Aanvankelijk kleurde de hemel nog blauw maar rond kwart voor vier begon het dan toch te sneeuwen. Heel hard te sneeuwen. Uit voorzorg werd de stoet daarom ook anderhalf uur vroeger stopgezet. Het parcours was voor de deelnemers en het publiek te glad geworden.
Toch was het niet de sneeuw die voor een stoetongeluk zorgde, maar wel een forse windstoot. Toen de Peer, het symbool van onze stoet, naar zijn startplaats werd gerold, deed een plotse rukwind de reus op zijn gezicht vallen. Resultaat een gebroken neus én een kapotte trombone.
De kerels van OLK Keratos namen ons mee naar de roaring twenties en het dorpsplein van Menswood ...
... en de meisjes van Groep C brachten een ode aan de iconisch Vespa.
Peer Stoet kwam gehavend aan de start met een gebroken neus.
(Beeld: Peter Briers)
De vikings van Waak Hakant op weg naar het mythische Walhalla.
(Beeld: Tom Van Dijck)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten