat dat een politieke keuze is, en geen wetenschappelijke. En politieke keuzes horen onderworpen te zijn aan normale democratische processen en afwegingen -- zonder dat tegenstemmen gediaboliseerd of gestigmatiseerd moeten worden.

Peter Petré, Sociolinguïst (UAntwerpen) - Michaël Bauwens, Filosoof (UAntwerpen) -  Bert De Munck, Wetenschapshistoricus (UAntwerpen) - Herwig Mannaert, Systeemtheoretisch ingenieur (UAntwerpen) - Joris Vlieghe, Wijsgerig pedagoog (KU Leuven) - Patricia Stoop, Literatuurwetenschapper (UAntwerpen) - Tijl De Bie, Data scientist (UGent) - Tine De Koninck, Literatuurwetenschapper (UAntwerpen)

Open brief: “Gevaccineerd of niet, corona wordt ook een probleem voor niet-verkozenen”

“Corona begint op een soort democratisch deficit te lijken”, vindt Jean-Marie Dedecker, die zich na een discussie in het halfrond van de Kamer in een open brief richt tot minister van Volksgezondheid Frank Vandenbroucke (Vooruit).

”

Weledelgestrenge Heer,

Niettegenstaande je upper stiff lip als alumni van Oxford en Cambridge (of is het pruillip?) neem ik de vrijheid u te tutoyeren. Het bekt beter, en het is de omgangsvorm waarmee we met elkaar omgaan in de koffiekamer van de praatbarak aan de Wetstraat, net zoals met de kameraden in het Achturenhuis of café Germinal. Ooit deden we samen een dubbelinterview voor de krant De Tijd. ‘Interview’ was een opgerekt woord, het was eerder een monoloog, want voor andermans opinie blijf je stekeblind en kwarteldoof.

Eigenlijk is het met pijn in het hart dat ik dit briefje tot je richt, want ik hou er niet zo van op de persoon te spelen in de politieke arena, maar dit laatste is nu precies wat je specialiteit geworden is. Wie kaatst mag dan de bal terug verwachten. Niettegenstaande de chocoladeletters voor jou uit de kranten spatten, en de journalistieke groupies in de deugprogramma’s je met open mond kritiekloos aanstaren terwijl je een monoloog houdt alsof je een fröbelklas toespreekt, heb ik toch enkele bedenkingen bij dit schouwspel. Normaal zap ik me dan een tennisduim voor de treurbuis, maar de pandemiemoeheid en je hypocrisie zitten me te hoog. Telkens als je weer eens liegt, lieg je dat je niet liegt. In oktober was je nog tegen een algemene vaccinatieplicht, maar vandaag ben je ervoor. Je was tegen een derde boosterprik want die moesten eerst in de armen van de Afrikaanse armen en dan pas in de tricepsjes van onze oudjes, maar vandaag ben je pro. Je beloofde ‘het rijk der vrijheid’ maar vandaag krijgen we een nieuwe gevangenis. Je noemt dit - met een mond vol meel- voortschrijdend inzicht maar mijn schoonmoeder zaliger had het kazakdraaierij en volksverlakkerij genoemd. Het lieve mensje is echter vredig ingeslapen op 28 augustus, niet door corona maar van ouderdom en met corona. Er sterven nog mensen als ze genoeg geleefd hebben, en van leven ga je dood.

”Gevaccineerd of niet, corona wordt ook een probleem voor niet-verkozenen.

Corona is niet alleen het probleem van de al of niet-gevaccineerden geworden maar ook van de niet-verkozenen, van aerosoldeskundigen tot praatprogrammageile virocraten. Een soort democratisch deficit. Eigenlijk vertegenwoordig je ook alleen maar jezelf, want je bent immers niet verkozen, maar benoemd door het socialistisch politbureau onder het sloefke van mateke Conner, als wiedergutmachung of uit bloedarmoede. Je bent nu terug op het schild gehesen van een partij die zo diep gezonken is dat het straks als wrak op de Oostendse zeebodem ligt. Het is wachten op de berging. 

Ik zie je immers nog zitten, mokkend in de preambule van het Errera-paleisje, wachtend op het verlossend woord van toenmalig SP.A-voorzitter Caroline Gennez om terug minister te worden. Het kwam niet, want je nukkige gelijkhebberij en opgestoken wijsvingertje irriteerden zelfs je eigen rode kameraden. Je ging in 2009 dan maar verongelijkt een tweede maal in politieke quarantaine. Over die eerste keer in 1995 wil ik het hier niet hebben, toen je als socialistisch partijvoorzitter de vlucht vooruit nam omdat je het zwarte smeergeld van je partij dreigde te verbranden. Elk heeft recht op een jeugdzonde, en het bloed van de getrokken messen vloeide toen al in beken bij je rode kameraden ten gevolge van het Agustaschandaal. Ik wil dit mes nu niet dieper in de wonde draaien. 

Toen je me eerder deze maand in de Kamer verweet dat ik een volgeling van Darwin was, omdat ik het succesvolle Zweedse immuniteitssysteem in de bestrijding van corona prees, repliceerde ik dat ik “liever een adept van Darwin was dan van Stalin”. Mea Culpa, beschouw het als een slip of the tongue. Eigenlijk had ik Trotski moeten zeggen (maar dat rijmde niet), want in je Sturm und Drang-periode zat je niet bij AMADA maar in het presidium van de Trotskistische Revolutionaire Arbeidersliga (RAL), een communistisch gezelligheidsclubje waarmee je de eerste studentencursus Marxistische economie hielp organiseren. Vandaar waarschijnlijk je gebrek aan inlevingsvermogen voor de economische slachtoffers van je coronabeleid, en je oproep tot boycot van de horeca.

Je hebt het aureool van een bolleboos, maar het palmares van een bleekwaterpoliticus. Sta me toe even je geheugen op te frissen. Als minister van Sociale Zaken (tot 2003) was je medeverantwoordelijk voor de ontsporing van de overheidsfinanciën. Het geld kotste tegen de plinten en Paars jaagde het door de gootsteen. Je schreef notoire traktaten en rapporten over de noodzakelijke pensioenhervormingen, maar als minister van pensioenen (tot 2004) maakte je er zelf een zootje van. Om het bloedgeld van de frauduleuze sale-and-lease-back-operaties te verdoezelen richtte je het Zilverfonds op. Het was een oplichtersvehikel en letterlijk en figuurlijk een lege doos. Je plunderde ook ongegeneerd de pensioenfondsen van Belgacom (het huidige Proximus) t.b.v. 5 miljard euro, van Belgocontrol (Skeyes) van BIAC (Brussels Airport) van de NMBS en van het Antwerps Havenbedrijf. Je stortte die miljarden in de bodemloze begrotingsputten van je kameraad, ‘teletubbie’ Johan Vande Lanotte. De miljardenlast van de pensioenen van deze parastatalen werd zo doorgeschoven naar de volgende generaties. En verder gaf je ook nog een onderwijssubsidie van 795.226 euro voor het Oostends camerabedrijfje E-Port van je kameraad Johan, maar dat zou ons hier te ver afleiden. Socialisme is immers kapitalisme met belastinggeld.

Als minister van Onderwijs sloeg je ook geen deuk in een klontje boter. Jouw ‘tienkamp voor het gelijke-kansen-onderwijs’ vol socialistische bevoogding voor sociale integratie ten koste van intellectuele ontwikkeling, heeft meer ongelijkheid dan gelijkheid gecreëerd. Jouw financieringsdecreet voor het leerplichtonderwijs gebeurde op basis van parameters zoals de sociale toestand van de leerlingenpopulatie, de taal en de multiculturaliteit, zonder enig aantoonbaar effect op de studieresultaten van de betrokken doelgroepen. Jouw universitair outputfinancieringssysteem (hoe meer diploma's, hoe meer geld) beloonde eerder kwantiteit dan kwaliteit en zorgde voor ontwaarding van de diploma’s. Je gelijke-kansen-concept was een glijmiddel voor je ultieme doel: gelijke uitkomsten. Ons onderwijs is door nivellering omlaag ondertussen in alle statistieken in vrije val, van PISA en PIRLS tot de LVS-toetsen, en baarde de middelmatigheid van de “zesjescultuur”.

Op elk departement waar je gepasseerd bent liet je een puinhoop achter: als socialistisch partijvoorzitter, als minister van Pensioenen, als minister van Onderwijs en nu als gevaar voor onze geestelijke en grondwettelijke Volksgezondheid. Gefrustreerde politici met smetvrees nemen frustrerende maatregelen. Ik raad je een retourtje aan naar Stockholm. Het is Oxford of Cambridge niet, maar Zweden heeft nagenoeg evenveel inwoners als ons koninkrijkje, waarvan 80% in grootstedelijke gebieden woont. Het heeft de pandemie al de hele tijd anders aangepakt: er wordt gewerkt met de blik op de lange termijn, en niet met jouw specialiteit: repressie hier en nu.

De Zweden betreurden tot op heden 15.126 corona-overlijdens en momenteel sterven er 4 à 5 mensen per dag (berekend over de laatste 10 dagen). Bij jouw onderdanen vielen er 26.705 slachtoffers, en nu 38 per dag. Opmerkelijk is, dat van alle landen met een hogere vaccinatiegraad dan 75% van de bevolking, we toch coronakoploper zijn in West-Europa. Wie zei ook weer dat het waanzin is om steeds hetzelfde te doen en dan een andere uitkomst te verwachten?

Sans rancune en met gebalde vuist,

Jean-Marie Dedecker

Artsen en wetenschappers lijmen Brokken

In Vrije tribune geeft Knack een forum aan organisaties, columnisten en gastbloggers. Zo ook gisteren. 25 artsen en wetenschappers - onder wie Lieven Annemans, Luc Bonneux en Rik Torfs - schrijven dat we als maatschappij goed moeten nadenken over de keuze die zich nu aandient. “Willen we alle belangrijke beslissingen over het te voeren beleid uit handen geven aan een beperkte groep van wetenschappers en opiniemakers die klaarblijkelijk geen tegenspraak dulden, of willen we een écht publiek debat?”

De ondertekenaars van het opiniestuk kunnen moeilijk anders dan constateren dat zich tijdens deze coronacrisis een dominant discours aan de maatschappij opdringt als het enige juiste en goede en dat alternatieve stemmen meer en meer gecensureerd en gesanctioneerd worden. “Op sociale media worden bijdragen die niet stroken met dit dominante narratief, geregeld geblokkeerd, zelfs wanneer ze verwijzen naar publicaties in medische toptijdschriften als The Lancet”, klinkt het.

Brokken

“Enkele artsen die zich kritisch uitspraken omtrent de coronamaatregelen werden ontslagen. Het recente ontslag van Sam Brokken, onderzoekshoofd aan de PXL Hogeschool binnen het domein van de gezondheidswetenschappen, lijkt een nieuw triest hoogtepunt te zijn in het geschetste proces.”

Brokken kreeg in ‘De zevende dag’ op de openbare omroep schijnbaar de gelegenheid om enig kritisch weerwerk te bieden tegen het beleid. “Maar wat in realiteit plaatsvond, kan men nauwelijks een ernstig publiek debat noemen. Hij kreeg uiteindelijk minder dan twee minuten spreektijd en bij het in vraag stellen van de wetenschappelijke onderbouw voor het gevoerde coronabeleid werd hij abrupt afgebroken.”

Waarden van de Verlichting

De ondertekenaars van de brief zijn het zeker niet op alle vlakken eens met Brokken. Maar ze wijzen erop dat een maatschappij die de waarden van de Verlichting hoog in het vaandel draagt, niet anders kan dan het ontslag van Sam Brokken kritisch te evalueren. “Hij heeft in wezen niets anders gedaan dan dit: vragen stellen over en kritische bedenkingen uiten tegen onder andere een al te gemakkelijke en enge definitie van gezondheid (alsof het volstaat om virussen uit te roeien om de bevolking gezond te houden), bij de keuzes in de vaccinatiestrategie en bij het systematisch niet in kaart brengen van de negatieve consequenties van het gevoerde beleid, zoals psychisch en sociaal lijden of financiële ontreddering.”

