De ouders van Savita Van Looy uit Herenthout gaan gerechtelijke stappen ondernemen tegen de uitbaters van een winkelketen in Herentals. Ze pikken het immers niet dat hun dochter een job werd geweigerd omwille van haar huidskleur. Volgens de winkelketen was de job echter al ingevuld.
De 21-jarige Savita bood zich eerder deze week aan voor een vacature in de charcuterieafdeling van Delhaize in Herentals. Tijdens het sollicitatiegesprek kreeg ze echter koudweg te horen dat ze liever niemand hadden met een huidskleur zoals die van haar.
“De personeelschef zei dat iemand met een andere kleur het cliënteel afschrikt. Klanten pikken het volgens die mevrouw niet dat een donker getint iemand met vleeswaren werkt. Ze voegde er aan toe dat ik wel kon dienen om rekken te vullen of de kassa te doen”, getuigde Savita gisteren in Gazet van Antwerpen.
Het adoptiemeisje, dat sinds haar negen maanden in België woont, is er het hart van in. “Dit is de eerste keer dat ik me gediscrimineerd voel. Nog nooit kreeg ik zo’n reactie. Via hetzelfde uitzendbureau werkte ik voor Hema in Herentals. Daar waren ze zo tevreden dat ze me terugvroegen. Sinds deze week was er in dat filiaal geen werk meer. Daarom ging ik solliciteren bij het warenhuis.”
Moeder Nadine Delen liet alvast een proces-verbaal opstellen. Er werd ook een klacht ingediend bij het Centrum van Gelijke Kansen en Racismebestrijding.
Gert Aerts, die samen met zijn zus Rita het warenhuis leidt, komt uit de lucht gevallen. “Ik weet van niks. Ik belde mijn zus hierover, maar zij ontkent iets in die aard te hebben gezegd.” Hij doet het geval dan ook af als een misverstand. Wordt ongetwijfeld vervolgd!
donderdag 28 mei 2009
woensdag 27 mei 2009
11.11.11-vrijwilligers beloond
Het 11.11.11-comité van Herenthout heeft de Gouden Elf-trofee voor de provincie Antwerpen gekregen. Met dit initiatief wil 11.11.11 zijn appreciatie tonen aan de plaatselijke actiecomités, die toch de hoekstenen zijn van de organisatie. Nationaal secretaris-generaal Bogdan Vandenberghe kwam de trofee op 14 mei persoonlijk uitreiken in onze gemeentelijke feestzaal.
De criteria die het hoofdbestuur hanteert zijn een positieve evolutie in de financiële actie, originaliteit van de activiteiten en de inzet van de vrijwilligers. De financiële kant weegt uiteindelijk het zwaarst, omdat de beker uitgaat van de cel Fondsenwerving. Maar er wordt net zo goed rekening gehouden met de inzet die aan de dag wordt gelegd voor politiek getinte acties.
De criteria die het hoofdbestuur hanteert zijn een positieve evolutie in de financiële actie, originaliteit van de activiteiten en de inzet van de vrijwilligers. De financiële kant weegt uiteindelijk het zwaarst, omdat de beker uitgaat van de cel Fondsenwerving. Maar er wordt net zo goed rekening gehouden met de inzet die aan de dag wordt gelegd voor politiek getinte acties.
Johan Van Herck kan het nog
Johan Van Herck heeft zich nog eens ingeschreven voor een tornooi. En ook al gaat het ‘maar’ om een tornooi in de categorie mannen 1, zijn rentree heeft hij alvast niet gemist. Van Herck won zijn eerste wedstrijd met twee keer 6-2. Slachtoffer van dienst was ene Yannick Fransen.
Van Herck hing in 2002 zijn tennisracket aan de wilgen. Voeling met het tennis verloor hij echter nooit. Daar zorgden de interclubs met TC Den Brandt, de gedreven passie om samen met Wim Neefs de florerende tennisacademie in goede banen te leiden én enkele internationale avontuurtjes in Duitsland wel voor. Toen hij vorig jaar zag hoeveel plezier Neefs beleefde met zijn deelname aan het tornooi, kreeg Johan terug goesting om op het thuisfront nog eens een tornooi te spelen.
“Ik heb me ingeschreven voor de club én omdat ik hier graag vertoef”, zegt hij vandaag in de sportpagina’s van Gazet van Antwerpen. “Als ik aan iets begin, wil ik dat ook zo goed mogelijk doen. Als ik regelmatig een mannen 1-tornooi zou meepikken, zou ik opnieuw moeten trainen. En dat heb ik er niet meer voor over.”
Van Herck weet ook niet hoe zijn lichaam gaat reageren. “In interclub speel je één of twee matchen in het weekend en dan is de kous af. Nu moet ik elke dag een wedstrijd spelen”, beseft hij. Bovendien heeft hij zich ook ingeschreven in de open reeks junior veteranen. “Omdat ik vermoed dat ik in mannen 1 niet verder dan de kwartfinale zal geraken”, klinkt het bescheiden.
Van Herck hing in 2002 zijn tennisracket aan de wilgen. Voeling met het tennis verloor hij echter nooit. Daar zorgden de interclubs met TC Den Brandt, de gedreven passie om samen met Wim Neefs de florerende tennisacademie in goede banen te leiden én enkele internationale avontuurtjes in Duitsland wel voor. Toen hij vorig jaar zag hoeveel plezier Neefs beleefde met zijn deelname aan het tornooi, kreeg Johan terug goesting om op het thuisfront nog eens een tornooi te spelen.
“Ik heb me ingeschreven voor de club én omdat ik hier graag vertoef”, zegt hij vandaag in de sportpagina’s van Gazet van Antwerpen. “Als ik aan iets begin, wil ik dat ook zo goed mogelijk doen. Als ik regelmatig een mannen 1-tornooi zou meepikken, zou ik opnieuw moeten trainen. En dat heb ik er niet meer voor over.”
Van Herck weet ook niet hoe zijn lichaam gaat reageren. “In interclub speel je één of twee matchen in het weekend en dan is de kous af. Nu moet ik elke dag een wedstrijd spelen”, beseft hij. Bovendien heeft hij zich ook ingeschreven in de open reeks junior veteranen. “Omdat ik vermoed dat ik in mannen 1 niet verder dan de kwartfinale zal geraken”, klinkt het bescheiden.
dinsdag 26 mei 2009
The Experimental Tropic Blues Band en Hypesquad toppers op Hooifeesten
Zo’n 1100 concertgangers zakten afgelopen zaterdag af naar het festivalterrein Trees Clamotte voor de Hooifeesten. Voor het eerst in jaren was de zon van de partij en dat zorgde voor een gemoedelijke sfeer. Wij konden vooral genieten van The Experimental Tropic Blues Band (****) en Hypesquad (***). De twee jonge snaken uit Herenthout waren trouwens de eerste act die de oververhitte lijven aan het dansen kregen.
Wegens te laat toegekomen, konden we van Sons Of Lioth (***) enkel de twee laatste nummers meepikken. Met strakke versies van ‘One Hundred Thousand Metal Years Ago’ en ‘Dragonslayer’ deden The Sons wat van hen verwacht kon worden: they did deliver!
Uit de set van het Britse Crashed Out (**) bleef vooral de Angelic Upstarts-cover ‘Police Oppression’ hangen. Het nummer stond destijds op het b-kantje van ‘The Murder of Liddle Towers’, volgens MOJO één van de beste punksingles allertijden.
Joris Goossens en Ken Kerckhofs van Hypesquad hadden er duidelijk zin in. En dat jeugdig enthousiasme sloeg meteen over op het publiek dat aan de deejaytoren had postgevat. Tussen hun bezwerende elektrobeats en -breaks door vonden ze dan nog de tijd om elkaar én het publiek te filmen. Heerlijk om zien.
De eerste stagedivers van de dag kregen we te zien tijdens het optreden van Hard Resistance (***). De Kempense hardcoreband is aan zijn allerlaatste veldtocht bezig en één en ander zorgde frontstage voor heel wat emoties. Het duurde dan ook niet lang vooraleer de eerste rijen werden herschapen tot een heuse moshpit. Vooral het uit het debuut ‘It’s All Around’ afkomstige ‘Humanity’ sprong eruit. Wie de groep in de buurt nog live aan het werk wil zien, moet op 31 oktober afzakken naar Zaal Edma in Vorselaar.
Voor hét hoogtepunt van de dag zorgde evenwel de vette blues van The Experimental Tropic Blues Band. Dit trio uit Luik heeft in België en Frankrijk ondertussen een stevige live-reputatie opgebouwd. En na hun doortocht op de Hooifeesten kunnen we alleen maar beamen dat dit zootje ongeregeld inderdaad één van de meest opwindende trio’s van het land is.
