De zotste brievenbus van het land

Wie af en toe naar Averbode of Scherpenheuvel rijdt, heeft ze ongetwijfeld al opgemerkt. De origineelste brievenbus van het land staat in de Testeltse Steenweg in Averbode, bij kapsalon Christel en Carine. Het gaat om een blinkend bloot gat, waarbij de bilnaad de gleuf is.

De brievenbus werd ontworpen door René Huybrechts (1941-2014), de vader van de twee kapsters. En fier dat René was op zijn creatie. Terecht of onterecht, dat laten we in het midden.
Maar wat heeft dat met onze gemeente te maken misschien? Wel, de weduwe van de brievenbusontwerper is Irma Dieltjens (68) en zij is afkomstig uit ... Huirtuit. “René wilde iets waar ze jaren later nog over zouden praten”, zegt Irma over de brievenbus.


Irma bij de brievenbus die haar man René Huybrechts zaliger gemaakt heeft. (FOTO: JEROEN HANSELAER, GVA)

En de Snor van het Jaar 2018 is ...

Herenthoutenaar Joan Clijmans is de Snor van het Jaar 2018. Niet zozeer zijn snor heeft daartoe bijgedragen, want die is eerder klein van formaat, maar zijn twee deelnames aan het VIER-programma ‘Komen Eten’ hebben de doorslag gegeven.

Snorrenclub vzw Antwerpen reikt de titel elk jaar uit aan Het Steen in Antwerpen. Iedereen die een snor heeft komt in aanmerking. En dat wordt erg serieus genomen. Alvorens Joan de titel officieel kreeg, werd de echtheid van zijn snor gecontroleerd door de voorzitter/secretaris van de club.
Nadien kreeg de kersvers Snor van het Jaar zijn eigen stropdas, een pin, hoed en de trofee overhandigd. Joan zelf bleef er erg rustig onder. Al kreeg hij het wel even warm toen hij het Snorrenlied moest zingen. “Oei, daar was ik niet op voorbereid,” verontschuldigde hij zich. Gelukkig zette de hele club gezamenlijk hun lied in.
“Joan is een hele sympathieke man en heeft toch een beetje bekendheid door zijn deelnames aan het VIER-programma Komen Eten. Zo iemand kan een breder publiek bereiken en dat is niet slecht voor de club”, aldus nog voorzitter Ronnie Vermeulen.


Johan Clijmans, de Snor van het Jaar 2018, werd op 2 juni 2018 gehuldigd in aanwezigheid van menig snorren en verslaggevers.


De voorzitter/secretaris van Snorrenclub Antwerpen controleert de echtheid van de snor van Joan Clijmans.




Ook echtgenote Ria van der Linden mocht delen in de feestvreugde.


Clijmans is de veertigste Snor van het Jaar en de tweede Snor met een Huirtuitse connectie. Café-uitbater Kid Van Thienen ging hem namelijk in 2004 vooraf. Andere notoire Snorren van het Jaar zijn o.a. beiaardier Jo Haazen (in 1979 de allereerste Snor), komiek Leo Martin (1981), de ... zeehond (1982), ereburgemeester van Antwerpen Bob Cools (1983), stripfiguur Marcel Kiekeboe (1984), zanger Bob Van Staeyen van de Antwerpse groep De Strangers (1991), acteur Ward de Ravet (1995), zanger Hugo Sigal (2001) en Julien Thijs, a.k.a. zanger Moustache (2012).

Nieuwejaarke zoete!

Jammer, maar helaas: het aantal nieuwjaarszangertjes in Herenthout loopt naar verluidt ieder jaar verder terug. Alles is relatief, want zelf mochten we vandaag meer zangertjes begroeten dan vorig jaar.

Zesentwintig zangers vonden deze voormiddag de weg naar onze voordeur op de Bouwelse Steenweg. Een pak meer dan in 2011, toen we met amper drie verdwaalde (?) exemplaren een absoluut laagterecord optekenden. Maar toen was het weer ook navenant ...
Ook opvallend: dit jaar geen overzetberen in het centrum. Ondanks een ultieme oproep in de pers en op Facebook kreeg de jeugddienst amper volk bij elkaar. “Daarom hebben we besloten om enkel maar een kraam met warme choco voor de zangers te voorzien. We zullen ons beraden hoe we deze traditie volgend jaar opnieuw leven kunnen inblazen”, aldus Nick Van Thielen.
Niet alleen de zangertjes werden getrakteerd. Ook voor de mama’s en papa’s stond op heel wat plaatsen warme chocomelk, glühwein of jenever klaar ...

