RIP Robin Hannelore

August Obbels (89) is overleden. Fervente lezers onder ons kennen hem wellicht beter als Robin Hannelore. Onder zijn pseudoniem publiceerde Obbels romans, poëzie, verhalenbundels, cursiefjes, gesprekkenbundels, een bundel satires, een kinderboek en een jeugdroman en een toeristische gids over de Kempen.

Voor de rouwkaart van Gust Obbels koos de familie voor woorden die uit zijn eigen pen zijn gevloeid. “Sterven is door een sneeuwbui van sterren naar huis gaan, de vlokken van je jas kloppen, met je voeten stampen, de deur openen en zeggen: Vader ik ben er.”

Francis schrijft een boek

Met trots presenteert Francis Schellekens zijn nieuwe boek ‘Mijn dorp: 100 jaar geschiedenis uit onze Kempen’. Het boek is een reis door de tijd, waarin het rijke verleden van Herenthout, Herentals, Turnhout en zijn geboortestreek Vosselaar, tot leven komt. “Het is een eerbetoon aan onze geschiedenis en onze mensen”, weet Schellekens.

Verteld door Jef en Lin van den Konijnenberg, voert het boek je mee naar de jaren 1903 tot 2001. Het beschrijft de opkomst van de telefoon, de fiets, ballonvaarten, zeppelins, de automobiel, en de grote sprongen in modernisering en industrialisatie. De verhalen zijn niet zomaar opgetekend; ze komen rechtstreeks uit de mond van onze voorouders.

Familie Horemans

Een bijzonder verhaal is dat van de familie Horemans, die tijdens de oorlog tragisch omkwam bij de bevrijding. “Zulke anekdotes brengen de geschiedenis dichtbij en herkenbaar. Bij het lezen zal iedereen herinneringen ophalen aan verhalen die ooit door grootouders of familieleden zijn verteld”, aldus Schellekens.

IDENTIKIT

Frans Schellekens, wonend aan de Langstraat 104, schreef drie poëziebundels, een kinderboek over milieubewustzijn en een bundel sociale kortverhalen. Daarnaast schreef hij een fictie/non-fictie roman over zijn strijd met longkanker, waarin hij ook inzichten deelt over het stoppen met roken en de manier waarop we over kanker spreken.

Staf Versweyveld is eerste dorpsdichter van Huirtuit

Staf Versweyveld (79) is verkozen tot de eerste officiële dorpsdichter van Herenthout. Als Geslepen Poëet is het de bedoeling dat hij een viertal gedichten per jaar zal schrijven over Huirtuit en zijn inwoners.

De verkiezing van de Geslepen Poëet, een naam die verwijst naar de rijke diamantgeschiedenis van onze gemeente, vond plaats in de Sint-Gummaruskerk. Kandidaten moesten minimaal zestien jaar zijn en uiteraard in Herenthout wonen. Elke deelnemer diende drie gedichten over onze gemeente te schrijven en deze voor te dragen voor een levend publiek en de jury.

Staf

Uiteindelijk kwam Staf Versweyveld als winnaar uit de bus. Hij mag zich nu twee jaar lang de dorpsdichter van Herenthout noemen. Staf schrijft al zijn hele leven poëzie en literatuur. Hij was eerder redacteur van Heibel, het eigenzinnige literaire tijdschrift van Walter van den Broeck, en heeft bijgedragen aan verschillende lokale poëzie-evenementen.

Laurent

Tijdens de finale koos onze eerste dorpsdichter voor gedichten over de Merodese Bossen, de twee woonzorgcentra die Herenthout rijk is en het werk van de ambachtelijke vulpennenmaker Laurent D’haeseleer van het Sandelynhof nummer 40. Staf vindt hem een ongelooflijk knap vakman. “Zijn unieke producten zijn in zowat alle werelddelen terchtgekomen. Hij verdient meer renommee dan wat hem tot hiertoe is toebedeeld”, weet Staf.

Het Herenthoutse bos van de Merode

Staf zelf woont al decennia lang aan de rand van de Merodese Bossen, die hij dé groene long van Herenthout noemt. “Voor de dichtende ik is het bos een metafoor voor de gemeenschap waarin ik leef, een dorp waarin de mensen door de tijd heen, zoals de wortels van de bomen, elkaar zoeken, vinden en ineen groeien in een eeuwigdurende fluisterende wals van komen en gaan, geboren worden en sterven ...”

Onder de wijd gespreide rust

Van de scheefgegroeide eiken

Verloopt de tijd

Die steeds maar wijkend verder schrijdt

Tot aan het uur van scheiden.

Zij zijn barmhartigheid

Zo ver hun takken neigen

Zij zijn de vrede

Zo diep hun wortels reiken.

En jij en jij en jij en ik:

Veelkleurig van gebladerte

Veelsoortig van twijg en stam

Wij zijn het weelderige bos.

Hier willen wij blijven

Onze schapen laten weiden

Onze liefde laten deinen

En grijpen naar verbondenheid

Met grond en dorp en de natuur

Op elke dag, van elk jaar, in elk geheiligd uur.

Hrtht Dcht én Zngt!