Tijdens hun set steeg de temperatuur in de tent dan ook meermaals tot ver boven het kookpunt. Bijvoorbeeld toen zanger Boogie Snake - de smoelschuiver in aanslag - van het podium sprong en door het dolenthousiaste publiek minutenlang door de tent werd gedragen. Ondertussen bleven gitarist Dirty Wolf en drummer Devil D’Inferno op het podium stevig van jetje geven. Aan bezieling en présence duidelijk geen gebrek.
En aan lichtende voorbeelden evenmin. Meermaals werden we rond de oren gekletst met de muzikale helden van het drietal: The Cramps, Buddy Holly, Bo Didley, Elvis, Alan Vega, Blind Willie Johnson, Johnny Cash, Velvet Underground en Pussy Galore. Die laatste groep hoeft niet te verbazen: de naar een personage uit één van de James Bond-boeken vernoemde groep is immers de voorloper van Jon Spencer’s Blues Explosion. Prima concert met ‘Hippidy Hop’, ‘Goddamn Blues’, ‘Ooh’, ‘Boogie Downtown’, ‘I Dig You Much and More’, ‘Those Dicks’ en de Gun Club-cover ‘Preaching the Blues’ als absolute hoogtepunten.
De psychobilly van The Meteors (**) en de ska-jazz van het New York Ska Ensemble (**) konden na het geweld van het Luikse trio maar matig boeien. The Boppin’ Benvis Brothers (**) zorgden door het draaien van ‘What Difference Does It Make’ van The Smiths na middernacht voor een laatste hoogtepunt.
Extra >>> Bekijk hier het concert dat The Experimental Tropic Blues Band op donderdag 5 februari 2009 in de AB heeft gegeven.
Wegens te laat toegekomen, konden we van Sons Of Lioth (***) enkel de twee laatste nummers meepikken. Met strakke versies van ‘One Hundred Thousand Metal Years Ago’ en ‘Dragonslayer’ deden The Sons wat van hen verwacht kon worden: they did deliver!
Uit de set van het Britse Crashed Out (**) bleef vooral de Angelic Upstarts-cover ‘Police Oppression’ hangen. Het nummer stond destijds op het b-kantje van ‘The Murder of Liddle Towers’, volgens MOJO één van de beste punksingles allertijden.
Joris Goossens en Ken Kerckhofs van Hypesquad hadden er duidelijk zin in. En dat jeugdig enthousiasme sloeg meteen over op het publiek dat aan de deejaytoren had postgevat. Tussen hun bezwerende elektrobeats en -breaks door vonden ze dan nog de tijd om elkaar én het publiek te filmen. Heerlijk om zien.
De eerste stagedivers van de dag kregen we te zien tijdens het optreden van Hard Resistance (***). De Kempense hardcoreband is aan zijn allerlaatste veldtocht bezig en één en ander zorgde frontstage voor heel wat emoties. Het duurde dan ook niet lang vooraleer de eerste rijen werden herschapen tot een heuse moshpit. Vooral het uit het debuut ‘It’s All Around’ afkomstige ‘Humanity’ sprong eruit. Wie de groep in de buurt nog live aan het werk wil zien, moet op 31 oktober afzakken naar Zaal Edma in Vorselaar.
Voor hét hoogtepunt van de dag zorgde evenwel de vette blues van The Experimental Tropic Blues Band. Dit trio uit Luik heeft in België en Frankrijk ondertussen een stevige live-reputatie opgebouwd. En na hun doortocht op de Hooifeesten kunnen we alleen maar beamen dat dit zootje ongeregeld inderdaad één van de meest opwindende trio’s van het land is.
Tijdens hun set steeg de temperatuur in de tent dan ook meermaals tot ver boven het kookpunt. Bijvoorbeeld toen zanger Boogie Snake - de smoelschuiver in aanslag - van het podium sprong en door het dolenthousiaste publiek minutenlang door de tent werd gedragen. Ondertussen bleven gitarist Dirty Wolf en drummer Devil D’Inferno op het podium stevig van jetje geven. Aan bezieling en présence duidelijk geen gebrek.
En aan lichtende voorbeelden evenmin. Meermaals werden we rond de oren gekletst met de muzikale helden van het drietal: The Cramps, Buddy Holly, Bo Didley, Elvis, Alan Vega, Blind Willie Johnson, Johnny Cash, Velvet Underground en Pussy Galore. Die laatste groep hoeft niet te verbazen: de naar een personage uit één van de James Bond-boeken vernoemde groep is immers de voorloper van Jon Spencer’s Blues Explosion. Prima concert met ‘Hippidy Hop’, ‘Goddamn Blues’, ‘Ooh’, ‘Boogie Downtown’, ‘I Dig You Much and More’, ‘Those Dicks’ en de Gun Club-cover ‘Preaching the Blues’ als absolute hoogtepunten.
De psychobilly van The Meteors (**) en de ska-jazz van het New York Ska Ensemble (**) konden na het geweld van het Luikse trio maar matig boeien. The Boppin’ Benvis Brothers (**) zorgden door het draaien van ‘What Difference Does It Make’ van The Smiths na middernacht voor een laatste hoogtepunt.
Extra >>> Bekijk hier het concert dat The Experimental Tropic Blues Band op donderdag 5 februari 2009 in de AB heeft gegeven.
Geen grote schade in de Kempen
In de provincie Antwerpen heeft het onweer van vannacht op sommige plaatsen ernstige schade aangericht. Er waren vooral veel omgewaaide bomen en enkele gevallen van wateroverlast. De Kempen bleven als enige regio in de provincie min of meer gespaard.
Ook in onze gemeente werd weinig of geen schade genoteerd. Enkel café ’t Punt liep averij op. De terrastent werd volledig vernield en de lichtreclame boven op het dak werd door een rukwind van de sokkel geblazen. De brandweer ruimde het puin.
Erger was het gesteld ten noorden van Antwerpen. Enorme hagelbollen zorgden voor serieuze schade in zowel Berendrecht, Zandvliet als Lillo. Het ergste incident gebeurde in Lillo, waar een goederentrein van de sporen werd geblazen. Twee rijen wagons kwamen daardoor met elkaar in aanraking en een wagon is ernstig beschadigd. De stilstaande trein vervoerde een aantal gevaarlijke producten zoals chloroform, maar er zouden geen lekken zijn.
In Willebroek waaide door de hevige wind twee gevels van zolderverdiepingen in aanbouw weg. De stenen kwamen in de Overwinningsstraat op de omliggende huizen terecht. Ook hier moesten koepels, daken en geparkeerde auto's eraan geloven.
In Mechelen hetzelfde verhaal, een stortvloed aan oproepen voor omgevallen bomen, weggewaaide daken en defecte verkeerssignalisatie. In Wuustwezel en Kalmthout vraagt de politie om dinsdagmorgen zoveel mogelijk de regio te vermijden. Door de stormschade gebeurden er al ettelijke ongevallen en staan er lange files. (bron: belga)
Ook in onze gemeente werd weinig of geen schade genoteerd. Enkel café ’t Punt liep averij op. De terrastent werd volledig vernield en de lichtreclame boven op het dak werd door een rukwind van de sokkel geblazen. De brandweer ruimde het puin.
Erger was het gesteld ten noorden van Antwerpen. Enorme hagelbollen zorgden voor serieuze schade in zowel Berendrecht, Zandvliet als Lillo. Het ergste incident gebeurde in Lillo, waar een goederentrein van de sporen werd geblazen. Twee rijen wagons kwamen daardoor met elkaar in aanraking en een wagon is ernstig beschadigd. De stilstaande trein vervoerde een aantal gevaarlijke producten zoals chloroform, maar er zouden geen lekken zijn.
In Willebroek waaide door de hevige wind twee gevels van zolderverdiepingen in aanbouw weg. De stenen kwamen in de Overwinningsstraat op de omliggende huizen terecht. Ook hier moesten koepels, daken en geparkeerde auto's eraan geloven.
In Mechelen hetzelfde verhaal, een stortvloed aan oproepen voor omgevallen bomen, weggewaaide daken en defecte verkeerssignalisatie. In Wuustwezel en Kalmthout vraagt de politie om dinsdagmorgen zoveel mogelijk de regio te vermijden. Door de stormschade gebeurden er al ettelijke ongevallen en staan er lange files. (bron: belga)
maandag 25 mei 2009
30 jaar Jeugdatelier Matsijs
Jeugdatelier Matsijs is 30 jaar jong. Eén en ander werd afgelopen weekend gevierd met een wel heel speciale tentoonstelling. De werken van de meer dan 50 jeugdige leden van het atelier werden niet alleen tentoongesteld in GOC Ter Voncke, maar hingen ook her en der verspreid in de Herenthoutse dorpskern. Een geleide wandeling loodste het publiek langs verschillende etalages, voortuintjes en prominente gebouwen in het centrum van onze gemeente.