Dat hij daar als onderzoeker de moed toe had, verdient volgens de ondertekenaars geen geringschatting maar respect. “We mogen hopen dat iedereen die in het open academisch debat een noodzakelijke voorwaarde voor een Verlichte maatschappij herkent en erkent, ons daarin zal bijtreden.”

Lees hier het volledige opiniestuk.

“Kinderopvang is geen veredeld kleuteronderwijs en vice versa”

“De kinderbegeleider van vandaag is al lang niet meer de ‘oppas’ van lang geleden”, schrijft Hendrik Delaruelle van het Vlaams Welzijnsverbond in een opiniestuk op Knack.be naar aanleiding van de vele reacties op het sluiten van de kleuterscholen. Het verbaast hem dat de omwenteling van het beroep aan sommigen is voorbijgegaan.

Kinderbegeleiders hebben met stijgende verbazing de discussie gevolgd over de al dan niet sluiting van de kleuterscholen, en niet alleen omwille van de mank lopende communicatie. “Overal zagen we het opduiken”, schrijft Delaruelle. “Een onderwijsvakbond protesteerde tegen het feit ‘kleuterleiders gedegradeerd werden tot opvangers’. Maar ook sommige journalisten voelden mee met kleuterleiders wiens onderwijs als een ‘veredelde kinderopvang’ beschouwd werd.” Volgens Delaruelle legt deze kwestie pijnlijk bloot hoe onderwijs, maar ook de bredere samenleving, naar kinderopvang kijkt. “Met een cliché-bril die al decennia niet meer beantwoordt aan de realiteit.”

Kwaad bloed

Een en ander heeft dan ook veel kwaad bloed gezet bij kinderbegeleiders, en terecht! Ook bij de medewerkers van het Huis van het Kind in de Kloosterstraat, die al maanden het beste van zichzelf geven en zelfs opvang gaan verzorgen in de scholen zelf. Want: “Om opvang te verzorgen hebben zij - lees: de kleuterjuffen - toch niet gestudeerd, zeker!?!” Hun loon wordt ondertussen wél gewoon uitbetaald ... Hieronder lees je het volledige opiniestuk van Hendrik Delaruelle. 

”

Het verbaast ons dat de grondige omwenteling van het beroep van kinderbegeleider de voorbije jaren aan sommigen voorbijgegaan is. De kinderbegeleider van vandaag is al lang niet meer de 'oppas' van lang geleden. In het nieuws zagen we zelfs de term 'kinderverzorgsters' opduiken. Alsof kinderbegeleiders geen cruciale sociale en pedagogische rol vervullen maar enkel kindjes verzorgen, en alsof er anno 2021 geen mannelijke kinderbegeleiders aan de slag zouden zijn.

Kinderen krijgen bij hun onthaalouders, in hun kinderdagverblijf of in de buitenschoolse kinderopvang alle kansen om te groeien en te bloeien. De verzorgende taken zijn daar maar een onderdeel van. Kinderen worden gestimuleerd in hun sociale en motorische vaardigheden, leren de wereld kennen, ervaren interactie met leeftijdgenoten en soms ook oudere kinderen en worden ook pedagogisch uitgedaagd. De opleiding tot kinderbegeleider besteedt daar al jaren zeer veel aandacht aan.