Onder het motto Hrtht Dcht én Zngt kondigt zich een feestelijke tweedaagse aan. Woensdagavond wordt in de Sint-Gummaruskerk gestreden om de titel van dorpsdichter. Een dagje later treedt Clique Nostalgique op naar aanleiding van de Vlaamse Feestdag.

Op woensdag 10 juli kiezen we de ‘Geslepen poëet’. Hij of zij mag zich twee jaar lang dorpsdichter van Huirtuit noemen! In een avondvullend programma zullen de deelnemende dichters hun gedichten voordragen. Na deze performances kiest de jury wie de eerste dorpsdichter wordt.

Op de Vlaamse Feestdag zingt Huirtuit onder muzikale begeleiding van Clique Nostalgique. Met liedjesteksten in de hand en gesmeerde kelen zingen we samen Nederlandstalige hits en maken we er een sfeervolle avond van!

Hopelijk kunnen de deelnemende ‘poëeten’ wel beter schrijven dan de makers van de affiche ;-)

Ben jij een Geslepen Poëet?

Schrijf jij vlot teksten die tot de verbeelding spreken? Kan jij aan woorden en zinnen vijlen tot ze mensen jouw blik op de wereld tonen? Ben je overtuigd dat poëzie mensen kan samenbrengen? Dan zou jij onze dorpsdichter kunnen worden!

In navolging van vele andere steden en gemeenten gaat ook Herenthout op zoek naar een dorpsdichter. “Als dorpsdichter van Herenthout, de ‘Geslepen Poëet’, krijg je de kans om jouw gedichten voor te dragen en onze lokale ambassadeur voor poëzie te zijn”, klinkt het. “We verwachten dat je deze opdracht ter harte neemt en zo de samenhorigheid in de gemeente versterkt. We kijken er naar uit hoe jij jouw unieke kijk op ons dorp in gedichten zal vatten.”

Kandidaturen voor de ‘Geslepen Poëet’ moeten vóór 21 april worden ingediend. Dit kan per mail naar vrije.tijd@herenthout.be of met de post naar Gemeente Herenthout, Bouwelse Steenweg 8, 2270 Herenthout. Het reglement vind je hier.

Zoals een vader ...

Mesut Hancer verloor zondagnacht zijn 15-jarige dochter Irmak toen brokstukken van hun appartement recht op haar bed vielen. Jeannet de Jong schreef voor het Nederlands Dagblad een gedicht bij de foto van Mesut en Irmak die viraal ging op het internet ...

Mesut Hancer houdt de hand vast van zijn vijftienjarige dochter Irmak, die om het leven kwam bij de aardbeving in Turkije. Foto: AFP / Adem Altan

Gedichtendag

En als ik dan ‘s avonds
doodvermoeid thuiskom
van een verschrikkelijke werkdag
na een zenuwslopende treinrit
en ik bekijk de dagelijkse portie levensleed
tussen twee reclameblokken door
en dan nog een onnozel seksspelletje
of was het een prietpraatprogramma ?
en ook nog een stuk of wat debiele publiciteit
voor domme droeve verbruiksverslaafden
en ik zie hoe jij je zo mogelijk nog meer verveelt
dan denk ik wel eens
als ik nu niet zo moe was
dan zou ik
waarom ook niet
best eens met jou
willen
praten

Maar omdat ik toch zo moe ben
hou ik het maar op
samen gapen
naar dat zielloze scherm

Ach,
ik ben zelfs te moe
om met jou te
slapen.

Nele Baplu schrijft een boek (en zij weet hoe dat moet)

Vlaanderen is een fantastische schrijfster rijker. Het zijn de woorden van Christine Bonheure, freelance copywriter en copywriter SEO uit het Gentse. Wie mag die fantastische schrijfster dan wel zijn?, hoor ik u vragen. Wel, C’bon heeft het over niemand minder dan de Herenthoutse Nele Baplu, die met ‘Jij bent mijn vingers’ een nieuw boek uit heeft.

C’bon was naar eigen schrijven al diep onder de indruk van verhaal, taal en stijl van haar eerste boek ‘En toen begon de zee te zingen’. “Maar met deze literaire novelle, amper 47 pagina’s lang op mijn e-reader, overtreft ze dat boek met verve. ‘Jij bent mijn vingers’ is een ronduit schitterende novelle”, vervolgt Bonheure. “Mijn recensie wordt op die manier wel heel kort, maar dat is hoe ik deze mooie, gevoelige en gelaagde novelle heb ervaren.”
“De taal is prachtig en de korte zinnen vol eenvoudige woorden zeggen enorm veel. Nele Baplu heeft het zeldzame talent met een schijnbaar eenvoudige zin enorm veel weer te geven. Ze speelt met taal en beelden en schrijft poëtisch en suggestief. Nergens maakt ze zaken expliciet. De lezer interpreteert zelf wat hij leest. En dat, beste lezer, is wat literatuur literatuur maakt.”

Lees hier de volledige recensie.