De expositie werd vrijdag geopend door schepen van jeugd Hugo Cambré en kinderburgemeester Jaak Verstappen. Beide hoogwaardigheidsbekleders roemden de originele aanpak van de zes begeleiders van het atelier. Hugo Cambré herinnerde hierbij aan de spraakmakende edities van de vorige jaren: de modeshow (2006), de poppenkast (2007) en de kunstveiling (2008). Liesje Van Dyck pakte dan weer uit met een primeur: vanaf volgend jaar gaat het atelier nóg doelgerichter werken en worden de kinderen opgesplits in twee leeftijdsgroepen.
Ook de unieke overzichtstentoonstelling was meer dan de moeite. Je kon er kennismaken met de mensen achter de schermen en de verschillen ontdekken tussen vroeger en nu. Hilarisch was de foto van medeoprichtster Josée Liekens in een tijgerkleed. Verder herkenden we in de mooie fotopresentatie ook nog Egied Steylaerts, Jan Joris en José Van Gelder. Binnenkort kan je de leukste foto’s uit het verleden trouwens ook raadplegen op de webstek van het atelier.
Extra >>> Bekijk hier de foto’s van de jubileumtentoonstelling.
De expositie werd vrijdag geopend door schepen van jeugd Hugo Cambré en kinderburgemeester Jaak Verstappen. Beide hoogwaardigheidsbekleders roemden de originele aanpak van de zes begeleiders van het atelier. Hugo Cambré herinnerde hierbij aan de spraakmakende edities van de vorige jaren: de modeshow (2006), de poppenkast (2007) en de kunstveiling (2008). Liesje Van Dyck pakte dan weer uit met een primeur: vanaf volgend jaar gaat het atelier nóg doelgerichter werken en worden de kinderen opgesplits in twee leeftijdsgroepen.
Ook de unieke overzichtstentoonstelling was meer dan de moeite. Je kon er kennismaken met de mensen achter de schermen en de verschillen ontdekken tussen vroeger en nu. Hilarisch was de foto van medeoprichtster Josée Liekens in een tijgerkleed. Verder herkenden we in de mooie fotopresentatie ook nog Egied Steylaerts, Jan Joris en José Van Gelder. Binnenkort kan je de leukste foto’s uit het verleden trouwens ook raadplegen op de webstek van het atelier.
Extra >>> Bekijk hier de foto’s van de jubileumtentoonstelling.
Huirtuit boven in Malinwa-dorp
KV Mechelen heeft overal supporters, van Hoepertinge tot Oostende. Ook onze gemeente had voor de finale van de beker van België een flinke delegatie afgevaardigd naar de Heizel. Ondanks de Huirtuitse steun verloor Mechelen de finale met 2-0 van Racing Genk.
De belangstelling in Herenthout voor de bekerfinale was ook Het Nieuwsblad niet ontgaan. Gert Van Dyck en Stefan Wyns maakten alle finales van hun ploeg al mee en waren zaterdag natuurlijk van de partij. Ook Stefan Van de Sande haalde de krant. Het warme weer deed hem dan ook gekke dingen doen. Met carnavalsmasker én in zwembroek genoot hij van het mooie weer in het roodgeel gekleurde Malinwa-dorp aan de Heizel.
De belangstelling in Herenthout voor de bekerfinale was ook Het Nieuwsblad niet ontgaan. Gert Van Dyck en Stefan Wyns maakten alle finales van hun ploeg al mee en waren zaterdag natuurlijk van de partij. Ook Stefan Van de Sande haalde de krant. Het warme weer deed hem dan ook gekke dingen doen. Met carnavalsmasker én in zwembroek genoot hij van het mooie weer in het roodgeel gekleurde Malinwa-dorp aan de Heizel.
vrijdag 22 mei 2009
Unhappy birthday!
Hoogdag vandaag ten huize Verschueren, want Steven Patrick Morrissey wordt 50! Dit betekent: heel de dag plaatjes draaien van Engelands laatst levende icoon. Niet alleen zijn soloplaten, maar ook de albums van ’s mans groep The Smiths zullen een flinke beurt krijgen. Dear Steven: we’ve come to wish you an unhappy birthday!
donderdag 21 mei 2009
40 jaar Sandelyn
In een bomvolle Sint-Gummaruskerk vond gisteren de officiële opening plaats van een tentoonstelling naar aanleiding van het veertigjarige bestaan van Heemkring Sandelyn. Voor de expo werd een drieluik uitgewerkt. Het middenste luik staat in het teken van familiefeesten (geboorte, communie en huwelijk). De zijluiken geven een beknopt overzicht van veertig jaar heemkring enerzijds en een bijdrage over familiekunde en stambomen anderzijds.
Voorzitter Norbert Horemans lichtte in het kort het opzet van de tentoonstelling toe. Bij het luik over familiefeesten stond hij even stil bij een Afrikaanse stam waar vader na de bevalling in bed ligt om de felicitaties in ontvangst te nemen, terwijl moeder in een hutje op het erf ligt bij te komen. Na enig opzoekwerk blijkt dit trouwens een wereldwijd cultureel fenomeen te zijn: de man maakt na de bevalling van zijn vrouw een kraamtijd door, gaat derhalve ook ziek te bed en geniet verzorging. In Europa kwam één en ander voor in Zuid-Frankrijk, Italie en Spanje maar ook in de Indiaanse samenlevingen van Zuid-Amerika en zelfs in China is het een veel beschreven fenomeen.
Norbert verontschuldigde zich ook een beetje bij de genodigden. Niet alleen was er geen nieuw jaarboek, hij vond het precies ook jammer dat hij niet heel zijn kelder naar Torekensschool had kunnen overhevelen. De kasten bevatten dan ook maar een fractie van wat er de afgelopen jaren is tentoongesteld. Een dankwoord had hij voor Paula Willems, van wie er heel wat stukken werden tentoongesteld. Paula is van plan er nog tien jaar een lap op te geven, maar hoopt tegen dan dat de aflossing zal klaarstaan.
Schepen van cultuur Stijn Raeymaekers herinnerde de aanwezigen aan de meest recente exploten van Heemkring Sandelyn: de tentoonstelling ‘Duivensport nu en wat eraan vooraf ging’ en het boek én de tentoonstelling naar aanleiding van 160 jaar Zusters Annonciaden in Herenthout. Ook voor de zo gevreesde aflossing van de wacht heeft hij een oplossing: het veelbesproken ergoedconvenant dat werd afgesloten met de ons omringende gemeenten Grobbendonk, Herentals, Vorselaar, Lille, Nijlen en Olen. Raeymaekers herhaalde dat de Vlaamse Regering het project heeft erkend voor een periode van zes jaar, waardoor ‘Kempens Karakter’ kan rekenen op een jaarlijkse subsidie van 200.000 euro. “Belangrijk is nu dat alles wordt geïnventariseerd, zodat we weten wat zich waar bevindt.”
Voorzitter Norbert Horemans is er echter niet gerust in. Hij vreest dat een aantal unieke stukken uit de collectie van de heemkring hierdoor op een ander zullen verzeild geraken. Eén van de meest markante en unieke collecties binnen de alaamverzameling van 53 (!) beroepen, is die van de kerkornamentenmaker.
“Naast de werktuigen bezitten we ook bijhorende vloeistoffen, ontwerptekeningen, prospectussen van toeleveranciers (1897) en de boekhouding van vijf generaties. Het is een uitzonderlijk aanbod voor België, waarmee de aantrekkingskracht op bezoekers voor de andere collecties alleen maar kan verhogen. Hoeveel jaren er nog moeten verlopen eer zowel de eigen bevolking als de schare bezoekers zullen kunnen genieten en leren van dit patrimonium blijft nog steeds, hoe jammer ook, een open vraag”, aldus Norbert Horemans.
De tentoonstelling van Heemkring Sandelyn loopt nog tot en met zondag 24 mei. De toegang is gratis.
Wat >>> 40 jaar Sandelyn
Waar & wanneer >>> Sint-Gummaruskerk, Vonckstraat in Herenthout // Op donderdag 21 mei (10-12 uur en 14-18 uur), vrijdag 22 mei (14-20 uur), zaterdag 23 mei (14-20 uur) en zondag 24 mei (10-12 uur en 14-18 uur).
Voorzitter Norbert Horemans lichtte in het kort het opzet van de tentoonstelling toe. Bij het luik over familiefeesten stond hij even stil bij een Afrikaanse stam waar vader na de bevalling in bed ligt om de felicitaties in ontvangst te nemen, terwijl moeder in een hutje op het erf ligt bij te komen. Na enig opzoekwerk blijkt dit trouwens een wereldwijd cultureel fenomeen te zijn: de man maakt na de bevalling van zijn vrouw een kraamtijd door, gaat derhalve ook ziek te bed en geniet verzorging. In Europa kwam één en ander voor in Zuid-Frankrijk, Italie en Spanje maar ook in de Indiaanse samenlevingen van Zuid-Amerika en zelfs in China is het een veel beschreven fenomeen.
Norbert verontschuldigde zich ook een beetje bij de genodigden. Niet alleen was er geen nieuw jaarboek, hij vond het precies ook jammer dat hij niet heel zijn kelder naar Torekensschool had kunnen overhevelen. De kasten bevatten dan ook maar een fractie van wat er de afgelopen jaren is tentoongesteld. Een dankwoord had hij voor Paula Willems, van wie er heel wat stukken werden tentoongesteld. Paula is van plan er nog tien jaar een lap op te geven, maar hoopt tegen dan dat de aflossing zal klaarstaan.
Schepen van cultuur Stijn Raeymaekers herinnerde de aanwezigen aan de meest recente exploten van Heemkring Sandelyn: de tentoonstelling ‘Duivensport nu en wat eraan vooraf ging’ en het boek én de tentoonstelling naar aanleiding van 160 jaar Zusters Annonciaden in Herenthout. Ook voor de zo gevreesde aflossing van de wacht heeft hij een oplossing: het veelbesproken ergoedconvenant dat werd afgesloten met de ons omringende gemeenten Grobbendonk, Herentals, Vorselaar, Lille, Nijlen en Olen. Raeymaekers herhaalde dat de Vlaamse Regering het project heeft erkend voor een periode van zes jaar, waardoor ‘Kempens Karakter’ kan rekenen op een jaarlijkse subsidie van 200.000 euro. “Belangrijk is nu dat alles wordt geïnventariseerd, zodat we weten wat zich waar bevindt.”
Voorzitter Norbert Horemans is er echter niet gerust in. Hij vreest dat een aantal unieke stukken uit de collectie van de heemkring hierdoor op een ander zullen verzeild geraken. Eén van de meest markante en unieke collecties binnen de alaamverzameling van 53 (!) beroepen, is die van de kerkornamentenmaker.
“Naast de werktuigen bezitten we ook bijhorende vloeistoffen, ontwerptekeningen, prospectussen van toeleveranciers (1897) en de boekhouding van vijf generaties. Het is een uitzonderlijk aanbod voor België, waarmee de aantrekkingskracht op bezoekers voor de andere collecties alleen maar kan verhogen. Hoeveel jaren er nog moeten verlopen eer zowel de eigen bevolking als de schare bezoekers zullen kunnen genieten en leren van dit patrimonium blijft nog steeds, hoe jammer ook, een open vraag”, aldus Norbert Horemans.
De tentoonstelling van Heemkring Sandelyn loopt nog tot en met zondag 24 mei. De toegang is gratis.
Wat >>> 40 jaar Sandelyn
Waar & wanneer >>> Sint-Gummaruskerk, Vonckstraat in Herenthout // Op donderdag 21 mei (10-12 uur en 14-18 uur), vrijdag 22 mei (14-20 uur), zaterdag 23 mei (14-20 uur) en zondag 24 mei (10-12 uur en 14-18 uur).
60
Arno Hintjes, de grootste nog levende Belgische muzieklegende, wordt vandaag 60 jaar. Eén en ander werd de afgelopen dagen al breed uitgesmeerd in de Belgische media. Arno is dan ook een echt fenomeen. Immers: als geen ander combineert hij elementen uit de Amerikaanse blues, het Franse chanson en Belgische kroegliederen.
Arno werd geboren als Arnaud Charles Ernest Hintjens in 1949 in Oostende. Al snel liet hij zijn koksopleiding voor wat ze was en koos hij voor de Oostendse rockscène. Zijn eerste echte groep was Freckle Face, al waren zijn vocale bijdragen daar al bij al beperkt.
In 1972 ging Arno verder met gitarist Paul Decoutere in de groep Tjens-Couter. De groep bracht zowel bluesnummers als tangowijsjes, maar verlegde de muzikale koers uiteindelijk naar rockmuziek. Volgens de legende kwam die carrièrezet er nadat Arno in onze eigenste Zaal Lux de Britse post-punkgroep Wire aan het werk had gezien.
De echte doorbraak voor Arno kwam er in 1981 met de groep T.C. Matic. ‘Oh la la la’ werd een hit en de rest is geschiedenis. Na een teleurstellende tournee in het voorprogramma van Simple Minds, hield T.C. Matic het in 1986 voor bekeken en ging Arno solo verder.
In z’n lange carrière deed Arno zeven keer dé Lux aan: drie keer met Tjens-Couter (de laatste keer in december 1979 in het voorprogramma van The Cure); één keer met T.C. Matic (1984); één keer solo (1988); en één keer met Charles & Les Lulus (1991). Tussendoor maakte hij ook zijn opwachting tijdens de persvoorstelling van de elpee ‘s Nachts Kouder Dan Buiten’ van De Kreuners (1980), samen met Ludo Mariman, Big Bill, Rick Tubbax, Jean-Marie Aerts en Nick Tesco van The Members.
En ei zo na had hij weer op een Huirtuits podium gestaan. Zo zou hij gepolst zijn geweest voor de Hooifeesten. Arno was naar verluidt enthousiast, Live Nation was dat net iets minder.
Foto’s: Joris Bulckens op Wannabes.be
Extra >>> Bekijk hier het filmpje ‘Van Freckleface tot fenomeen’
Arno werd geboren als Arnaud Charles Ernest Hintjens in 1949 in Oostende. Al snel liet hij zijn koksopleiding voor wat ze was en koos hij voor de Oostendse rockscène. Zijn eerste echte groep was Freckle Face, al waren zijn vocale bijdragen daar al bij al beperkt.
In 1972 ging Arno verder met gitarist Paul Decoutere in de groep Tjens-Couter. De groep bracht zowel bluesnummers als tangowijsjes, maar verlegde de muzikale koers uiteindelijk naar rockmuziek. Volgens de legende kwam die carrièrezet er nadat Arno in onze eigenste Zaal Lux de Britse post-punkgroep Wire aan het werk had gezien.
De echte doorbraak voor Arno kwam er in 1981 met de groep T.C. Matic. ‘Oh la la la’ werd een hit en de rest is geschiedenis. Na een teleurstellende tournee in het voorprogramma van Simple Minds, hield T.C. Matic het in 1986 voor bekeken en ging Arno solo verder.
In z’n lange carrière deed Arno zeven keer dé Lux aan: drie keer met Tjens-Couter (de laatste keer in december 1979 in het voorprogramma van The Cure); één keer met T.C. Matic (1984); één keer solo (1988); en één keer met Charles & Les Lulus (1991). Tussendoor maakte hij ook zijn opwachting tijdens de persvoorstelling van de elpee ‘s Nachts Kouder Dan Buiten’ van De Kreuners (1980), samen met Ludo Mariman, Big Bill, Rick Tubbax, Jean-Marie Aerts en Nick Tesco van The Members.
En ei zo na had hij weer op een Huirtuits podium gestaan. Zo zou hij gepolst zijn geweest voor de Hooifeesten. Arno was naar verluidt enthousiast, Live Nation was dat net iets minder.
Foto’s: Joris Bulckens op Wannabes.be
Extra >>> Bekijk hier het filmpje ‘Van Freckleface tot fenomeen’
Rerum Novarum
Vandaag is het Rerum Novarum, hét feest van de christelijke arbeidersbeweging. De pauselijke encycliek uit 1891 betekende immers de start van het ACW. Rerum Novarum wordt veertig dagen na Pasen gevierd op Hemelvaartsdag en wordt gezien als de tegenhanger van de socialistische 1 meivieringen.
Ook in Herenthout wordt Rerum Novarum gevierd. De traditionele eucharistieviering vindt dit jaar plaats op zaterdag 23 mei om 18 uur. Nadien is iedereen uitgenodigd op de receptie die in de kerk wordt aangeboden door Herenthoutse afdeling van het ACW.
Toespraken aan de vooravond van Rerum Novarum
Rerum Novarum geeft elk jaar weer aanleiding tot een paar gebalde uitspraken. In de aanloop naar de verkiezingen van 7 juni was dat gisteren niet anders. Een bloemlezing...
ACW-voorzitter Jan Renders benadrukte in zijn toespraak dat in het bestrijden van de crisis en in het nemen van noodzakelijke maatregelen, de sterkste schouders de zwaarste lasten moeten dragen. “Deze crisis is een uitdaging. Maar het is ook een opportuniteit: om fundamentele vragen te stellen bij het reilen en zeilen van de samenleving.” (lees hier de volledige speech van Jan Renders)
ACV-voorzitter Luc Cortebeeck pleitte dan weer voor meer Europa en een socialer Europa, als uitweg uit de crisis. De vakbond wil ook dat er tegen eind dit jaar afspraken komen over een gemeenschappelijk statuut voor arbeiders en bedienden. (lees hier de volledige speech van Luc Cortebeeck)
CD&V-vicepremier Steven Vanackere stelde woensdagavond dat zijn partij geen beleid zal voeren zonder overleg met mutualiteiten, vakbonden en andere middenveldorganisaties. Vanackere zei ook nog dat de volgende Vlaamse regering voldoende middelen moet vrijmaken voor de meest kwetsbare groepen.