De Gier wint BK curryworst eten

Olivier ‘De Gier’ Ongenae draaide op het Belgisch kampioenschap negentien curryworsten naar binnen in een kwartier. Daarmee was de 22-jarige Herenthoutenaar de beste van de dertien deelnemers. De titel leverde hem naast eeuwige roem ook een beker op.

Voor de vrienden van de winnaar kwam de overwinning niet echt onverwacht. “We weten allemaal dat De Gier een heel goede eter is. We moesten hem alleen aanporren om te blijven doorgaan”, zeggen ze vandaag in Het Nieuwsblad.
Het BK curryworst eten werd al voor de derde keer georganiseerd door de Herenthoutse jeugdraad. Onder de dertien deelnemers ook Rik Nauwelaerts, de winaar van vorig jaar.
Het BK was zonder meer spannend omdat de favorieten elkaar geen duimbreed toegaven. Fel aangemoedigd door zijn supporters verorberde Ongenae een recordaantal van negentien worsten naar binnen, ééntje meer dan de uittredende kampioen Rik Nauwelaerts en drie meer dan Stijn Janssens. “Van de week in de frituur heb ik getraind met een vijftal worsten, vooral op snelheid, maar minder op hoeveelheid”, legt de winnaar zijn tactiek uit.
Het vorige record stond op zestien curryworsten, maar omdat de worsten die dit jaar werden geserveerd niet exact dezelfde afmetingen hebben, is aantallen vergelijken volgens de organisatoren niet helemaal correct. Belangrijk om te onthouden is dat het gaat om worsten van 70 gram per stuk.
Om de worsten wat vlotter naar binnen te werken kregen de deelnemers ook dit jaar één potje saus en één liter water. Je mag pas aan de volgende worst beginnen als de mond helemaal leeg is. De jury keek daar nauwlettend op toe. Wie moet braken, wordt onherroepelijk gediskwalificeerd.
Volgens Tamara Geeraerts, één van de twee vrouwelijke deelnemers, is het vooral een kwestie van maaginhoud. “In een halve minuut kan je gemakkelijk een curryworst opeten, maar doorgaan en alles binnen houden is de uitdaging.”

Huirtuitse handige harry in ‘Iedereen beroemd’

Gisteren kampeerde ‘Iedereen beroemd’ in Berlaar. In een van de reportages werd Eddy Geeraerts (54) opgevoerd. De man, die afkomstig is uit Herenthout, heeft zijn tuin voor een groot deel omgebouwd tot een prachtig parcours voor zijn modeltreinen.

Zijn eerste modelbouw kwam van Sinterklaas, toen hij een jaar of zes was. Eddy was er meteen door gefascineerd en dat is zo gebleven, zijn hele leven lang. Jaren later kocht hij een startersset voor de Sinterklaas van de kinderen. Maar toen hij erachter kwam dat er ook zoiets als Playmobiltreinen bestond, kocht hij er zo eentje voor de kinderen en hield de locomotief voor zichzelf.
Ondertussen heeft Eddy een heel traject aangelegd in zijn tuin. In het Ardennen-achtig landschap bouwde hij onder andere de huizen van zijn familieleden achterna, inclusief zijn ouderlijk huis uit de Boudelijnlaan, waar nu zijn jongste broer Jokke woont. Ook het staminee van zijn zus Marianne in Geel op de Winkelomhei, De Hoef, kreeg een plaatsje in zijn tuin.

Extra >>> Een paar jaar geleden zette Gazet Van Antwerpen Eddy Geeraerts al in de kijker. Lees hier hoe deze handige harry met Huirtuitse roots te werk gaat ...


(Foto: GvA, 2009)

Nog wat Sabam ...

Elbow vergeten! En Patti! En PJ! En The Smiths! En Morrissey! En ...

Sabam

Sabam ligt eens te meer onder vuur. “De auteursrechtenvereniging haalt inkomsten uit het repertoire van muzikanten die niet bij haar zijn aangesloten”, lazen we vorige week in de pers. “En ze is niet van plan om het geld terug te storten. Nochtans had Sabam dat vorig jaar beloofd ...”