Verwendag in de Herenthoutse bib

Vijf Herenthoutse auteurs kwamen tijdens de verwendag in de bib hun nieuwe boeken signeren. Nele Baplu bracht ‘Jij bent mijn vingers’ mee. Ansje De Meyer en Annelies Evens kwamen langs met ‘Leentje Mol’, Nikki Peeters met ‘Een wereld zonder spiegels’, Luc Vancampenhout met ‘Thuis best’ en Jan De Winter met ‘Bosco en Marie en het rapport’.

De bib was voor de gelegenheid omgetoverd tot de gezelligste woonkamer van Huirtuit. Verder was er ook heel wat te beleven. Arcadegames en de beroepenexpo van Liesbet Slegers kleurden onze bib. Een actieve workshop, het Rad van Fortuin en de Pretcamionette mochten niet ontbreken. De GROS trakteerde met een fairtradehapje en -drankje.

Foto’s: KempenNieuws.be

Sst ... ik slaap

Dinsdag verscheen bij Lannoo een boek met illustraties uit het afstudeerproject van de in 2020 overleden Vanessa Verstappen. Met ‘Een verzameling slaap’ studeerde Vanessa met grootste onderscheiding af aan Sint Lucas Antwerpen. 

Lannoo vroeg Toon Tellegen om teksten te schrijven bij de illustraties. Vicky Verstappen: “Mijn zus bewonderde zijn werk: ontroerend, oprecht, poëtisch, soms donker en zwaar maar evenzeer ook licht en grappig. Zoals ze zelf was. De vraag raakte een diepe snaar bij Toon en zo werd het een ontroerende, poëtische bundel. Een boek ook waar de teksten geschreven zijn in functie van de illustraties.” 

Fier

Vanessa was terecht fier op haar afstudeerproject. “In het jaar voor ze stierf, haalde ze het plots weer uit één van de vele schuiven uit haar atelier en toonde ze het nog aan heel wat mensen”, vertelt Vicky. “Dat hoorde ik achteraf van vrienden, buren, kennissen. Lieve zus, dit is voor jou. Jij en je werk verdienen de aandacht die dit boek zal krijgen.” 

Bedankwoord

Vicky Verstappen houdt er zich ook aan een aantal mensen te bedanken. “Jo Van Laer: voor je vriendschap en toewijding bij het mee schrijven aan het nawoord. Jozias Boone: voor je ambachtelijke hulp. Sofie Van Sande: voor je initiatief en je integere aanpak. Kris Demey: voor de prachtige layout. Ik heb je ondertussen mogen ontmoeten en snap nu waarom het zo klikte tussen jullie. Vanessa Joosen: voor het schrijven van het mooie nawoord.

Het boek ‘Sst ... ik slaap’ ligt vanaf donderdag in de boekenwinkel en zal zaterdag ook aandacht krijgen op FAAR: het non-fictie boekenfestival in Oostende, meer bepaald tijdens de Nacht van de slapelozen ... Een nacht waar je wakker van ligt/voor blijft. De royalties van het boek gaan naar ‘Te Gek?!’, een vzw die zich inzet voor mentaal welzijn.

100 jaar ‘Ulysses’ van James Joyce

Precies 100 jaar geleden, op 2 februari 1922, verscheen de roman ‘Ulysses’ van de Ierse schrijver James Joyce. De dikke turf - de meeste edities tellen tussen de 800 en 1.000 bladzijden - is de onovertroffen evocatie van wat anders een gewone dag zou zijn geweest, 16 juni 1904, ook gekend als Bloomsday ...

Samen met het eveneens in 1922 verschenen gedicht ‘The Waste Land’ van T.S. Eliot, wordt de roman gezien als ‘de belangrijkste exponent van de literatuur in de 20e eeuw’, maar ook als ‘immoreel en corrumperend’. Ulysses staat bol van de erotiek, schuttingtaal, anarchie en passages waar geen touw aan vast te knopen is. Volgens velen is die inhoud verderfelijk voor de lezers en zet het boek aan tot immoreel gedrag. Een en ander resulteerde dan ook in een langdurig verbod op het boek in de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk.

Lees ook: James Joyce Dies, Het gehate meesterwerk en Ulysses Guide.

Gedichtendag 2022

Traditiegetrouw gaan de Poëzieweek van start op Gedichtendag. En dat is toch wel vandaag zekerst! Speciaal voor jullie het gedicht ‘Politiek’ van de onnavolgbare Toon Hermans ...

”

Politiek is handjes drukken,

dreigen, sjoemelen en bukken,

katten uit de bomen kijken,

overreden, over-lijken,

schipperen of schaakmat zetten,

lange speeches, korte metten,

witte voetjes, pan uit vegen,

passen, meten, wikken, wegen,

lachjes, dansjes, Judas-kusjes,

loeren draaien, dooie musjes,

veel beloven, vleien, paaien,

de kunst om om iets heen te draaien,

d’r is geen liefde, regelrecht,

en daar is alles mee gezegd.

Toon Hermans (1916-2000)

Vandaag is het Gedichtendag

Het is vandaag de laatste donderdag van januari en dat betekent: Gedichtendag! Net als de voorbije jaren betekent dit ook de aftrap van de Poëzieweek in België en Nederland. Thema dit jaar is ‘Samen’.