Omdat Rerum Novarum het feest is van de christelijke arbeidersbeweging, was het dan weer opmerkelijk dat de SP.A deze dag aangreep om zich te profileren. In een open brief lanceerde voorzitter Caroline Gennez gisteren een aanval op de hoge lonen van topmanagers en hield ze een pleidooi voor een norm voor die salarissen.
Ook in Herenthout wordt Rerum Novarum gevierd. De traditionele eucharistieviering vindt dit jaar plaats op zaterdag 23 mei om 18 uur. Nadien is iedereen uitgenodigd op de receptie die in de kerk wordt aangeboden door Herenthoutse afdeling van het ACW.
Toespraken aan de vooravond van Rerum Novarum
Rerum Novarum geeft elk jaar weer aanleiding tot een paar gebalde uitspraken. In de aanloop naar de verkiezingen van 7 juni was dat gisteren niet anders. Een bloemlezing...
ACW-voorzitter Jan Renders benadrukte in zijn toespraak dat in het bestrijden van de crisis en in het nemen van noodzakelijke maatregelen, de sterkste schouders de zwaarste lasten moeten dragen. “Deze crisis is een uitdaging. Maar het is ook een opportuniteit: om fundamentele vragen te stellen bij het reilen en zeilen van de samenleving.” (lees hier de volledige speech van Jan Renders)
ACV-voorzitter Luc Cortebeeck pleitte dan weer voor meer Europa en een socialer Europa, als uitweg uit de crisis. De vakbond wil ook dat er tegen eind dit jaar afspraken komen over een gemeenschappelijk statuut voor arbeiders en bedienden. (lees hier de volledige speech van Luc Cortebeeck)
CD&V-vicepremier Steven Vanackere stelde woensdagavond dat zijn partij geen beleid zal voeren zonder overleg met mutualiteiten, vakbonden en andere middenveldorganisaties. Vanackere zei ook nog dat de volgende Vlaamse regering voldoende middelen moet vrijmaken voor de meest kwetsbare groepen.
Omdat Rerum Novarum het feest is van de christelijke arbeidersbeweging, was het dan weer opmerkelijk dat de SP.A deze dag aangreep om zich te profileren. In een open brief lanceerde voorzitter Caroline Gennez gisteren een aanval op de hoge lonen van topmanagers en hield ze een pleidooi voor een norm voor die salarissen.
woensdag 20 mei 2009
TC De Bergen breidt uit
De eigenaars van Tennisclub De Bergen bouwen een immense tennishal. Vanaf september kan er ook indoor tegen een balletje gemept worden.
Tennisclub De Bergen ligt verstopt tussen het groen van het gehucht De Bergen. De club telt 350 leden. Een mooi aantal vinden ze zelf, maar de eigenaars willen uitbreiden.
“We zetten een tennishal van zeventig meter lang en 36 meter breed”, legt eigenaar Jurgen Snijers (29) in Gazet van Antwerpen uit. “Er komen vier overdekte pleinen in. Daarmee verdubbelen we onze capaciteit.”
Samen met partner Sofie Kegelaers (28) baat Jurgen de club al zeven jaar uit. Sinds anderhalf jaar zijn ze ook de eigenaars. “De hal is een grote, maar broodnodige investering”, aldus Sofie. “In het winterseizoen lagen we bijna volledig stil. Onze leden pauzeerden noodgedwongen of bezochten tijdelijk een andere club. Nu kunnen zij hier het hele jaar lang terecht.”
De hal biedt de tennissers ook een zekere luxe. De velden krijgen immers kunstgravel, wat beter is voor de gewrichten van de sporters. Bovendien komen er nieuwe kleedkamers, douches en sanitair. “Voor het publiek bouwen we een zaaltje van waaruit ze de wedstrijden veilig en gezellig kunnen volgen”, weet Jurgen.
Tennisclub De Bergen ligt verstopt tussen het groen van het gehucht De Bergen. De club telt 350 leden. Een mooi aantal vinden ze zelf, maar de eigenaars willen uitbreiden.
“We zetten een tennishal van zeventig meter lang en 36 meter breed”, legt eigenaar Jurgen Snijers (29) in Gazet van Antwerpen uit. “Er komen vier overdekte pleinen in. Daarmee verdubbelen we onze capaciteit.”
Samen met partner Sofie Kegelaers (28) baat Jurgen de club al zeven jaar uit. Sinds anderhalf jaar zijn ze ook de eigenaars. “De hal is een grote, maar broodnodige investering”, aldus Sofie. “In het winterseizoen lagen we bijna volledig stil. Onze leden pauzeerden noodgedwongen of bezochten tijdelijk een andere club. Nu kunnen zij hier het hele jaar lang terecht.”
De hal biedt de tennissers ook een zekere luxe. De velden krijgen immers kunstgravel, wat beter is voor de gewrichten van de sporters. Bovendien komen er nieuwe kleedkamers, douches en sanitair. “Voor het publiek bouwen we een zaaltje van waaruit ze de wedstrijden veilig en gezellig kunnen volgen”, weet Jurgen.
De hal opent pas in het najaar, maar reserveren kan nu al. Op 19 september speelt een nationaal tenniswonder de hal in. Wie dat is, verklappen Sofie en Jurgen nog niet.
maandag 18 mei 2009
Aspiranten in de Jodenstraat
Gisteren vond er in Herenthout een wedstrijd voor aspiranten plaats. Ferre Peeters was de beste bij de allerjongsten. Bij de 13-jarigen won Gregory Pieters een spurt met vijf. Bij de 14-jarigen vormde zich reeds bij het begin van de wedstrijd een kopgroep van 15 durvers die samenbleven tot in de laatste ronde. Timothy Joseph won de eindsprint.
Aspiranten 12 jaar (17,1 km.) >>> 1. Ferre Peeters (K.W.C. Heist Zuiderkempen vzw), 2. Dries Vastmans (Sport en Steun - Leopoldsburg), 3. Marnix Lijnen (WSC Hand in Hand - Baal) // Meisjes: 1. Yenthe BOONS (Benelux Team)
Aspiranten 13 jaar (24,8 km.) >>> 1. Gregory Pieters (Cycling Team Crabbe-Performance- Gorsem), 2. Vincent Peeters (DCM-GB Vorselaar Cycling Team vzw), 3. Jordi Van Dingenen (Kon. Balen B.C. vzw)
Aspiranten 14 jaar (34,2 km.) >>> 1. Timothy Joseph (DCM-GB Vorselaar Cycling Team vzw), 2. Seppe Vervoort (WSC Hand in Hand - Baal), 3. Laurenz Roelants (K.W.C. Heist Zuiderkempen vzw) // Meisjes: 1. Shana Maes (DCM-GB Vorselaar Cycling Team vzw)
Aspiranten 12 jaar (17,1 km.) >>> 1. Ferre Peeters (K.W.C. Heist Zuiderkempen vzw), 2. Dries Vastmans (Sport en Steun - Leopoldsburg), 3. Marnix Lijnen (WSC Hand in Hand - Baal) // Meisjes: 1. Yenthe BOONS (Benelux Team)
Aspiranten 13 jaar (24,8 km.) >>> 1. Gregory Pieters (Cycling Team Crabbe-Performance- Gorsem), 2. Vincent Peeters (DCM-GB Vorselaar Cycling Team vzw), 3. Jordi Van Dingenen (Kon. Balen B.C. vzw)
Aspiranten 14 jaar (34,2 km.) >>> 1. Timothy Joseph (DCM-GB Vorselaar Cycling Team vzw), 2. Seppe Vervoort (WSC Hand in Hand - Baal), 3. Laurenz Roelants (K.W.C. Heist Zuiderkempen vzw) // Meisjes: 1. Shana Maes (DCM-GB Vorselaar Cycling Team vzw)
maandag 11 mei 2009
Gevangenis Rock
Naar aanleiding van de 40e verjaardag van de release van het album ‘At San Quentin’ van Johnny Cash, organiseerde quizploeg Willy Jr. & De Knelpuntklup gisteren in Torekensschool een gevangenisquiz. Gevangenisdirecteur Wim Adriaenssen stelde heel het weekend zijn gevangenismemorabilia tentoon.