Sabam, breek me de bek niet open. Ik denk niet dat Sabam Bob Dylan gaat uitbetalen als ik op een feestje van een vriend ‘Tangled Up in Blue’ speel. Sabam kan volgens mij alleen geld ‘innen’ voor artiesten die zijn ‘aangesloten’ bij hun clubje. En dat zijn ABBA, Oasis, MUD, Nonkel Bob en ome Neil, Bruce, Madonna, Prince, U2, Girls, Grimes, Purity Ring, James Blake, Bon Iver, EMA ... voor zover ik weet niet. Godbetert: zelfs Lady GaGa niet! Dus: neen.
Sabam is gewoon een select clubje. Ik denk dat ik al genoeg investeer in legitieme exemplaren van cd’s en/of elpees. Ik wil geen extra’s betalen als ik een fragment van wie dan ook op een quiz draai. Dat Johan Verminnen z’n cava maar zelf betaalt. Ik moet dat ook doen ... Ze mogen blij zijn dat ik niets illegaal download!

Friturist in Blokken

Frituuruitbater Robin Van Camp was gisteren zowaar het onderwerp van een vraag in ‘Blokken’. De Huirtuitse friturist was een aantal jaren geleden even wereldberoemd in Vlaanderen nadat hij werd opgevoerd in ‘Vrolijk Vlaanderen’.

Van Camp trachtte destijds al elf jaar zijn rijbewijs te halen. 33 keer mislukte hij in het theoretische examen. Annick Ruyts was erbij toen Robin voor de 34ste keer probeerde.
De friturist vroeg zich in het fragment openlijk af waarom hij niet mocht claxonneren als begroeting. “Ik tuut altijd als ik iemand tegenkom die ik ken”, zei hij verontwaardigd.
Net vandaag lezen we in de krant dat een inwoner van Antwerpen een GAS-boete van 50 euro heeft gekregen voor het ... claxonneren naar zijn eigen vrouw. In het proces-verbaal staat de volgende beschrijving: “Hij gebruikt de geluidsinstallatie van de auto en wuift naar een vrouw.”
Volgens Veerle De Vries van de Antwerpse politie heeft de agent zijn werk gedaan. “Je mag alleen claxonneren om een ongeval te voorkomen en om andere bestuurders te wijzen op gevaar.” We kunnen hieruit afleiden dat je zeker mag claxonneren wanneer je Van Camp kruist. Kwestie van de andere automobilisten op het gevaar te wijzen ...

Zeshonderdduzend

Het verhaal van het ongewone cadeau dat Michel Van Hoof voor zijn veertigste verjaardag kreeg, beheerst de regionale en nationale media. Gisterenmorgen op de voorpagina van Gazet Van Antwerpen, ’s middags op Radio 2, afgelopen nacht op Q-music en vandaag in Het Nieuwsblad. Of om het met de woorden van Enveloppenman zelf te verwoorden: “De enveloppenhistorie begint serieuze proporties aan te nemen!” Straf eigenlijk dat ‘Man Bijt Hond’ nog niet over de vloer is geweest ...

Meer dan een half miljoen enveloppen kieperden de vrienden van Michel uit in zijn appartementje. Boosdoener: de afbeelding van een envelopje op de uitnodiging, om aan te geven dat hij liever een centje ontving dan wel een geschenkje.
“Ik had misschien wel op voorhand kunnen weten dat mijn oude vrienden van de Chiro dat lichtjes anders zouden gaan interpreteren”, zegt Michel in Het Nieuwsblad. “Tijdens het feestje had ik al een paar dozen met enveloppen gekregen.”
Maar dat was nog niets in vergelijking met de situatie thuis. “Mijn vrienden waren met de hulp van mijn zus binnengeraakt en hadden de vloer van de living, de keuken, de badkamer en de slaapkamer bedolven onder de briefomslagen.” Zeshonderdduzend (!) — hmm, misschien iets voor de sketch van Imitato’s blindenkoor — om precies te zijn, allemaal exemplaren waarbij druktechnisch iets was misgelopen en die dus niet meer verkoopbaar waren.
Om te vermijden dat het feestvarken de enveloppen onmiddellijk bij het oud papier zou zetten, stopten de grappenmakers er naast krantenknipsels ook echt geld in. Na een gevecht van drie dagen met omslagen in alle kleuren en formaten, is Michel bijna door de stapel heen. “Enkel in de living liggen er nog. Ik heb momenteel iets meer dan 232 euro gevonden. Soms een biljet, soms ook rosse eurocentjes.”
Wie Michel een beetje kent, weet dat hij er hard om kon lachen. Wat het uithalen van grappen betreft, is hij zelf immers geen onbesproken blad.
En mogen wij als afsluiter misschien ook een cadeautip lanceren? Je kan munten ook verstoppen in een ... blok cement. Wel niet vergeten er een hamerkeuh en een beiteltjeuh bij te leveren!