Een week lang brengen bibliotheken, scholen en boekhandels poëzie voor het voetlicht. Ze vieren het ‘samen-leven, samen-hangen, samen-zijn, samen-voegen, samen-stellen, samen-zitten, samen-werken, samen-lezen en samen-schrijven’, klinkt het op de website van de Poëzieweek. ‘Want samen kunnen we veel. Vanuit de eigenheid en het anders zijn van ieder individu. Niet samensmelten dus, maar bruggen bouwen. Tegen individualisme en voor inclusie.’

Een gevarieerd aanbod staat op het programma, gaande van gedichtenwedstrijden tot poëziewandelingen en -workshops. Het Poëziegeschenk dit jaar, dat verkrijgbaar is in de deelnemende boekhandels, is in overeenstemming met het centrale thema een samenwerking van het Belgisch-Nederlandse duo Maud Vanhauwaert en Rodaan Al Galidi. Het VRT-boekenplatform LangZullenWeLezen voert Maud Vanhauwaert ook op in ‘Dichter met Maud’, een reeks filmpjes die in de loop van Poëzieweek zullen gedeeld worden. De gewezen Antwerpse stadsdichter brengt daarbij mensen bij elkaar die lange tijd gescheiden waren, met gedichten en mooie woorden.

De aftrap van de Poëzieweek vond woensdagavond al plaats, aan de vooravond van de Gedichtendag, onder de noemer ‘Samen Al t'hope’. Vanuit de Arenberg in Antwerpen las een verzameling dichters voor, ook al konden ze door de coronamaatregelen het podium niet delen. Andere dichters brachten een videoboodschap. De feestelijke opening, een organisatie van het Poëziecentrum, Antwerpen Boekenstad en Arenberg, was online te volgen. (Bron: Belga)

De Poëzieweek, die gecoördineerd wordt door het Poëziecentrum, duurt nog tot en met woensdag 3 februari. Een overzicht van alle activiteiten is te vinden op de website van de Poëzieweek.

Van alle Marc’en in dit apenland, zijt gij veruit het meest astrant!

Verrassingen in je valies

De bib lanceerde voor de zevende keer op rij deze zomer 'Verrassingen in je valies'. Hierbij krijgen leerkrachten een zomers boekenpakket in een leeftijdscategorie naar keuze. Daarin zitten niet alleen vijf uitstekende en recente jeugdboeken maar ook bijhorende recensies.

‘Iedereen leest’ kwam een tijdje geleden langs in onze bib om te spreken over onze ervaringen met het project. Blijkt dat de 24 boekenpakketten in Herenthout al voor de zomervakantie de deur uit waren. “Ik zet de pakketten persoonlijk af op school”, zegt Kathleen Heselmans. “Zo zien de niet-deelnemende leerkrachten ze ook. Dat zet hen soms aan om volgend jaar zelf mee te doen.”

De bib zorgt er wel voor dat ze met hun communicatie uit de drukke junimaand blijven. Kathleen: “Leerkrachten worden dan overstelpt. Wij mailen dus al eind mei.”
Dat een brief afgeven op het schoolsecretariaat onvoldoende is, ondervond Kathleen zeven jaar geleden al. “Sindsdien spreek ik de leerkrachten én directieleden van de drie kleuter- en lagere scholen uit Herenthout persoonlijk aan als ze op klasbezoek komen in de bib. Ik ben ook een doorduwer. Aan de twijfelaars vraag ik het meer dan eens. Alleen op die manier kan zo’n initiatief groeien.” (Bron: Gemeente Herenthout, Iedereen Leest)

Het volledige artikel van het gesprek met bibmedewerker Kathleen Heselmans vind je hier terug.


Bibliothecaris Joris showt een boekenpakket. Beeld: Michiel Devijver

Schrijver en oud-journalist Gaston Durnez is overleden

In Lier is Gaston Durnez, literair auteur, dichter, cursiefjesschrijver en journalist, overleden op 91-jarige leeftijd. Van de grote reeks publicaties die hij verzorgde, zijn onder meer de titels ‘Felix Timmermans. Een biografie’ (2000), ‘Vroeger waren wij veel jonger’ met zijn jeugdherinneringen (2008) en ‘De bolhoed van mijn vader’ (2015) bekend. Gaston Durnez is ook belangrijk als initiatiefnemer en redacteur van de ‘Encyclopedie van de Vlaamse Beweging’.

De schrijver en journalist Gaston Durnez is op 91-jarige leeftijd overleden in Lier. “Als schrijver, dichter en journalist laat Gaston Durnez een enorme erfenis achter voor de Vlaamse journalistiek en literatuur”, zei Vlaams minister-president Geert Bourgeois bij de uitreiking van het Ereteken van de Vlaamse Gemeenschap in 2018.
Kerkjurist en voormalig rector van de KU Leuven Rik Torfs noemde Durnez ooit “een grootmeester van het Nederlands, een voorbeeld uit mijn jeugd.” In 2017 kreeg Gaston Durnez in het koninklijk paleis uit handen van koning Filip het ereteken van commandeur in de Kroonorde.