”Kinderopvang is geen veredeld kleuteronderwijs en vice versa

In de realiteit spenderen kinderen tot drie jaar even veel tijd met hun kinderbegeleider als met hun ouders. Dat maakt de kinderbegeleider tot een essentiële factor in de ontwikkeling van het jonge kind. In hun taalontwikkeling, in hun motoriek én, last but not least, in hoe ze naar de wereld kijken. De ontwikkeling die een kind doormaakt in zijn of haar eerste drie levensjaren is zeer sterk bepalend voor het latere groeiproces. Hoeveel woorden ze leren kennen, op welke manier ze gestimuleerd worden, in welke mate ze affectie en veiligheid ervaren. De impact van een kinderbegeleider kan moeilijk overschat worden.

Voorschoolse opvang is geen voorafname op het kleuteronderwijs. Kinderen leren op hun eigen tempo en volgens hun eigen talenten de wereld ontdekken, zonder de druk die er op school onvermijdelijk is. Kinderen leren in groep functioneren, maar behoren nog niet tot een klas, waar iedereen over een bepaalde lat heen moet.

Net zo min als de voorschoolse opvang een voorafname is, is de buitenschoolse opvang een aanvulling op het onderwijs. De context verschilt fundamenteel. Geen eindtermen in de opvang, wel alle kansen om talenten en interesses verder te ontplooien, of om gewoon even op adem te komen en bij te tanken in een goed gesprek met een begeleider of een leeftijdgenoot.

Kinderopvang verschilt fundamenteel van de aanpak in het onderwijs en is net daarom zo essentieel in de ontwikkeling van tienduizenden kinderen in Vlaanderen. Dit is geen veredeld kleuter- of lager onderwijs. Het omgekeerde geldt evenmin. Medewerkers in de kinderopvang zijn geen 'oppassen', maar pedagogische begeleiders, met kwalificaties en kwaliteiten die de erkenning moeten krijgen die ze verdienen.

Die erkenning verdienen ze des te meer, omdat ze al van in het begin van de coronacrisis paraat staan om kinderen te ondersteunen op momenten dat het onderwijs de deuren sluit. Wij vragen meer respect voor de duizenden medewerkers in de kinderopvang die al meer dan een jaar mee in de vuurlinie staan in de strijd tegen de coronapandemie.

De eerste lockdown, toen de scholen dicht bleven, de verlengde herfstvakantie en nu tijdens de extra week paasvakantie, altijd is de kinderopvang tot het uiterste gegaan om kinderen maximale ondersteuning te geven in zo veilig mogelijke omstandigheden. Niettemin zien we veel kinderbegeleiders uitvallen door ziekte of quarantaine en worden zij ook zelf geconfronteerd met de aartsmoeilijke combinatie van werk en kinderen die thuis les moeten volgen of helemaal geen les hebben. Zij hebben ervoor gezorgd dat ouders in zorg, welzijn en andere essentiële sectoren hun job konden blijven doen. Zonder hun inzet was een groot stuk van onze economie stilgevallen. Dat is al te vaak onder de radar gebleven, ook in het debat van de voorbije dagen.

De kinderopvang blijft ook de volgende weken in de frontlinie staan. Hoeft het dan te verbazen dat kinderbegeleiders zo snel mogelijk gevaccineerd willen worden? Is het dan niet evident dat vaccin-overschotten prioritair aan hen toegewezen worden, zoals voorzien in de vaccinatiestrategie? Op het terrein blijkt dat dit nog altijd niet overal systematisch gebeurt, hoewel dat voor hen de snelste weg is om gevaccineerd te worden. Dat zou getuigen van waardering voor de sector. Waardering die deze helden van welzijn nu meer dan ooit verdienen.

Hendrik Delaruelle is algemeen directeur van het Vlaams Welzijnsverbond.

Over volksmenners, valse profeten, goeroes en charlatans

Voor u ons beschuldigt van eenzijdige berichtgeving, delen we graag onderstaande mening. Eva Vanhoorne is zaakvoerder van communicatiebureau Marquiz en heeft in De Morgen haar opinie betreffende de communicatie over het coronavirus met de rest van de wereld mogen delen. Volgens sommigen éindelijk iemand die een en ander helder verwoordt. Oordeel zelf ...