Michelleke is Enveloppenman!

Michel ‘Pindopke’ Van Hoof werd onlangs veertig en zal het geweten hebben. Omdat hij op de uitnodiging van zijn verjaardagsfeestje de afbeelding van een enveloppe had geplaatst als cadeautip, kreeg hij zomaar eventjes zeshonderdduizend enveloppen in alle maten en kleuren cadeau. “Ik wist dat grapjassen mij enveloppen zouden schenken. Al had ik dit nu ook weer niet verwacht”, bekent de sympathieke ex-cafébaas vandaag in Gazet Van Antwerpen.

Eén van de grappenmakers is Sander Ooms, gemeenteraadslid voor Eenheid. Hij bestelde de zeshonderdduizend enveloppen bij een drukkerij. “Tijdens het vat zijn we die in zijn appartement gaan kappen”, vertelt Sander in de krant. “Eerst wilde de drukkerij ons verder helpen met tienduizend enveloppen, maar voor een goede vriend mocht het wel wat meer zijn.”
Aan de grap ging heel wat voorbereidend werk vooraf. Met vijftien man plakten ze vijftienduizend enveloppen dicht. “In ongeveer duizend van die enveloppen zit geld”, verklapt partner in crime Tim Van Herck. “Alles samen goed voor vijfhonderd euro. In vierduizend enveloppen staken we een krantenknipsel ter grootte van een bankbiljet. Als Michel de omslag tegen het licht houdt, ziet hij het verschil niet tussen biljet of knipsel.”
Ondertussen is Michel al twee dagen zoet met geld zoeken. Gisterenavond had hij al 191 euro gevonden. De enveloppen zaten tussen de teljoren in de kast en overal verspreid in alle schuiven en kasten. Gelukkig hebben de ‘vrienden’ niets gebroken in huis. Het volledige verhaal van de enveloppenman lees je vandaag in Gazet Van Antwerpen ...




Foto’s: GvA

Schrikkeljarigen

Het zal je maar gebeuren, jarig zijn op 29 februari ... Schrikkeljaar 1964 was het beste jaar voor zulke geboortes, maar liefst 380 Belgen zagen toen het levenslicht.

Enkele bekende mensen die vandaag verjaren zijn acteur René Verreth, de Nederlandse presentatrice Sonja Barend, acteur Antonio Sabato Jr. en de Algerijnse zanger Khaled. Maar ook Herenthout telt een aantal mensen die op schrikkeldag jarig zijn.
Mirro Verbruggen (Boeyendaal) is zo’n een schrikkelbaby. Gisteren was hij dus nog eens echt jarig. De familie viert zijn verjaardag normaal een dag later, op 1 maart dus. De registratie op het gemeentehuis moest destijds worden uitgesteld. “De kalender in de computer was niet voorzien van de datum van die schrikkeldag. De software moest hiervoor speciaal aangepast worden”, aldus mama Romy in Het Nieuwsblad. Papa Raf ziet dan weer voordelen in het jarig zijn op 29 februari. “Op zijn vijfde verjaardag krijgt hij een auto!”, grapt hij.
Andere Herenthoutenaren die gisteren jarig waren, zijn An Witvrouwen (Heikant) en Maria Torfs. Deze laatste werd 84 jaar oud en verblijft in het RVT Boeyendaalhof.

Armaanke geeft opnieuw modeshow

Jambers trekt vanavond naar Herentals waar hij achttien jaar na de opnames op bezoek gaat bij Armaanke. De voormalige Herenthoutenaar was destijds handelaar in erotica, snuisterijen en feestartikelen, maar was vooral gepassioneerd door exclusieve en extravagante kledij. Hij trakteerde Paul Jambers op een privémodeshow.

In 2012 kijkt Jambers toe hoe hij opnieuw een modeshow geeft ... in het rusthuis waar hij verblijft. Het wordt het laatste optreden van de modefreak, want een paar maanden later is hij verhuisd naar een kleine kamer in het tehuis. Van de kledingcollectie die Armand bezat, schiet haast niets meer over.

Rang 2

’t Krantje in de Molenstraat maakte afgelopen weekend vijfentachtig klanten blij. De groep had vijf cijfers plus het reservegetal juist in de trekking van vrijdag 13 oktober.