ZEVENDE ZOON VAN ELF
Gaston Cyriel Durnez wordt op 9 september 1928 geboren in het West-Vlaamse Wervik als zevende zoon in een arbeidersgezin met elf kinderen. Gaston Durnez was amper drie jaar toen de familie Durnez uitweek naar Asse, in de buurt van Brussel, op zoek naar werk in een fabriek. “Werk was Brussel en Brussel was Frans”, zou Durnez daar later van zeggen. Het zijn ook de jaren waarin de miserie van de Vlaamse pendelaars op zoek naar werk in Brussel en Wallonië op hem een grote indruk maakt. Hij zou er later - als journalist - veel aandacht aan besteden.
In zijn jeugd maakt hij kennis met de Katholieke Arbeiders Jeugd (KAJ ) van kanunnik Jozef Cardijn. “In de KAJ kregen wij lessen over zelfbewustzijn en dat was voor ons totaal nieuw. En natuurlijk werden ons ook die drie fameuze woorden van Cardijn in het hoofd geprent: zien, oordelen, handelen. Dat zijn trouwens de principes die ook elke journalist voor ogen zou moeten houden, in die volgorde”, zei Durnez daarover in Actief, het blad van de Gezinsbond, in 2011.
De familie Durnez is te arm om Gaston te laten doorstuderen aan een college, maar via een schrijfwedstrijd voor een lokaal weekblad trekt hij de aandacht van de plaatselijke industrieel Adolf Clauwaert, die zijn toekomstige bedienden opleidt in een eigen privéschooltje de Praktische Handelsschool, waar Durnez de kans krijgt om gedurende twee jaar boekhouding en dactylografie te studeren.

SOCIALE JOURNALISTIEK
In 1943 moet de 15-jarige Gaston gaan werken om voor brood op de plank te zorgen. Hij wordt aangeworven op het Brusselse hoofdkwartier van persbureau Belga als typist. Een jaar later rollen de kranten van De Nieuwe Standaard van de persen en de 16-jarige Durnez kan er terecht als loopjongen, maar niet voor lang. Op 1 mei 1945 wordt hij aangeworven als journalist bij De Nieuwe Standaard (later De Nieuwe Gids) - 't Vrije Volksblad en Het Nieuws van den Dag.
Op 1 maart 1953 gaat hij aan de slag als redacteur bij De Standaard/Het Nieuwsblad, die in 1947 door Albert De Smaele opnieuw was opgericht. Hij wordt redactiechef van Het Nieuwsblad, hoofd van de algemene nieuwsdienst en adjunct-rubriekleider cultuur van De Standaard.
De sociale reportages die Durnez in de jaren 50 maakte over de Vlaamse arbeiders die in de Waalse industrie of mijnsector gingen werken, zijn nog altijd uitstekende voorbeelden van sociale journalistiek. Ten tijde van de mijnramp in Marcinelle in 1956, waarbij 262 doden vielen, versloeg hij niet alleen de dramatische gebeurtenissen, maar hij keerde enkele maanden later terug voor een nieuwe reeks, ‘Mannen met zwarte gezichten’.
Het werd een stevig staaltje onderzoeksjournalistiek: Durnez trok mee de schachten in, praatte met nabestaanden, bezocht familieleden, onderbouwde de stukken met stevig bronnen- en cijfermateriaal en stelde zich de vraag hoe zoiets in hemelsnaam plaats had kunnen vinden. Zijn antwoorden wekten heel wat verontwaardiging op. In 1958 won hij er de eerste Vlaamse Journalistenprijs mee.

BIOGRAAF VAN FELIX TIMMERMANS
Durnez was ook dichter. Hij debuteerde in 1954 met de humoristische dichtbundel "Muzenissen". Een andere dichtbundel was "Hooikoorts" uit 1962. In het midden van de jaren 60 verhuist hij naar Lier en richt er mee het Felix Timmermans Genootschap op. Hij zal diverse publicaties aan Felix "Fee" Timmermans wijden: "De goede Fee. Pasfoto van Felix Timmermans" (1986), "Het lied mijner kindsheid", of "Een lepel herinneringen" (1992) en ten slotte het definitieve "Felix Timmermans. Een biografie" (2000)
Later verhuist Gaston Durnez naar Itegem (Heist-op-den-Berg). Van 1965 tot 2000 is hij redacteur van het culturele tijdschrift Ons Erfdeel. Van 1966 tot 1969 onderbreekt hij zijn loopbaan bij de Standaardgroep om gedurende drie jaar redacteur te worden bij de Nederlandse krantengroep Brabant Pers en het Vlaamse dagblad Het Volk.
Daarnaast is hij literair adviseur bij de uitgeverij Van In in Lier. Vanaf 1969 is hij (weer) redacteur bij De Standaard tot aan zijn pensionering in 1992. Bij De Standaard raakt hij bevriend met striptekenaar Marc Sleen, die er zijn Nero-strip laat verschijnen. Durnez verzint de plot voor diens eerste Neroalbum "Het geheim van Matsuoka" (1947), maar Sleen maakt er wel een volledig ander verhaal van. Ook bedenkt hij de naam van het personage Detective Van Zwam.
In Nero zijn trouwens geregeld verwijzingen naar Gaston Durnez terug te vinden. Zo leest Petoetje in De Zoon van Nero (1959) het fictieve boek "Kolder" door Gaston Durnez. In "De Zesde Kabouter" (1977) staan in strook 36 en 38 diverse boeken van Durnez op Adhemars slaapkamer. In ‘Het Gouden Hart’ (1987-1988) draagt dichter Piet Peerdezaag enkele gedichten van Gaston Durnez voor.