De tentoonstelling werd vrijdag officieel geopend door schepen van cultuur Stijn Raeymaekers. In zijn openingswoord vertelde Raeymaekers, die in zijn functie als advocaat af en toe wel eens een gevangenis frequenteert, hoe opgelucht hij telkens weer is wanneer hij de poort achter zich hoort dichtvallen.
Adriaenssen vertelde honderduit over hoe hij ertoe was gekomen platenhoezen en filmposters te verzamelen die verwijzen naar het gevangenisleven. “De meeste van die spullen romantiseren het leven van een gedetineerde. Denk maar aan de rapcultuur waarin criminelen een cultstatus krijgen. De werkelijkheid is drastisch anders. Vergeet ‘Prison break’. Het leven van een gevangene is voornamelijk pure verveling.” Daarom was hij de eerste om rockoptredens in de gevangenis te organiseren, iets was hem in het begin helemaal niet in dank werd afgenomen.
De vernissage werd muzikaal opgeluisterd met een akoestisch optreden van Tom en Raf Roothooft (****) van de Huirtuitse rockgroep Consanguinity. Op vraag van de organisatoren hadden de twee broers een aantal gevangenissongs ingestudeerd. Hun set was opgebouwd rond nummers uit de twee gevangenisalbums van Johnny Cash, ‘At Folsom Prison’ en ‘At San Quentin’. De warme akoestiek van de Sint-Gummaruskerk zorgde voor een heerlijk miniconcert. Opvallend ook was het eigen nummer ‘Dead Man Walking’, dat helemaal paste in het thema. De set werd afgesloten met een rockabilly-versie van ‘Jailhouse Rock’, waarvan de vonken letterlijk afsprongen.
De muziekquiz op zondag werd gewonnen door de onklopbare combinatie Clement & KGBV. Zij behaalden 332 punten, goed voor een percentage van 77,21. Sticky Fingers (314) eindigde tweede; Fanfare Heilige Familie (304) werd derde.
Setlist Consanguinity >>> 1. Folsom Prison Blues // 2. Busted // 3. Walk the Line // 4. Green, Green Grass of Home // 5. Ring of Fire // 6. Dirty Old Egg-Suckin’ Dog // 7. Tie A Yellow Ribbon // 8. Daddy Sang Bass // 9. Flushed From the Bathroom of Your Heart // 10. Dead Man Walking // 11. Jailhouse Rock
Uitslag quiz >>> 1. Clement & KGBV (332 ptn. - 77,21%) // 2. Sticky Fingers (314 - 73,02) // 3. Fanfare Heilige Familie (302 - 70,23) // 4. Spelers en Drinkers (297 - 69,07) // 5. Een Polkaheer, een Rapenbrader, een Strop en een Kaaskop (292 - 67,91) // 6. Rechte Bananen (289 - 67,21) // 7. Tequila Overdrive (277 - 64,42) // 8. Fab 4 (269 - 62,56) // 9. Men in Black (260 - 60,47) // 10. Afghan Pigs (256 - 59,53)
Gevangenisdirecteur Wim Adriaenssen vertelde boeiende verhalen over zijn elpeehoezen.
Tom en Raf van Consanguinity speelden een set gevangenissongs.
De tentoonstelling werd vrijdag officieel geopend door schepen van cultuur Stijn Raeymaekers. In zijn openingswoord vertelde Raeymaekers, die in zijn functie als advocaat af en toe wel eens een gevangenis frequenteert, hoe opgelucht hij telkens weer is wanneer hij de poort achter zich hoort dichtvallen.
Adriaenssen vertelde honderduit over hoe hij ertoe was gekomen platenhoezen en filmposters te verzamelen die verwijzen naar het gevangenisleven. “De meeste van die spullen romantiseren het leven van een gedetineerde. Denk maar aan de rapcultuur waarin criminelen een cultstatus krijgen. De werkelijkheid is drastisch anders. Vergeet ‘Prison break’. Het leven van een gevangene is voornamelijk pure verveling.” Daarom was hij de eerste om rockoptredens in de gevangenis te organiseren, iets was hem in het begin helemaal niet in dank werd afgenomen.
De vernissage werd muzikaal opgeluisterd met een akoestisch optreden van Tom en Raf Roothooft (****) van de Huirtuitse rockgroep Consanguinity. Op vraag van de organisatoren hadden de twee broers een aantal gevangenissongs ingestudeerd. Hun set was opgebouwd rond nummers uit de twee gevangenisalbums van Johnny Cash, ‘At Folsom Prison’ en ‘At San Quentin’. De warme akoestiek van de Sint-Gummaruskerk zorgde voor een heerlijk miniconcert. Opvallend ook was het eigen nummer ‘Dead Man Walking’, dat helemaal paste in het thema. De set werd afgesloten met een rockabilly-versie van ‘Jailhouse Rock’, waarvan de vonken letterlijk afsprongen.
De muziekquiz op zondag werd gewonnen door de onklopbare combinatie Clement & KGBV. Zij behaalden 332 punten, goed voor een percentage van 77,21. Sticky Fingers (314) eindigde tweede; Fanfare Heilige Familie (304) werd derde.
Setlist Consanguinity >>> 1. Folsom Prison Blues // 2. Busted // 3. Walk the Line // 4. Green, Green Grass of Home // 5. Ring of Fire // 6. Dirty Old Egg-Suckin’ Dog // 7. Tie A Yellow Ribbon // 8. Daddy Sang Bass // 9. Flushed From the Bathroom of Your Heart // 10. Dead Man Walking // 11. Jailhouse Rock
Uitslag quiz >>> 1. Clement & KGBV (332 ptn. - 77,21%) // 2. Sticky Fingers (314 - 73,02) // 3. Fanfare Heilige Familie (302 - 70,23) // 4. Spelers en Drinkers (297 - 69,07) // 5. Een Polkaheer, een Rapenbrader, een Strop en een Kaaskop (292 - 67,91) // 6. Rechte Bananen (289 - 67,21) // 7. Tequila Overdrive (277 - 64,42) // 8. Fab 4 (269 - 62,56) // 9. Men in Black (260 - 60,47) // 10. Afghan Pigs (256 - 59,53)
Gevangenisdirecteur Wim Adriaenssen vertelde boeiende verhalen over zijn elpeehoezen.
Tom en Raf van Consanguinity speelden een set gevangenissongs.
zondag 10 mei 2009
Tom Mank in Theater Tarantel
Op 19 april trad Tom Mank op in Theater Tarantel in Herenthout. Geniet mee van ‘Crooked Moon’. In het filmpje zie je Sera Smolen (cello), Amy Merrill (mbira) en Tom Mank (gitaar en vocals).
zaterdag 9 mei 2009
Bram Van Dyck terecht trots
Bram Van Dyck heeft afgelopen donderdag in het Tsjechische Praag een prestigieuze medaille ontvangen op de Europese Conferentie voor Creativiteit en Innovatie. De 24-jarige Herenthoutenaar verbleef tijdens zijn studies lichamelijke opvoeding drie maanden in het Zuid-Turkse Antalya via het gekende Erasmusprogamma. “In die periode was ik de eerste Erasmusstudent die deze regio aandeed. Ik merkte meteen dat er op het vlak van studentenbegeleiding nog veel werk aan de winkel was”, aldus Van Dyck gisteren in Gazet van Antwerpen.
Na zijn studies wou Bram meteen terug naar Antalya. “Mijn missie was een project op poten te zetten waarbij Erasmusstudenten begeleid worden tijdens hun verblijf in Turkije. Welkomdagen, feestjes, leerrijke reizen, uitstapjes, internationale feestjes en meer van dat organiseerde ik tussen 2005 en 2006, allemaal onder de noemer ‘EVS-project’.”
Het vrijwilligersproject werd door Bram opgezet met de steun van de universiteit van Akdeniz. “De samenwerking tussen EVS en Erasmus is nu beloond. We haalden de derde plaats uit 85 Erasmusprojecten in heel Europa: een reden om trots te zijn.”
Van Dyck heeft enorm veel voldoening uit zijn werk gehaald. “De dankbaarheid van de mensen is natuurlijk onvergetelijk, maar daarnaast heb ik ook zeer veel over mezelf geleerd. Ik heb talloze projecten proberen op te zetten, maar niet elk project slaagde. Dat opent je ogen en het maakt je een pak sterker.”
Hij vindt het ook prachtig hoeveel deuren er voor hem zijn opengaan door het EVS-project. “Als kleine man uit Herenthout beloond worden op een Europese Conferentie is toch wel een hele eer”, weet hij.
Het EVS-project is trouwens niet het enige initiatief van Bram. “Tijdens mijn tijd in Antalya heb ik eigenlijk alles kunnen realiseren wat ik gepland had. Naast de begeleiding van Erasmusstudenten heb ik ook kankerpatiëntjes bijgestaan.”