Eén en ander was goed voor een winst van 47.085 euro of 554 euro per deelnemer. “Het is de derde keer dat we vijf cijfers scoren. Vier keer wonnen klanten hier ook al de volle pot met zes cijfers”, becijferden uitbaters Jan Steurs en Hilde De Ceulaer in Gazet Van Antwerpen.

Prinsen en keizers genoeg

Prins Laurent komt niet in Huirtuit wonen. Het gerucht dat de rock-’n-rollprins in ons stoetersdorp zou komen komen - meer bepaald in het Hooghuis langs de Nijlense Steenweg - deed al langer de ronde. Van Rossem zou dan weer wel een huis in onze gemeente gekocht hebben.

De huidige bewoonster van het Hooghuis, mevrouw Geenen-Maes, ontkent dat Laurent het pand heeft gekocht. Wie de roddel de wereld in gestuurd heeft, is niet meteen duidelijk. Feit is wel dat het valse bericht zich heeft verspreid via Facebook en zelfs ook enkele nieuwssites heeft gehaald.
Gazet van Antwerpen vindt het vreemd dat men in onze gemeente wakker ligt van een prins meer of minder. “Wij kiezen onze prinsen zelf! Bovendien had Laurent zijn meerderen tegengekomen. De Gilde van Peer Stoet telt immers in haar rangen heel wat keizers”, aldus verslaggever Stefan Laenen.
Het nieuws dat voormalig beursgoeroe Jean-Pierre Van Rossem een villa aan de Gelderstraat heeft gekocht, zou - als we schepen Hugo Cambré mogen geloven - dan weer wel waar zijn. Maar - en wij citeren de schepen - “meer weet de gemeente hier officieel niets over.”
Volgens onze bronnen werd het pand door de vriendin van Van Rossem gekocht - Jean-Pierre mag namelijk niets meer kopen - en heeft een familielid er voorlopig haar intrek genomen. Het blijft dus wachten tot de eerste Ferrari wordt gespot ...

62 hotdogs in 10 minuten

Vorig jaar in december kroonde Sam Van Herck uit Herselt zich in Jeugdhuis ’t Verschil tot Belgisch kampioen ‘Curryworst eten’. In 15 minuten tijd speelde hij tien curryworsten naar binnen.

Tien worsten: het leek mij toen eerder weinig. En dat is het ook als je weet hoeveel stuks de officieuze wereldkampioen hotdogs eten naar binnen heeft gedraaid. De Amerikaan Joey Chestnut propte tijdens de wedstrijd op het New Yorkse boulevardpretpark Coney Island binnen tien minuten liefst 62 worstjes, en de bijbehorende broodjes, door zijn slokdarm. Oké: een curryworst is geen hotdog, maar toch.
Chestnut kroonde zichzelf voor het vijfde jaar op rij tot wereldkampioen. De 27-jarige bouwingenieur, die de bijnaam ‘Jaw’ heeft, won de wedstrijd voor het eerst in 2007 en greep sindsdien ieder jaar de titel.
Bij de vrouwen gingen Sonya Thomas, a.k.a. ‘The Black Widow’, met de eer lopen. Zij verorberde 40 hotdogs. De winnaars krijgen elk 14.000 euro.

Tom Werchter zoekt een kinky lief

Ben je van het vrouwelijke geslacht, tussen de 18 en 28 jaar jong en ben je wanhopig op zoek naar een combiticket voor Rock Werchter? Dan is dit misschien wel iets voor jou.

Onder het pseudoniem ‘Tom Werchter’ heeft een kerel een wel heel opmerkelijke oproep geplaatst op zijn Facebookpagina. Hij belooft een combiticket en alle verdere kosten te vergoeden aan het meisje dat gedurende vier dagen zijn festivalliefje wil zijn. Het ‘wicht’ moet enkel vier dagen lang hem, zijn vrienden en vooral haarzelf wijsmaken dat zij zijn vriendin is.
De jongen kocht twee combitickets om naar Werchter te gaan met zijn vriendin, maar naar eigen zeggen liep de relatie stuk. Elk tof meisje tussen 18 en 28 dat sociaal is ingesteld maakt kans. Indien je er goed uitziet, heb je een voetje voor en ben je kinky en sexy dan maak je nog meer kans. Zelf omschrijft Tom zich als ‘een late twintiger met een drukke job en geen tijd voor een relatie’.
Volgens de cijfers van Tom hebben er al zo’n dertig kandidates gereageerd. Duidelijk wanhopig volgens het internetvolkje, want de jongen wordt online vooral uitgelachen.
Tom zelf trekt zich hier niets van aan en stuurt afvink- en vragenlijsten door naar de kandidates. Rook je? Doe je weed? Heb je een lief? Hoe groot is de kans op seks? Zelfs kandidates van 47 jaar en jongens die zich voordoen als meisjes melden zich aan om een ticket te bemachtigen of de mysterieuze persoon die erachter zit, te pakken te krijgen.