PORTRETTEN VAN EEN GENERATIE
In 2018 - Durnez wordt dan 90 - verschijnen zijn memoires: "Een mens is maar een wandelaar". Het boek schetst een fascinerend portret van een generatie. Een bont gezelschap passeert de revue in dit recente boek: dichter Bert Decorte, schrijver Louis Paul Boon, journaliste-schrijfster Maria Rosseels, fotograaf Paul Van den Abeele, regisseur Robbe De Hert, historicus-Bokrijkoprichter Jozef Weyns, politicus Theo Lefèvre en krantenmagnaat Albert De Smaele. Het boek is indirect ook een ultiem zelfportret van Durnez zelf.
Durnez was daarnaast actief als tekstschrijver voor radio, als tv-medewerker en filmscenarist, bijvoorbeeld voor "De Witte van Sichem" van Robbe De Hert. En tot slot hij ook de bedenker van menige puntige boutade, zoals "In menig huwelijk is er maar één klein lichtpuntje overgebleven: het tv-scherm", of "Geld krijgt zijn kwaliteit door zijn kwantiteit", en "Democratie is een samenwerking van mensen die elkaar bestrijden."

LAATSTE COLUMN
In zijn laatste column voor de lage landen herleest Gaston Durnez de boeken van Edward Lear. “Als je Engeland beter wilt leren kennen, dan moet je zijn nonsensdichters lezen.” (Bronnen: Ludwig De Wolf, Belga, vrtnws, vrijdag 22 november 2019, 22:40)


Op 11 juli 2018 kreeg Durnez het Ereteken van de Vlaamse Gemeenschap uit handen van minister-president Geert Bourgeois.

Vanessa Verstappen maakt ‘indrukwekkende houtsneden’

Dimitri Leue heeft een nieuw boek uit. ‘Wolinoti. Het houten kind’ is het liefdesverhaal van een Saksische houthakker en zijn stadsvrouw en hun hunkering naar een liefdesbaby. Wat het boek extra aantrekkelijk maakt, zijn de adembenemend mooie houtsneden van de bekroonde illustratrice - met Huirtuitse roots (!) - Vanessa Verstappen.

‘Wolinoti. Het houten kind’ is gebaseerd op de gelijknamige theatervoorstelling, gemaakt in samenwerking met De Singel en Sabam for culture. Vooraan in het boek vind je een QR-code die je toegang verschaft tot een audiobestand, waarop de auteur het sprookje voorleest, over muziek van Robert Schumann, gespeeld door Kiyotaka Izumi.
Het verhaal gaat terug op een Slovaaks sprookje over geluk en pijn. Het aanvankelijke geluk van een houthakker en zijn stadsbruid, die voor hem verhuisde naar het bos, komt onder druk wanneer ze kinderloos blijven. Maar dan vindt de houthakker in een oude notelaar een houten kind dat ... spreekt en danst.

LOVENDE RECENSIE
“Wie anders dan Vanessa kan de illustraties bij het boek verzorgen?”, moet Dimitri Leue gedacht hebben. Een keuze die doctor in de jeugdliteratuur Jan Van Coillie alleen maar kan beamen. Hij schreef voor Mappa Libri namelijk een lovende recensie.
“Zonder meer indrukwekkend zijn de houtsneden van Vanessa Verstappen. Ze passen perfect bij dit verhaal over een houthakker en zijn vrouw. Het is heel bijzonder hoeveel tederheid ze in haar prenten kan oproepen: de houthakker met zijn hoofd op de schoot van zijn vrouw die verhalen voorleest of de vrouw met het houten kind als een middeleeuwse madonna. Verstappen prikkelt ook de verbeelding van haar kijkers. De voorwerpen die het verliefde koppel omringen, moet je zelf met elkaar in verband brengen. En boven de lezende vrouw kun je allerlei figuren uit sprookjes en klassiekers herkennen. De combinatie van fascinerende prenten en een klankrijk sprookje vol intense gevoelens maakt van ‘Wolinoti’ toch een bijzonder boek.”

Dimitri Leue, Vanessa Verstappen (ill): ‘Wolinoti, het houten kind’, Davidsfonds/Infodok, Leuven 2019, 40 p., ISBN 9789059089525, distributie Standaard Uitgeverij.