Voor zijn afreis zette Bram ook een inzamelactie op touw. “Zo’n vijfhonderd kilogram kledij is naar een straatarm dorp gegaan. Met Kerstmis heb ik de kinderen daar chocolade gebracht.”
Maar hét mooiste is misschien wel dat Bram zijn Noorse vriendin in Turkije leerde kennen. “We leerden elkaar kennen op dezelfde universiteit en ondertussen hebben we een kind samen. Onlangs haalden we de nationale pers in Turkije. Omdat we een Erasmuskoppel zijn werd onze zoon Matti prompt tot Erasmusbaby omgedoopt.”
Na zijn studies wou Bram meteen terug naar Antalya. “Mijn missie was een project op poten te zetten waarbij Erasmusstudenten begeleid worden tijdens hun verblijf in Turkije. Welkomdagen, feestjes, leerrijke reizen, uitstapjes, internationale feestjes en meer van dat organiseerde ik tussen 2005 en 2006, allemaal onder de noemer ‘EVS-project’.”
Het vrijwilligersproject werd door Bram opgezet met de steun van de universiteit van Akdeniz. “De samenwerking tussen EVS en Erasmus is nu beloond. We haalden de derde plaats uit 85 Erasmusprojecten in heel Europa: een reden om trots te zijn.”
Van Dyck heeft enorm veel voldoening uit zijn werk gehaald. “De dankbaarheid van de mensen is natuurlijk onvergetelijk, maar daarnaast heb ik ook zeer veel over mezelf geleerd. Ik heb talloze projecten proberen op te zetten, maar niet elk project slaagde. Dat opent je ogen en het maakt je een pak sterker.”
Hij vindt het ook prachtig hoeveel deuren er voor hem zijn opengaan door het EVS-project. “Als kleine man uit Herenthout beloond worden op een Europese Conferentie is toch wel een hele eer”, weet hij.
Het EVS-project is trouwens niet het enige initiatief van Bram. “Tijdens mijn tijd in Antalya heb ik eigenlijk alles kunnen realiseren wat ik gepland had. Naast de begeleiding van Erasmusstudenten heb ik ook kankerpatiëntjes bijgestaan.”
Voor zijn afreis zette Bram ook een inzamelactie op touw. “Zo’n vijfhonderd kilogram kledij is naar een straatarm dorp gegaan. Met Kerstmis heb ik de kinderen daar chocolade gebracht.”
Maar hét mooiste is misschien wel dat Bram zijn Noorse vriendin in Turkije leerde kennen. “We leerden elkaar kennen op dezelfde universiteit en ondertussen hebben we een kind samen. Onlangs haalden we de nationale pers in Turkije. Omdat we een Erasmuskoppel zijn werd onze zoon Matti prompt tot Erasmusbaby omgedoopt.”
Voel je thuis in ‘Herenthuis’
Het Huirtuits sociaal huis heeft een naam: ‘Herenthuis’. De naam werd bedacht door Peter Horemans. Gisteren mocht hij uit handen van beleidscoördinator Els Thijs een dienstenkorf ter waarde van 125 euro in ontvangst nemen. Ook de redactie van De Nieuwe Schakel had een naam ingestuurd: ‘Huirthuis’. Ons hersenspinsel strandde echter op een vijfde plaats. Haalden het uiteindelijk ook niet: ‘Het loket’, ‘Via via’ en ‘Het padvinderke van Herenthout’.
Het was vrijdagavond op de officiële voorstelling trouwens koppenlopen. Tijdens een verzorgde presentatie schetste Els Thijs de algemene situering van het sociaal huis in onze gemeente. Burgemeester Roger Gabriëls lichtte de filosofie achter het virtuele huis toe. Het was echter OCMW-voorzitter Patrick Heremans die even later de naam ‘Herenthuis’ mocht onthullen. Na een extra uitzending van ‘Het journaal’, waarin een opvallende rol was weggelegd voor Radio 1-nieuwsstem Jan Van Delm, stelde Martine Lauwen de huisstijl van ons sociaal huis voor.
En die huisstijl mag er best zijn. De zes verschillende loketten - ‘bouwen & wonen’, ‘kids & co’, ‘leven en ondernemen’, ‘sociale dienst’, ‘vrije tijd’ en ‘zorg & gezondheid’ - hebben elk een eigen kleur gekregen, die je vanaf nu niet alleen ter plaatse zal terugvinden aan de fysieke loketten, maar ook op het briefpapier van de desbetreffende dienst. Elk loket heeft een vaste onthaalbediende. Het motto van ‘Herenthuis’ is dan ook “één vraag, één loket”. Onze gemeente is hiermee alvast de allereerste zesloketten-gemeente in de Kempen.
De kleuren van die verschillende loketten komen we ook tegen in het verse logo van Herenthout. Zes kleine loketten begeleiden de vindingrijke slogan “Een stoet van mensen”. Eén en ander is al te bewonderen op de vernieuwde webstek van onze gemeente. Eén van de uitdagingen voor de toekomst is alvast de geleidelijke groei naar één gezamelijke webstek.
Op het gevaar af een slechte verliezer genoemd te worden, wil ik toch nog even terugkomen op de naam ‘Herenthuis’ en volgende denkoefening maken. Je kan het woord namelijk op twee manieren splitsen: Heren-thuis en Herent-huis. De eerste mogelijkheid komt ons een beetje elitair over. Het kan nooit de bedoeling van de werkgroep geweest zijn dat alleen de gegoede burgerij zich thuis mag voelen in ons sociaal huis. Mogelijkheid twee dan maar. Alleen: Herent-huis doet dan weer een beetje té veel denken aan een huis in Herent. En té is nooit goed natuurlijk. Maar dit geheel terzijde.
Beleidscoördinator Els Thijs ...
... en OCMW-voorzitter Patrick Heremans. (foto’s: eVER)
Het verse logo van Herenthout!
Dit had het naamplaatje van het Huirtuits sociaal huis kunnen zijn ...
Het was vrijdagavond op de officiële voorstelling trouwens koppenlopen. Tijdens een verzorgde presentatie schetste Els Thijs de algemene situering van het sociaal huis in onze gemeente. Burgemeester Roger Gabriëls lichtte de filosofie achter het virtuele huis toe. Het was echter OCMW-voorzitter Patrick Heremans die even later de naam ‘Herenthuis’ mocht onthullen. Na een extra uitzending van ‘Het journaal’, waarin een opvallende rol was weggelegd voor Radio 1-nieuwsstem Jan Van Delm, stelde Martine Lauwen de huisstijl van ons sociaal huis voor.
En die huisstijl mag er best zijn. De zes verschillende loketten - ‘bouwen & wonen’, ‘kids & co’, ‘leven en ondernemen’, ‘sociale dienst’, ‘vrije tijd’ en ‘zorg & gezondheid’ - hebben elk een eigen kleur gekregen, die je vanaf nu niet alleen ter plaatse zal terugvinden aan de fysieke loketten, maar ook op het briefpapier van de desbetreffende dienst. Elk loket heeft een vaste onthaalbediende. Het motto van ‘Herenthuis’ is dan ook “één vraag, één loket”. Onze gemeente is hiermee alvast de allereerste zesloketten-gemeente in de Kempen.
De kleuren van die verschillende loketten komen we ook tegen in het verse logo van Herenthout. Zes kleine loketten begeleiden de vindingrijke slogan “Een stoet van mensen”. Eén en ander is al te bewonderen op de vernieuwde webstek van onze gemeente. Eén van de uitdagingen voor de toekomst is alvast de geleidelijke groei naar één gezamelijke webstek.
Op het gevaar af een slechte verliezer genoemd te worden, wil ik toch nog even terugkomen op de naam ‘Herenthuis’ en volgende denkoefening maken. Je kan het woord namelijk op twee manieren splitsen: Heren-thuis en Herent-huis. De eerste mogelijkheid komt ons een beetje elitair over. Het kan nooit de bedoeling van de werkgroep geweest zijn dat alleen de gegoede burgerij zich thuis mag voelen in ons sociaal huis. Mogelijkheid twee dan maar. Alleen: Herent-huis doet dan weer een beetje té veel denken aan een huis in Herent. En té is nooit goed natuurlijk. Maar dit geheel terzijde.
Beleidscoördinator Els Thijs ...
... en OCMW-voorzitter Patrick Heremans. (foto’s: eVER)
Het verse logo van Herenthout!
Dit had het naamplaatje van het Huirtuits sociaal huis kunnen zijn ...
maandag 4 mei 2009
Bram Van Dyck heeft prijs
Bram Van Dyck ontvangt op 7 mei een prijs van de Europee Unie voor zijn project in Turkije. De kersverse papa begeleidde er 10 maanden lang Erasmusstudenden. Voor zijn project werkte Van Dyck samen met de universiteit van Antalya. Zijn ervaringen schreef hij neer in een blog.