FC Maffia

De voetbalcompetitie loopt op haar laatste benen. De vraag die zowat iedere voetballiefhebber bezighoudt, is: “Wie wordt er kampioen?”

Wie de échte kampioen is, weten we allemaal. Anderlecht natuurlijk! Zij stonden na 30 speeldagen op de eerste plaats. De rest is allemaal spielerei. Geldgewin voor de clubs. Show voor de betalende tv-zenders. De media maakt alles kapot!
Ik hou m’n hart vast nu Wouterke vt4 en WIJFtv heeft gekocht. Straks kunnen we op het kleine scherm écht alleen nog maar naar sport kijken tegen betaling, terwijl dat toch publiek recht is, zou ik denken.
Dé grootste schuld treft natuurlijk de bobo’s van de voetbalbond en de profliga. Toen Standard en Anderlecht een paar jaar geleden testwedstrijden moesten spelen om de titel, stonden de Brusselaars ook op de eerste plaats. Maar toen telde het doelpuntensaldo ineens niet meer mee. Ah, neen: Standard moest en zou kampioen spelen.
Dit jaar wéér van dattum. Standard mócht niet eens meedoen met de play-off’s. De bond zondigt tegen de eigen reglementen door een niet speelgerechtigde sjotter van Lierse toch een plaats op het scheidsrechterblad te laten behouden. “Als het voor Lierse in orde is, voor ons ook!”
Iedereen is ineens ook het vuile spel van Standard vergeten. Zowel op als naast het veld. Eén woord: maffiapraktijken. Het openlijk geflirt met Vandamme, twee seizoenen na elkaar! Vandamme komt terug naar Anderlecht, heette het. In de pers orakelt meneer Elke Clijsters: “Anderlecht is mijn club!”. Als ze zoiets verkondigen, kan je er vergif op innemen dat ze het tegenovergestelde bedoelen, die salonvoetballers. De Bilde en Desloover hebben nooit zoveel krediet gekregen als Witsel.
Ach, misschien is het goed dat de eerste in de reguliere competitie zo vaart. Kunnen we die domme nacompetitie straks begraven. Zelfs de ‘Ollanders wisten het al na één jaar. En zij lachen nu met ons. Terecht.
Eerlijk: onze voetbalcompetitie bestaat eigenlijk uit een voorronde van 30 wedstrijden. Iedereen zit bijna negen maanden te ploeteren om in april zijn punten gehalveerd te zien. Ei zo na zou Lierse nog in aanmerking gekomen zijn om Europees te spelen. Te zot om los te lopen.
Stel je voor dat men dezelfde regels hanteert in andere sporten. In het veldrijden worden in januari de behaalde punten in de verschillende klassementen gehalveerd. In de Ronde van Frankrijk gaan we bij het ingaan van de laatste week hetzelfde doen met de tijdsverschillen. De marathon op de Olympische Spelen? Aan kilometerpaaltje 30 laten we iedereen weer samensmelten en geven we een verse start. Want zeg nu zelf: dat is toch veel spannender!

Wildplassers

Het is al een beetje belegen nieuws, maar toch wil ik het hier nog kwijt. Lier wordt onveilig gemaakt door wildplassers! Vorig jaar waren bijna de helft van alle overlastboetes, boetes voor wildplassen.

’s Middags wil ik wel eens door Lier wandelen. Uit noodzaak, natuurlijk. Omdat mijn werkadres er zich bevindt. En ja: als het zonnetje een beetje schijnt, hangt er echt een geurtje in het pittoreske stadje.
Schuldigen aan die geurhinder zouden dus best die wildplassers kunnen zijn. Foei, jongens? Mis poes! Uit onderzoek is immers gebleken dat het niet alleen om mannen gaat. Blijkbaar kunnen steeds meer vrouwen hun plas niet meer ophouden.
Nu is het voor vrouwen van het andere geslacht - graptje - in Lier niet altijd even gemakkelijk om een openbaar toilet te vinden. En in cafés moet je vaak betalen of een drankje consumeren voor je plas.
Burgemeester Marleen Vanderpoorten (Open VLD) erkent het chronische tekort aan openbare toiletten. “We hebben nu drie openbare toiletten in het centrum, daarvan is er maar een open ’s avonds en ’s nachts. Terwijl het wildplassen zich vooral dan voordoet.”
Vanderpoorten zoekt naar een oplossing, maar zegt dat het niet evident is om nieuwe toiletten in het stadscentrum te plaatsen. Alhoewel ... Momenteel is de Grote Markt in Lier één grote zandbak. Makkelijk om één en ander toe te dekken, me dunkt!