Dimitri Leue in de gelijknamige theatervoorstelling. (Foto: Sarah De Graeve)

MEER OVER VANESSA ...
Vanessa Verstappen studeerde in 2008 af aan Sint-Lucas Antwerpen, waar ze zelf ook een paar jaar les gaf. Als jonge studente kreeg ze al in het eerste jaar les van haar favoriete docent: de begeesterde houtsnijder Luk Duflou. Hij leerde haar snijden in kerselaar en ze vond meteen haar biotoop in zijn hoogdrukatelier in Sint-Lucas. Sindsdien ligt haar werkplek herhaaldelijk onder de houtkrullen.
In 2010 debuteerde Vanessa als illustrator met ‘Armandus de Zoveelste’ van Dimitri Leue. Ze maakte hiervoor een zestigtal houtsnedes in lindehout. Haar debuut kaapte meteen meerdere prijzen weg, waaronder de Boekenpluim (2011) en De Zilveren Penseel (2011). Lindelaar is nog steeds haar lievelingshoutsoort, maar af en toe prikt ze ook haar gutsen in populier en kerselaar. Een linosnede zie je haar zelden maken. Dan mist ze de warme geur van het hout, het karakter van de structuur, de kleine imperfecties en de speelse nerven. Bovendien de schors ook, die er soms nog aan hangt.
Inspiratie vindt Vanessa overal waar ze rondkijkt en dagdroomt. Curieuze miniatuurbeeldjes of rubberen diertjes op een rommelmarkt? Ze kunnen de blauwdruk zijn voor de karakters in een nieuw boek. Voorts houdt ze van uitslapen, haar kronkelende kamerplanten, (jeugd)theater, wekelijks kringwinkelen, verse tomatensoep en haar babbelzieke kat.

Bib bekent kleur

Binnenkort zullen meer dan 200 bibliotheken in ons land hun boeken niet meer alfabetisch, maar op kleur rangschikken. Dit doen ze nadat onderzoek aantoonde dat deze manier van rangschikken rustgevend werkt voor mensen die in de bibliotheek op zoek gaan naar een boek en hen meer zin geeft om te lezen.

Uiteraard zal het even wennen zijn aan het nieuwe systeem. Handige tips om je weg in dit nieuwe systeem te vinden, staan op deze website.

APRILVIS
Bovenstaand ‘nieuws’ werd door de Vlaamse bibliotheken vanmorgen niet zomaar aangekondigd. Vandaag is het 1 april, en dan mag je al eens een mopje maken. Het is ook de dag waarop mensen traditioneel net iets kritischer naar nieuws kijken. Maar waarom hebben we niet elke dag die kritische blik? Zeker in deze tijden van fake news en misleidende berichtgeving.
Fake news - of beter ‘misleidend nieuws’ - is brandend actueel. LINC VZW neemt met de steun van VVBAD, Mediawijs en 211 Nederlandstalige bibliotheken - waaronder de bib van Herenthout - haar rol op om het brede publiek mediawijzer te maken en te sensibiliseren rond dit thema. “We doen dit door samen deze aprilvis uit te zetten. Wanneer mensen op de link klikken, komen ze op de pagina aprilvissers.be waar ze hun eigen ‘fake news’-skills kunnen testen, bruikbare tips krijgen en meer informatie vinden”, klinkt het.

Gedichtendag

De jaarlijkse Poëzieweek in Vlaanderen en Nederland is van start gegaan met Gedichtendag. Het thema van de zevende Poëzieweek is Vrijheid, met als motto: ‘Zonder handen, zonder tanden’. Auteur Tom Lanoye schreef het geschenk dat iedereen cadeau krijgt bij de aankoop van 12,50 euro aan poëzie.

Met Gedichtendag gaat op de laatste donderdag van januari traditiegetrouw de Poëzieweek van start. Gedichtendag, sinds 2000 georganiseerd door Poetry International Rotterdam, is hét poëziefeest van Nederland en Vlaanderen. Poëzieliefhebbers in Nederland en Vlaanderen organiseren die dag een grote diversiteit aan eigen poëzieactiviteiten en ook de media klinken die dag een stuk poëtischer.

VRIJHEID
“Vrijheid is kwetsbaar en niet vanzelfsprekend en daarom moet zij gevierd worden”, klinkt het bij de organisatie. “Vrijheid gaat over vrij zijn van bezetters maar ook over je vrij voelen als individu. En hier vrij over kunnen denken. (...) Poëzie is bij uitstek het genre om (...) vrijheid te bezingen. In een gedicht is alles mogelijk. Een dichter kan in zijn gedachten en gedichten zijn wie hij wil zijn en zijn verbeelding laten spreken.”
Verspreid over heel Vlaanderen en Nederland worden tijdens de Poëzieweek tal van acties rond poëzie en gedichten georganiseerd. Dat gaat heel breed van lezingen en voordrachten tot poëziewandelingen en wedstrijden.