De prijs wordt uitgereikt tijdens een Europese conferentie in Praag. In totaal worden er 18 prijzen in 6 verschillende categorieën uitgedeeld. Het project van Van Dyck werd genomineerd in de categorie ‘Erasmus’. Het Erasmusprogramma van de Europese Unie geeft studenten de kans om in het buitenland te studeren.
De prijs wordt uitgereikt tijdens een Europese conferentie in Praag. In totaal worden er 18 prijzen in 6 verschillende categorieën uitgedeeld. Het project van Van Dyck werd genomineerd in de categorie ‘Erasmus’. Het Erasmusprogramma van de Europese Unie geeft studenten de kans om in het buitenland te studeren.
Van brand naar brand
De brandweer van Herenthout heeft een druk weekend achter de rug. Op zaterdagochtend moest ons korps bijstand verlenen bij een hevige brand op het terrein van Soprema, aan de grens van Herentals met Grobbendonk. Het ging om isolatie rond een enorme tank met daarin vloeibare bitumen die vuur had gevat. De vlammen grepen fel om zich heen waardoor men niet kon verhinderen dat ook de isolatie rond een tweede tank vuur vatte.
Tijdens de werkzaamheden bij Soprema liep op de centrale aan de Bouwelse Steenweg een tweede oproep binnen, ditmaal voor een keukenbrand in Het Prinsenhof langs de Bevelse Steenweg. Omdat de autopomp op het industrieterrein aan het blussen was, werd er een tankwagen op afgestuurd. De eigenaar van het café had de brand ondertussen al met een blustoestel geblust en kon zo een verwoestende brand voorkomen. Er is wel rook- en waterschade.
Tijdens de werkzaamheden bij Soprema liep op de centrale aan de Bouwelse Steenweg een tweede oproep binnen, ditmaal voor een keukenbrand in Het Prinsenhof langs de Bevelse Steenweg. Omdat de autopomp op het industrieterrein aan het blussen was, werd er een tankwagen op afgestuurd. De eigenaar van het café had de brand ondertussen al met een blustoestel geblust en kon zo een verwoestende brand voorkomen. Er is wel rook- en waterschade.
zaterdag 2 mei 2009
Jailhouse Rock
Quizploeg Willy Jr. & De Knelpuntklup pakt volgend weekend uit met een tentoonstelling van elpeehoezen. De expo bestaat uit hoezen van elpees die ofwel in één of andere gevangenis werden opgenomen ofwel een artistieke link (ontwerp, foto, ...) hebben met het onderwerp. Op zondagnamiddag is er een quiz rond hetzelfde thema.
De tentoongestelde hoezen komen uit de collectie van Wim Adriaenssen, tot voor kort directeur van de gevangenis van Antwerpen en nu verbonden aan die van Mechelen. In 2005 kwam hij voor het eerst naar buiten met zijn collectie, toen naar aanleiding van anderhalve eeuw gevangenis in Antwerpen. Het opzet destijds was niet alleen het 150-jarig bestaan te beklemtonen, maar de bezoeker tevens een ruim overzicht te geven van de verschillende stereotypes die vaak worden gehanteerd in de beeldvorming over dit controversiële sluitstuk van ons strafrechtelijk bestel.
“Voor de meerderheid van de bevolking is het gevangenisleven grotendeels onbekend terrein en wordt de informatie hierover sterk fragmentarisch en spectaculair gekleurd door de diverse media”, vertelde Adriaenssen toen. “De tentoongestelde items portretteren de gevangenis als een spectaculaire omgeving met de nadruk op ontsnappingen, opstanden, corruptie, gevangenenbendes, geweldplegingen, interne afrekeningen, enz. Al is de realiteit - zoals steeds - natuurlijk toch wel beduidend anders.”
Door de recente berichtgevingen in de media van overvolle gevangenissen (momenteel verblijven er 10.105 gedetineerden in de Belgische gevangenissen, terwijl er maar plaats is voor 8.254, eVER) is de tentoonstelling brandend actueel. Eén en ander zorgde er ook voor dat ‘Getting Mighty Crowded’ van Betty Everett te elfder ure nog een plaatsje in de quiz kreeg. Ook wij kennen onze pappenheimers.
>>> Identikit Wim Adriaenssen
• Leeftijd: 47 jaar
• Beroep: Sinds 1991 gevangenisdirecteur, eerst in de Begijnenstraat (Antwerpen), later - sinds april dit jaar - in Mechelen. Daarvoor aan de slag als kabinetsmedewerker en als jurist op het departement van volksgezondheid
• Burgerlijke staat: Gehuwd, mét kinderen
• Opvallende uiterlijke kenmerken: Oorbel links
• Pionier: Wat betreft het organiseren van rockoptredens binnen de gevangenismuren. Zo kreeg hij het vorig jaar klaar dat het gratis stadsfestival Maanrock een vijfde podium optrok in de Mechelse gevangenis. “Ook gevangenen hebben recht op cultuur en ontspanning!”
• Passies: Muziek en Amerika. “Auto huren en dan door de verschillende staten cruisen. Mardi Gras in New Orleans is dé max!”
Wat >>> Tentoonstelling ‘Jailhouse Rock’ - The Dirty 12 Popquiz, vol. 16
Waar & wanneer >>> St.-Gummaruskerk, Vonckstraat in Herenthout // op vrijdag 8, zaterdag 9 en zondag 10 mei 2009. De quiz gaat door op zondag 10 mei 2009, vanaf 15 uur
Info >>> Edd Verschueren, T 0486-70 00 66
Extra bladwijzer >>> Anderhalve eeuw achter de tralies, naar aanleiding van de 150e verjaardag van de gevangenis in de Antwerpse Begijnenstraat
De tentoongestelde hoezen komen uit de collectie van Wim Adriaenssen, tot voor kort directeur van de gevangenis van Antwerpen en nu verbonden aan die van Mechelen. In 2005 kwam hij voor het eerst naar buiten met zijn collectie, toen naar aanleiding van anderhalve eeuw gevangenis in Antwerpen. Het opzet destijds was niet alleen het 150-jarig bestaan te beklemtonen, maar de bezoeker tevens een ruim overzicht te geven van de verschillende stereotypes die vaak worden gehanteerd in de beeldvorming over dit controversiële sluitstuk van ons strafrechtelijk bestel.
“Voor de meerderheid van de bevolking is het gevangenisleven grotendeels onbekend terrein en wordt de informatie hierover sterk fragmentarisch en spectaculair gekleurd door de diverse media”, vertelde Adriaenssen toen. “De tentoongestelde items portretteren de gevangenis als een spectaculaire omgeving met de nadruk op ontsnappingen, opstanden, corruptie, gevangenenbendes, geweldplegingen, interne afrekeningen, enz. Al is de realiteit - zoals steeds - natuurlijk toch wel beduidend anders.”
Door de recente berichtgevingen in de media van overvolle gevangenissen (momenteel verblijven er 10.105 gedetineerden in de Belgische gevangenissen, terwijl er maar plaats is voor 8.254, eVER) is de tentoonstelling brandend actueel. Eén en ander zorgde er ook voor dat ‘Getting Mighty Crowded’ van Betty Everett te elfder ure nog een plaatsje in de quiz kreeg. Ook wij kennen onze pappenheimers.
>>> Identikit Wim Adriaenssen
• Leeftijd: 47 jaar
• Beroep: Sinds 1991 gevangenisdirecteur, eerst in de Begijnenstraat (Antwerpen), later - sinds april dit jaar - in Mechelen. Daarvoor aan de slag als kabinetsmedewerker en als jurist op het departement van volksgezondheid
• Burgerlijke staat: Gehuwd, mét kinderen
• Opvallende uiterlijke kenmerken: Oorbel links
• Pionier: Wat betreft het organiseren van rockoptredens binnen de gevangenismuren. Zo kreeg hij het vorig jaar klaar dat het gratis stadsfestival Maanrock een vijfde podium optrok in de Mechelse gevangenis. “Ook gevangenen hebben recht op cultuur en ontspanning!”
• Passies: Muziek en Amerika. “Auto huren en dan door de verschillende staten cruisen. Mardi Gras in New Orleans is dé max!”
Wat >>> Tentoonstelling ‘Jailhouse Rock’ - The Dirty 12 Popquiz, vol. 16
Waar & wanneer >>> St.-Gummaruskerk, Vonckstraat in Herenthout // op vrijdag 8, zaterdag 9 en zondag 10 mei 2009. De quiz gaat door op zondag 10 mei 2009, vanaf 15 uur
Info >>> Edd Verschueren, T 0486-70 00 66
Extra bladwijzer >>> Anderhalve eeuw achter de tralies, naar aanleiding van de 150e verjaardag van de gevangenis in de Antwerpse Begijnenstraat
Abonneren op:
Posts (Atom)