”

In het begin van deze coronacrisis hamsterden we nog massaal wc-papier en stond onze tijdlijn op sociale media bol van grapjes over dat gehamster. Nu is het omgekeerd. Wie op diezelfde sociale media al een jaar, dag in dag uit, geconfronteerd wordt met steeds meer baarlijke nonsens, kwalijke insinuaties en drieste scheldpartijen, weerstaat almaar moeilijker de drang om familieverpakkingen Kleenex in te slaan.

Ja, het is begrijpelijk dat we van alles missen en we dat willen ventileren. Ook op sociale media. De contacten zijn er dan wel virtueel en de expressievormen beperkt, we kunnen er tenminste nog vanuit onze besloten woning met heel wat mensen in contact komen.

En ja, het is begrijpelijk dat mensen misnoegd en soms boos reageren op de coronamaatregelen. Al wekken de sluiting van de horeca, de eenzaamheid, de financiële onzekerheid en tal van andere uitingsvormen van de zogenaamde 'schaduwpandemie' vaak zo'n irrationele, egocentrische en kortzichtige reacties op bij de zelfverklaarde toogexperten in onze virtuele cafés, dat het nog een geluk is dat zij in de 'echte wereld' geen beslissingen kunnen nemen die mensenlevens op het spel zetten.

Onrustwekkend echter is dat sommigen onder hen de communicatie en meningsvorming nu verder doen ontsporen. Enkelingen van erg diverse pluimage zijn het: van advocaten en lokale politici over 'natuurartsen', 'lifestylecoaches' tot (ex-)journalisten, professoren en zelfs kerkjuristen. Elk binnen hun domein laten ze een stem horen die volledig tegen de consensus ingaat. In het echte leven zijn ze daarvoor al meermaals teruggefloten door vakgenoten. Op sociale media echter krijgen ze met die 'tegenstem' een hele schare volgers achter zich. Voor die volgers volstaat een 'dissidente stem' immers al om als 'kritische stem' bestempeld te worden en 'dwarsliggen' als 'moedig'.

Door die zogenaamde 'kritische en moedige' stem te delen, menen de volgers ook 'neen' te zeggen. Die geëchode 'neen' beschouwen zij als 'kritiek', een 'eigen mening' en zelfs een 'eigen waarheid'. Die nauwelijks te weerleggen is. Want als je er met objectieve feiten of logische argumenten tegen ingaat, worden die als 'jouw waarheid' en 'jouw mening' weggezet. Zo komen meningen en waarheden die gebaseerd zijn op hele en halve leugens op hetzelfde niveau te staan als meningen en waarheden die gefundeerd en verifieerbaar zijn. Wat communicatie heel moeilijk maakt.

Nog schrijnender is dat deze einzelgängers zich steeds meer aan het organiseren zijn tot een heuse influencerclub. Door posts van andere leden systematisch door te posten, of door onder elke eigen post de volledige ledenlijst van die club te taggen. Zo krijgen die volksmenners, valse profeten, goeroes en charlatans nog meer volgers. En gaan die volgers denken dat ze op zoveel expertise binnen zoveel domeinen kunnen steunen, dat ze een volledig (vals) wereldbeeld bijeen kunnen scrollen. Een wereld waarin polarisatie de norm is en geen enkele poging wordt gedaan om een werkbaar, solidair en eerlijk alternatief te formuleren. Want de verschillende 'neens' die deze volgers echoën, zijn slaafse zinnetjes uit het 'meesternarratief voor corononasceptici' die de influencers hen oplepelen: 1. Corona is niet gevaarlijk, 2. De maatregelen zijn gevaarlijker dan corona zelf, 3. Iedereen die maatregelen uitvaardigt of verdedigt, is verdacht.

Als die drie riedeltjes, in tal van bedenkelijke variaties, vaak genoeg worden gezongen door die rattenvangers in het virtuele Hamelen dat Facebook heet, en als ze in al evenveel dubieuze toonaarden worden nagezongen, dan krijg je een hele groep mensen die niet alleen irrationeel, misnoegd en boos zijn, maar die 'neen' zeggen tegen alles en iedereen. Behalve tegen de pandemie zelf. En ook die houding kan je niet bevragen, want elke vraag ter zake wordt door hen als een aanval gezien.