LITERAIRE HAPPENING IN HERENTHOUT
Dichter bij huis organiseert schrijver Frans Schellekens op vrijdag 1 februari een literaire happening met voordracht, muziek en zang in wijkhuis ’t Lindehofke. De avond wordt gepresenteerd door Pascal Sermeus. “Het idee van een avond poëzie is ontstaan toen Frans vorig jaar op Levensloop Neteland in Booischot een bijdrage heeft kunnen leveren tijdens de kaarsenceremonie. Begeleid door piano heeft hij daar een pakkend stuk voorgebracht over zijn strijd tegen kanker en de impact dat het gehad heeft op zijn leven.”
Met deze literaire happening gaat voor Schellekens een droom in vervulling, want reeds 30 jaar broedt er een plan om een avond te vullen met zijn poëzie. “Samen met Paulien Heylen, een jonge dame met eveneens talenten als het gaat om woordspeling, brengt Frans een aantal van zijn mooie gedichten, al dan niet begeleid door gitaar of piano. Zijn zoon Lowie op gitaar, Anne-Sophie Sermeus aan de piano en het POPkoor van Herenthout vervolledigen de avond van woord, zang en muziek.”
De opbrengst van de kaartenverkoop en eventuele vrije giften gaan volledig naar het Wijkhuis ’t Lindehofke, dat voor de eerste keer zijn deuren opent voor het grote publiek. Kaarten zijn te bekomen bij krantenwinkels aKtueel en ’t Krantje, online via e-post of telefonisch op 0496-493220. Deuren gaan open vanaf 18.30 uur, de avond begint om 19 uur stipt. (Bron: BELGA)

De Poëzieweek wordt woensdagavond 6 februari feestelijk afgesloten met De Grote Poëzieprijs, de Awater Poëzieprijs en de Turing Gedichtenwedstrijd. Meer informatie vindt u hier.


Vandaag start de jaarlijkse Poëzieweek met Gedichtendag. Tom Lanoye is dit jaar gastdichter voor de Poëzieweek en schreef een poëziegeschenk ‘vrij – wij’ rond het thema vrijheid.


Uit het archief: Frans Schellekens poseert met zijn boek ‘Jij en ik en de wereld’ (2015). (Foto: Maria De La Cruz)

Literaire happening

Op vrijdag 1 februari organiseert schrijver Frans Schellekens naar aanleiding van de Poëzieweek een literaire happening met voordracht, muziek en zang in wijkhuis ’t Lindehofke. De avond wordt gepresenteerd door Pascal Sermeus. De opbrengst is ten voordele van de kansarme kinderen van ons dorp.

Organisator Frans Schellekens belooft een avond vol verrassingen, die zal baden in - en wij citeren - “een sfeer van feeërieke verlichting van lichaam en geest”. Hallo?!? Klinkt serieus, Frans. Misschien wat meer duiding? “Op het programma staan gedichten van Paulien Heylen en mezelf. Levensechte teksten die je kippenvel doen krijgen. Kortverhalen gebracht als eenakter, overgoten met een vleugje humor en aforisme.”
Voor de muzikale omlijsting zorgen Anne-Sophie Sermeus aan de piano en Lowie Schellekens op Spaanse gitaar. Als top of the bill is er het optreden van een vrouwenpopkoor met Herenthouts talent, dat enkele gedurfde soulnummers zal brengen.

Wat >>> Literaire happening met voordracht, muziek en zang.
Waar & wanneer >>> Wijkhuis ’t Lindehofke, Bergensesteenweg 55, in Herenthout - Op vrijdag 1 februari 2019, tussen 19 en 21 uur.
Tickets >>> Kaarten kosten 4 euro en zijn verkrijgbaar in ’t Krantje, aKtueel of via e-post. Je krijgt er een gezond hapje en een gratis koffie voor in de plaats.




Anne-Sophie Sermeus en Frans Schellekens, vorig jaar op Levensloop Neteland in Booischot.

Het Groot Dictee Heruitgevonden

Op vrijdagavond 7 december kon je in meer dan zestig bibliotheken in Vlaanderen deelnemen aan Het Groot Dictee Heruitgevonden. Ook Bibliotheek Neteland - het samenwerkingsverband van de gemeenten Grobbendonk, Herentals, Herenthout, Olen en Vorselaar - deed mee. Plaats van de afspraak was de refter van het Scheppersinstituut in Herentals.

Het dictee bestond uit twee proeven, waarvoor telkens twee prijzen beschikbaar waren. Voor het gewone klassieke dictee is de gouden pen gewonnen door Carlien Vermeiren en de boekenbon door Jens Vercammen. Daarna was er nog tweede proef rond het langste woord. Hier werd de zilveren pen gewonnen door Alex Vercammen en de boekenbon door Sebastiaan Snyers.
Het Groot Dictee der Nederlandse taal was jarenlang een wedstrijd in het correct spellen van de Nederlandse taal. Tot 2016 kwam de wedstrijd in december op de Nederlandse en Vlaamse televisie. Deelnemers waren bekende en minder bekende Nederlanders en Vlamingen. Kijkers konden thuis ook meedoen.
Jammer genoeg stopte het Groot Dictee in 2017 op de televisie. In Mechelen vond de bib dat jaar het Groot Dictee echter opnieuw uit en met succes. En dat succes waaide over naar heel Vlaanderen.










Het Groot Dictee Heruitgevonden was een dictee voor een breed publiek. Iedereen kon meedoen. Het ging niet alleen om correct spellen. Taalplezier en creativiteit stonden centraal. De jonge auteur Ans De Bremme schreef de tekst. Voorlezers waren de studenten van de Stedelijke Academie voor Muziek, Woord en Dans. De avond werd gepresenteerd door Christophe Lambrecht.