Nieuwe brug over Albertkanaal

Onder grote belangstelling werd zondag in Grobbendonk de langverwachte nieuwe brug over het Albertkanaal geplaatst. Het gevaarte van 570 ton en een spanwijdte van 108 meter werd enkele kilometers lang stroomopwaarts gevaren en naast de oude brug opgehangen.

Die oude brug bleef in tegenstelling tot wat eerder was aangekondigd gewoon open, zodat het publiek de werkzaamheden van nabij kon volgen. De brug raakte in 2007 zwaar beschadigd toen een vrachtwagen met kraan er tegenaan reed.
Eén en ander betekent niet meteen dat de verkeersellende - voor wie naar Vorselaar naar school gaat, bijvoorbeeld - achter de rug is. Daarvoor is het nog even wachten, tot begin 2012, wanneer de nieuwe brug écht geopend wordt. Nu volgt eerst nog het asfalteren van de toegangswegen en de heraanplanting van het terrein. Alles samen zal de nieuwe brug ruim 7 miljoen euro hebben gekost ...

Flesjes, potten en pannen

Herenthout heeft het voorbije weekend met de berging van de laatste wrakstukken van een Britse Lancaster ME737, die in de nacht van 11 op 12 mei 1944 is neergestort langs de Itegemse Steenweg, een stukje van zijn oorlogsverleden opgegraven. Uiteindelijk hebben de archeologen maar weinig van de bommenwerper kunnen recupereren. Slechts enkele stukken metaal zijn overgebleven, hoewel men nog signalen opving van dieper in de grond. Toch zijn de vondsten nuttig om het verhaal van de bommenwerper te vervolledigen.