Wie zorgt nog op tijd voor een vaccinatie van onze communicatie? Want combineer de rotvaart waarin heel wat mensen in de denkput die influencers voor hen groeven tuimelen, met de noodzaak om een vijand aan te duiden en een wijdverspreid wantrouwen tegenover 'de politiek', 'de economie' en 'de (farmaceutische) industrie', en je zit al heel gauw in een denken waar de echte 'vijand' geen virus meer is, maar een mythische 'elite' of een mythisch 'big pharma', die er niet voor zouden terugdeinzen de meest grimmige technieken te gebruiken om de bevolking schade te berokkenen. Nog meer dan deze pandemie sowieso al doet. En dan is communicatie helemaal niet meer mogelijk.

Eva Vanhoorne

Open brief: “Vrijheid is alleen nog een recht voor wie jonger is dan 80”

Met een vlijmscherpe open brief aan Knack trekt Roger Lybaert (89) ten strijde tegen de eenzaamheid in woonzorgcentra. “Vrijheid is een recht dat na menige bloedige oorlogen is verworven en steeds weer is bevochten. Mensen hebben er hun leven voor gegeven. Vrijheid was het hoogste goed. Tot nu”, schrijft Roger.

”

Wat vandaag gebeurt door de komst van de covid19-pandemie en onder het mom van ons geestelijke en lichamelijke welzijn is een drogreden om mensen van tachtig jaar en ouder uit de maatschappij te verwijderen. Men moet niet te veel aandacht aan hen aan besteden. Ze zijn, zoals men over producten weet te zeggen, out of date. 

Stop ze maar weg in woon- en verzorgingstehuizen. Als ze ziek worden door corona, laat men hen rustig sterven. En krijgen ze een andere ziekte, dan is hun plaats in de geriatrie. Men kijkt niet langer naar de ziekte en ziet hen niet als patiënt. Hun tijd is immers reeds lang gekomen.

Het hoogste goed, de vrijheid, wordt hun door dezelfde maatschappij die het destijds in oorlogen ging verdedigen in alle stilte afgenomen. Vrijheid is er nu alleen nog voor de mensen die jonger zijn. Eens iemand tachtig is, valt er met hem immers niet meer te praten. De bijdrage van mensen van die leeftijd aan de gemeenschap is nu nihil, hun aanwezigheid is te verwaarlozen.

Hartenkreet van een rusthuisbewoner: “Vrijheid is alleen nog een recht voor wie jonger is dan 80”

Wilt u weten wie deze jammerklacht laat horen? Iemand die met zijn vrouw in een woonzorgcentrum woont. Maanden geleden al kreeg ik zelf corona. Ik was heel ziek, dacht dat ik niet zou halen, maar ik kwam er weer door.

22 van mijn medebewoners hebben dat geluk niet gehad en zijn door het virus gestorven. Plots waren ze weg. Ondertussen zaten we hier maanden vast. Ik was dan ook heel blij toen we deze zomer weer wat meer vrijheid kregen. Ik kon weer met mijn schoonzus naar de winkel gaan en onze kinderen mochten weer bij ons op de kamer komen.

Niet veel langer dan een week heeft het geduurd voor dat kleine beetje vrijheid ons weer is afgenomen. Nu mag ik het terrein weer niet meer af. De enige mensen die ik mag zien, op afstand in de cafetaria, zijn degenen die in mijn bubbel van vijf zitten. Terwijl ik zes kinderen heb.

Maar ik ben dan ook al 89. Dus, beste mensen, stop me maar rustig en stilzwijgend in een woonzorgcentrum of in de geriatrie. Dan horen en zien jullie me niet meer - jullie eigen vrijheid is immers niet beperkt. Wat heb je dan nog om te klagen oudje? Zwijg en sterf.

Roger Lybaert woont met zijn vrouw in een woonzorgcentrum in de provincie Antwerpen.