Infopanelen ter hoogte van het terrein moesten de talrijk opgekomen nieuwsgierigen meer duiding geven. De oudere generatie Huirtuiteneiren had die borden echter niet nodig en herinnerde zich nog perfect hoe de piloot met zijn zwaar getroffen vliegtuig nog twee keer boven de dorpskern cirkelde en dan een ‘veilige plek’ uitkoos om neer te storten. Eén van de aanwezigen was Leo Janssens. Toen hij in 1944 de Lancaster zag neerstorten, was hij een jonge knaap van 10 jaar.
Leo kan zich het stuk Herenthoutse oorlogsgeschiedenis nog duidelijk voor de ogen halen. “De Lancaster kwam onder zwaar afweergeschut te liggen. Zowel van op de grond als door de Duitse nachtjager werd hij zwaar getroffen. Het vliegtuig vloog dan nog een paar keer rond het centrum van het dorp om dan boven het terrein neer te storten. Vermoedelijk is het nog boven de grond ontploft omdat we tot ver weg restanten van het vliegtuig vonden.”
De volgende dag ging de kleine Leo samen met zijn moeder naar het vliegtuig kijken. “De Duitsers waren toen van alles aan het begraven. Even verder vonden we nog een stuk ribbenkast en een pilotenlaars. We hebben de stukken onder een boom in de dreef begraven. Twee jaar geleden hebben schoolkinderen er een plechtigheid gehouden.” Volgens Leo Janssens verdient piloot W.A. Watt trouwens een monument, “want in plaats van in het centrum neer te storten, slaagde hij erin dit net buiten dat centrum te doen!”
Speciale gast bij de opgravingen was Laurence Featherstone. Eén van de bemanningsleden van de Lancaster was zijn grootoom Peter R. Rowthorn. Voor hem en zijn familie gaven de opgravingen meer informatie over de heldendaad van de broer van zijn grootmoeder. Featherstone was dan ook blij dat hij van Benny Ceulaers van de organisatie Planehunters de kans kreeg om actief deel te nemen aan de opgravingen.
De man had ook bloemen bij om neer te leggen op de vindplaats van het vliegtuig. Onnodig te zeggen dat zaterdag een emotionele dag voor hem was. Featherstone bleek trouwens bijzonder goed op de hoogte te zijn van het stukje Herenthoutse oorlogsgeschiedenis. Elk opgegraven wrakstuk bracht die geschiedenis opnieuw tot leven.
Voor de opgraafwerken werkten verschillende archeologische organisaties samen. Ondanks de karige vondst was projectleidster Natasja Reyns van All-Archeo achteraf heel opgetogen over de opgraafwerken. Samen met Benny Ceulaers keurde ze zaterdagmiddag enkele opgegraven stukken, zoals delen van een parachute, onderdelen van de neus van het vliegtuig en van de motor, een elleboogvormig stuk metaal van de uitlaat, een schokdemper die deel heeft uitgemaakt van het landingsgestel en stukken rubber met een ventiel van één van de wielen.
Natasja Reyns: “We kregen belangrijke informatie van het Planehunters Recovery Team, er waren de getuigenissen en gegevens uit de archieven. Wanneer je naar de bomenrij even verderop kijkt, zie je goed uit welke richting het vliegtuig is gekomen. Wellicht heeft de Lancaster zich met de neus de grond in geboord.”
Naast enkele stukken van het vliegtuig werden er ook heel wat bierflesjes en potten en pannen gevonden. De flesjes verwijzen naar de biergeschiedenis van Huirtuit, met brouwers zoals A. Cambré en L. Verhaegen. Er werden ook flesjes gevonden van brouwerij Van Mechelen uit Pulderbos. “Het is duidelijk dat er na crash en de opruiming door de Duitsers een vrij grote krater is achtergebleven. Blijkbaar hebben de omwonenden die krater voor een stuk opgevuld met afval”, besluit Natasja Reyns.
Mil Reniers, die als achtjarige een ooggetuige was, bevestigt in Gazet Van Antwerpen de stelling van Reyns. “De Duitsers gaven vrijwel meteen de opdracht het vliegtuig te bergen. Veertien paardenkarren brachten het toestel naar de meisjesschool. Daar lag het op de speelplaats van de meisjesschool”, herinnert hij zich. “We hoorden een gezoem en vluchtten met de familie direct naar de abri, een schuilplaats. Het vliegtuig stond in de lucht al in brand en stortte neer als een geweldige vuurbol. Een van de bemanningsleden kon vluchten naar het kasteel. De man die daar woonde, was hoofd van de Witte Brigade. Hij smokkelde de Brit naar Antwerpen onder een wagen vol hout.”
De bommen die er mogelijk nog liggen, werden dan weer niet boven gehaald. Maar dat was volgens Reyns ook niet de bedoeling. “Volgens de gemaakte berekeningen zouden ze kunnen liggen op een diepte van vier meter. Uit veiligheidsoverwegingen hebben we niet dieper gegraven dan tweeëneenhalve meter.” De Lancaster had zeventien bommen aan boord. Naar verluidt zou de grootste ruim vierduizend pond hebben gewogen.
Ondertussen is het terrein al weer geëffend. Straks wordt de weide een bufferbekken. “Het enige wat nu nog ontbreekt, is een klein monument, te plaatsen in de buurt van de crashsite. Daar willen we voor ijveren. Tenslotte zijn daar toch vijf mensen gestorven die hun leven gaven voor onze vrijheid”, aldus Benny Ceulaers in Het Nieuwsblad.
De gevonden vliegtuigonderdelen worden nu verder onderzocht en gereinigd. Mogelijk verhuizen ze daarna naar East-Kirby in Engeland, de plaats waar de bommenwerper voor zijn laatste vlucht is opgestegen. Maar als men daar niet geïnteresseerd is, worden de onderdelen mogelijk in de Kempen bewaard en eventueel tentoongesteld.
De opgravingen maakten bij sommige omstanders trouwens heel wat emoties los. “Ik herinner me hoe dorpsgenoten spottend tegen een afgerukt been van een bemanningslid stampten. De laars hing er nog aan. Andere Herenthoutenaren stonden vrolijk te dansen op de kisten van de slachtoffers. Er waren hier heel wat collaborateurs. Anderen vonden de parachutes van de ontsnapte Britten en maakten van het zijde blouses en rokken”, vertelt een senior die liever anoniem blijft in Gazet Van Antwerpen.
Eventjes raakten de gemoederen verhit. Toen de proefsleuven werden gegraven, slingerde een man de opgravers de woorden “’t Is wèr veu den Engelsman, zeker?” naar het hoofd. Zelfs 67 jaar na datum blijft WO II nog steeds een gevoelig onderwerp in Huirtuit ... (Bronnen: GvA, Het Nieuwsblad, Nnieuws.be en RTV)




Foto’s: Bart Van Laer